[Στίγμα] Ποιους θα «κόψει» ένας ανασχηματισμός

Πότε ο ανασχηματισμός; Οπως είμαι σε θέση να γνωρίζω, έπειτα από συνομιλίες, θα τις ονομάσω ένθεν κακείθεν του κυβερνητικού σχήματος, θέμα ημερών είναι. Το βασικό ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί, είναι αν θα προηγηθεί της έλευσης της τρόικας ή αν θα πραγματοποιηθεί μετά. Αυτοί που ρώτησα, μου είπαν «εξαρτάται από το βάθος των αλλαγών» – θα αγγίξει, ας πούμε, ο ανασχηματισμός παραγωγικά υπουργεία; Και ποια θα είναι αυτά; Απαντώ: ένα τουλάχιστον θα το αγγίξει. Πρόκειται για το υπουργείο Ανάπτυξης, Υποδομών, Μεταφορών και δεν ξέρω τι άλλο, του οποίου ηγείται ο Κωστής Χατζηδάκης. Το κεφάτο και τόσο σκερτσόζο «τρίο Μπελκάντο» που μας κυβερνά, έχει συμφωνήσει στην κατάτμηση του υπουργείου. Θα διαχωριστεί σε υπουργείο Ανάπτυξης, που μάλλον θα το κρατήσει ο Χατζηδάκης, και σε υπουργείο Μεταφορών – Υποδομών και τα συναφή, το οποίο διεκδικεί με αξιώσεις το ΠΑΣΟΚ.

Ενα δεύτερο που θα αγγίξει ο ανασχηματισμός αλλά σε επίπεδο προσώπων, είναι το υπουργείο Υγείας – ο Ανδρέας Λυκουρέντζος (μεγάλη φωτογραφία) θα πληρώσει, κατά τα φαινόμενα, το μάρμαρο του αδηφάγου ΕΣΥ. Μου είπαν ότι έκπληξη θα είναι η παραμονή, όχι η απομάκρυνση, και του αναπληρωτή του Μάριου Σαλμά αλλά και της υφυπουργού Φωτεινής Σκοπούλη.

Από εκεί και πέρα, πιθανότατα να έχουμε αλλαγές σε  επίπεδο υφυπουργών στο Οικονομικών, στο Εργασίας αλλά και υπουργών όπως στο Περιβάλλοντος (φεύγει ο «αφανής», εντελώς, μιλάμε, Ευάγγελος Λιβιεράτος), στο Ναυτιλίας όπου ο Χιώτης Κωστής Μουσουρούλης θα παραχωρήσει μάλλον τη θέση του σε άλλον γνώστη (και καλό μάλιστα) του αντικειμένου κ.λπ.

Αν καίγεστε ντε και καλά να μάθετε τι θα γίνει με τον πρόεδρο «είμαι μόνος αλλά τώρα πια δεν νιώθω καθόλου μόνος» Βαγγέλη, σας ενημερώνω ότι δεν προτίθεται να θυσιάσει το αξίωμα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ  για εκείνο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης. Για να είμαι ειλικρινής δεν θα το θυσιάσει όχι γιατί δεν θα ήθελε, αλλά  γιατί αρνείται να πράξει το ίδιο και ο πρόεδρος Φώτης. Οπότε σου (του) λέει ο πρόεδρος Αντώνης, «έναν μόνο αντιπρόεδρο, τι να τον κάνω, εγώ θέλω δύο. Και αφού ο ένας αρνείται, δεν μπορώ να δεχτώ τον άλλο»!

