«Χρειάζονται τουλάχιστον τέσσερις νέες μονάδες»

Οι διηγήσεις χρηστών που συναντήσαμε για το βράδυ της μεταφοράς τους στην Αμυγδαλέζα συγχέονται ανάλογα με την ιστορία και τον φόβο που κουβαλάει ο καθένας. Κάποιοι είναι επικριτικοί. Λένε ότι οι Αρχές τούς παράτησαν στις παρυφές της πόλης και έπρεπε να επιστρέψουν με τα πόδια. Λένε ότι τους πήραν με το ζόρι. Αλλοι δείχνουν αδιάφοροι, με την προσοχή τους να εστιάζεται στο κυνήγι της δόσης. Αν και στη Δυτική Ευρώπη οι δείκτες ενέσιμης χρήσης εμφανίζουν πτωτική τάση, στην Ελλάδα σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών παραμένουν σταθεροί. Η οικονομική κρίση είναι ένας από τους παράγοντες που συντηρούν τις σύριγγες στις πιάτσες, όπως εξηγεί ο Σωτήρης Παπαδόπουλος, υπεύθυνος των προγραμμάτων δρόμου του ΟΚΑΝΑ. Το σίσα (κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη) χρησιμοποιείται και ενέσιμο, σε μικρότερες, φθηνότερες και πιο δραστικές δόσεις. «Εν γνώσει μας συντηρούμε άτομα στην πιάτσα, συντηρούμε τα έσοδα των εμπόρων και αυξάνουμε τον κίνδυνο για τη δημόσια υγεία» λέει η κ. Μαλλιώρη για τους χιλιάδες χρήστες που περιμένουν να ενταχθούν στα προγράμματα απεξάρτησης και την αντιμετώπισή τους από την Πολιτεία. Αν και στη Θεσσαλονίκη ο χρόνος αναμονής έχει μειωθεί στις δέκα ημέρες, στην Αθήνα παραμένει 3½ χρόνια. Σύμφωνα με την πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ, οι νέες μονάδες μεθαδόνης και βουπρενορφίνης που δημιουργήθηκαν στα νοσοκομεία απορρόφησαν λίγα άτομα από τη λίστα. Δέχτηκαν κυρίως ασθενείς μονάδων του οργανισμού που έπαψαν να λειτουργούν. «Χρειάζονται τουλάχιστον τέσσερις νέες μονάδες στην Αθήνα» τονίζει η κ. Μαλλιώρη. «Ενας χρήστης σε θεραπεία κοστίζει εννιά ευρώ την ημέρα, στη φυλακή 25 ευρώ και στην πιάτσα 100 ευρώ από τους κινδύνους που θέτει για τη δημόσια υγεία. Τι μας συμφέρει;» λέει.