Δεν θέλουν νέα Κλαυθμώνος

Ο ανασχηματισμός είναι – διαβλέπω – το συναρπαστικό  ανάγνωσμα των επόμενων ημερών, αν και επισημαίνω ότι έχει χάσει, και αυτός, την αίγλη του παλιού καιρού. Που ξεκινούσαν οι εφημερίδες να κάνουν ανασχηματισμό από την επομένη των εκλογών και κάποια στιγμή που γινόταν, και αφού είχαν ανασχηματιστεί οι πάντες, ανήγγελλαν διθυραμβικά ότι… επιβεβαιώθηκε το «αποκλειστικό»! Τέλος πάντων, περασμένα μεγαλεία. Ετσι όπως έχουμε γίνει τώρα, όλα αυτά μικρή σημασία έχουν. Αλλα είναι τα ζόρικα. Οπως, για παράδειγμα, το πώς η κυβέρνηση θα αποφύγει τις πιέσεις για άμεσες απολύσεις στο Δημόσιο. Ρώτησα, έμαθα. Το θέμα υπάρχει, η τρόικα θα το θέσει, και αυτό που απλώς θα επιχειρήσει να κάνει η κυβέρνηση θα είναι να εμφανίσει «ισοδύναμα» μέτρα! Του είδους απολύσεις παρανόμως προσληφθέντων, επιόρκων κ.λπ. Το πρώτο έχει ένα κοινωνικό κόστος. Το δεύτερο έχει ένα θετικό αντίκτυπο: επιτέλους θα απολυθούν όσοι έκλεψαν το Δημόσιο, λαδώθηκαν κ.λπ.  Αυτή την ώρα αναζητείται η μέθοδος για να μην έχουμε πάλι μια νέα «Πλατεία Κλαυθμώνος…»

Δίνουν και παίρνουν τα ταξίματα

Εκτός και αν πια, όπως έχω σημειώσει, μπει στη ζωή μας το αριστερό αγόρι Αλέξης, ο οποίος όπως είναι γνωστό έχει μία (μη σου πω και δύο, αναγνώστη μου) λύση για όλα! Τουλάχιστον έτσι υπόσχεται. Κάτι σαν τον Αγιο Παντελεήμονα αλλά στο πιο φρέσκο. Μόνο ρε παιδί μου, ας κάνει κάτι να τα συμφωνήσουν μεταξύ τους οι δικοί του, διότι έτσι όπως εξελίσσεται το πράγμα σε λίγο θα αποτελέσουν θέμα για επιθεώρηση στο Δελφινάριο. Παράδειγμα: βγήκε εκείνος ο Μηλιός (μικρή φωτογραφία), ο σύμβουλός του περί τα οικονομικά, και δήλωσε ότι με το που θα γίνουν κυβέρνηση ο κατώτατος μισθός θα πετάξει στα 715 ευρώ. Μάλιστα, και πρόβλημα κανένα – παρακάμπτω για τη διευκόλυνση της συζήτησης ακόμη και το γεγονός ότι δεν μας λένε πώς θα γίνει αυτό το μαγικό. Λίγο μετά βγαίνει ένας λεβέντης που έχει διευθυντή στο γραφείο του το αριστερό αγόρι (άλλο πάλι και τούτο, κάνουν πολιτική και οι διευθυντές των πολιτικών γραφείων) και δηλώνει ότι ο κατώτατος μισθός θα πάει στα 751 ευρώ! Μέχρι αυτή την ώρα δεν υπάρχουν πληροφορίες για το πού κυμαίνεται – κατά τις… προσφορές των συνεργατών του Αλέξη – ο κατώτατος μισθός. Αλλά αν συνεχιστεί αυτή η πλειοδοσία, στο τέλος θα… υπερίπταται. Μαζί με τον λαϊκισμό…

Δεν ξεμπλέκουμε με τη λίστα

Οπως είναι φυσικό και λογικό, παρακολουθώ και εγώ με μεγάλο ενδιαφέρον τις εξελίξεις περί τη λίστα Λαγκάρντ και τις έρευνες που διεξάγουν οι Αρχές. Αλλά όπως μου ανέφερε χθες ένας από τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση, πιο εμπλεκόμενος δεν γίνεται, έπειτα από αυτή την ωραία πρωτοβουλία του ΣΔΟΕ να καλέσει για εξηγήσεις και παροχή στοιχείων 49 άτομα που διαθέτουν λογαριασμό στην HSBC με βάση ένα παράνομο αποδεικτικό στοιχείο, «η λίστα είναι άχρηστη νομικά». Διότι, πλην των άλλων, αναφέρεται στο κλητήριο θέσπισμα και η φράση «έχετε λογαριασμό στην τράπεζα». Οπως μου είπε ο προαναφερόμενος, «αυτή η ιστορία θα σέρνεται για πολύ καιρό στα δικαστήρια χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα». Μα τι διάολο, επίτηδες το κάνουν;

Το θέμα της Μαργαρίτας Παπανδρέου και «το είπα, μου είπες, κάτι άκουσα, κάποιος να λέει, το οποίον, διότι» κ.λπ. δεν το σχολιάζω καν. Μένω μόνο άφωνος από την επιπολαιότητα, τον ερασιτεχνισμό, την ανευθυνότητα ανθρώπων που υποτίθεται ότι στελεχώνουν υπεύθυνες θέσεις. Και αναρωτιέμαι πραγματικά, δεν πρέπει να υπάρχει έλεγχος και τιμωρία για όλους αυτούς;

Συμπληγάδες
Δεν απαιτείται ιδιαίτερη σκέψη για να αντιληφθεί κάποιος ότι η δυσκολία για την κυβέρνηση είναι να φτάσει μέχρι το καλοκαίρι αλώβητη, ώστε από το φθινόπωρο να μπορέσει να σταθεί πραγματικά στα δικά της πόδια και όχι σε δεκανίκια. Με την έννοια αυτή, είναι απολύτως κατανοητές οι αγωνίες και τα άγχη του Πρωθυπουργού – τουλάχιστον όπως τα εκφράζει στις ιδιωτικές συνομιλίες του. Αν όμως θέλει πραγματικά να περάσει ακέραια η κυβέρνηση τις Συμπληγάδες που είναι μπροστά της, θα πρέπει να αποδείξει ότι είναι ένα σφιχτό και αποτελεσματικό σύνολο και όχι μια κακόφωνη ορχήστρα. 
Και απορώ με τον ίδιο τον Αντώνη Σαμαρά, που δεν αντιλαμβάνεται ότι πράγματι εκεί ακριβώς πρέπει να ρίξει το βάρος των προσπαθειών του: στο πώς η κυβέρνηση που μοιάζει σκορποχώρι σήμερα θα εμφανίζεται με ενιαία  στάση απέναντι στα προβλήματα. Εδώ, ας πούμε, παρατηρούνται φαινόμενα που σε κάνουν να διερωτάσαι πραγματικά ποιος ελέγχει ποιον, ποιος καθοδηγεί ποιον και ποιος τελικά ασκεί πολιτική και πού. Από τη μείωση του κατώτατου μισθού που άνοιξε ένας γενικός γραμματέας, μέχρι την «εισπήδηση» του υπουργού Εσωτερικών στο υπουργείο Παιδείας έτσι για πλάκα τα φαινόμενα πληθαίνουν και έχουν ως τελική επίπτωση την ακύρωση της κυβερνητικής λειτουργίας.
Για τον λόγο αυτόν θεωρώ ότι επείγει να υπάρξει σύντομα μια νέα συνάντηση των τριών κυβερνητικών εταίρων, η οποία ακριβώς να έχει αντικείμενο το λειτουργικό πρόβλημα της κυβέρνησης. Και είναι απαραίτητο η συνάντηση αυτή να γίνει προ του ανασχηματισμού της κυβέρνησης, έτσι ώστε να διορθωθούν με αυτόν οι όποιες ατέλειες. Και κάτι ακόμη:  ας καταλάβει ο Πρωθυπουργός ότι η κυβέρνησή του δεν είναι κυβέρνηση της ΝΔ με κάτι τσόντες από το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, αλλά μια τρικομματική κυβέρνηση στην οποία η αναλογικότητα δεν πρέπει να αποτελεί το θεμελιακό στοιχείο της. Η αποτελεσματικότητα και η παραγωγικότητα των προσώπων είναι τα στοιχεία που οφείλει να αξιολογεί. Τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση, για κουβέντες  επιπέδου καφενείου…