[Στίγμα] «Μια ομιλία που θα αφήσει εποχή»

– Θα εστιάσετε κάπου με τρόπο ώστε να δικαιολογηθεί ο τίτλος του Συνεδρίου; ρώτησα έχοντας στο μυαλό μου την εν Επιδαύρω Α’ Εθνοσυνέλευση, που καθόρισε το πολίτευμα της Ελλάδας.

Με επανέφερε στην πραγματικότητα. Δεν πρόκειται να πάει τόσο μακριά – αν το έκανε, αν ξεκινούσε δηλαδή από το 1822, η σημερινή του ομιλία θα ήταν διαστάσεων Φιντέλ Κάστρο, επτά ώρες και βάλε.

– Εννοείται, και για τη Νέα Δημοκρατία και για τη ΔΗΜΑΡ. Κυρίως όμως για όσους μας θεωρούν ουρά της Νέας Δημοκρατίας (εγώ για ουρά δεν έχω ακούσει, πρέπει να ομολογήσω, κάτι για συνιστώσα έχω ακούσει…).

Οπως ήταν φυσικό, ρώτησα αν θα τοποθετηθεί και για τη συζήτηση που βρίσκεται σε εξέλιξη στο ΠΑΣΟΚ, και προφανώς θα αποτελέσει και κεντρικό στοιχείο ζύμωσης στο Συνέδριο, της συμμετοχής ή όχι στην κυβέρνηση.

Βατή και η είδηση – το ΠΑΣΟΚ δεν αποχωρεί από το κυβερνητικό σχήμα, θα μετέχει κανονικά. Ισως τα πρόσωπα να αλλάξουν. Να, για παράδειγμα, μου έλεγαν χθες – όχι φυσικά ο πρόεδρος, ο οποίος δεν αφήνει ούτε χαραμάδα κενή να διαφανούν οι απόψεις του – ότι όπου να ‘ναι, στον επικείμενο ανασχηματισμό δηλαδή, φεύγει ο ένας εκ των δύο υπουργών που διαθέτει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. Πρόκειται για τον υπουργό Περιβάλλοντος Ευ. Λιβιεράτο (μεγάλη φωτογραφία), ο οποίος θα αντικατασταθεί, λέει, από τον νυν γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Γιάννη Μανιάτη (μικρή φωτογραφία). Θυμίζω ότι ο Μανιάτης είχε θητεύσει ως υφυπουργός στο συγκεκριμένο υπουργείο υπό τον τεράστιο Γιώργο Παπακωνσταντίνου, επί κυβερνήσεως Γιώργου, αν θυμάστε…

Επανέρχομαι στη χαλαρή συνομιλία που είχα με τον πρόεδρο «ήμουν μόνος, αλλά τώρα πια δεν νιώθω καθόλου μόνος» Βαγγέλη, για να αναφέρω ότι τον ρώτησα σχετικά με τα νέα όργανα που θα δημιουργηθούν. Οπως μου εξήγησε, αυτά θα είναι «μικρά και λιτά», σε πλήρη αντιστοιχία με τη σημερινή εικόνα του κόμματος. Που σημαίνει ότι το θηριώδες Εθνικό Συμβούλιο των 390 μελών που είχε… κατασκευάσει ο Γιώργος (με τη συνδρομή πολλών εξ εκείνων που σήμερα επιτίθενται στον Βενιζέλο για τις εσωκομματικές διαδικασίες) ανήκει στο παρελθόν. Το κορυφαίο καθοδηγητικό όργανο θα είναι η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή η οποία θα έχει πάνω-κάτω 120 μέλη (οι μόνοι που θα μετέχουν εξ οφίτσιο θα είναι οι βουλευτές, 28 σήμερα), και το Πολιτικό Συμβούλιο θα περιοριστεί στα 13 μέλη.

– Αν είναι περισσότεροι δεν θα χωράνε στις καρέκλες, μου είπε χαριτολογώντας ο πρόεδρος Βαγγέλης – που όσο να πεις, χιούμορ διαθέτει. Οπως και αυτοσαρκασμό, πράγμα το οποίο εκτιμώ ιδιαίτερα σε έναν άνθρωπο…

Κλείνω τα συνεδριακά με την εκτίμηση που αποκόμισα μιλώντας με πολλούς και διαφόρους από τους λεγόμενους το πάλαι ποτέ «πρωτοκλασάτους»: ελάχιστοι θα είναι παρόντες κατά την ομιλία του προέδρου Βαγγέλη, γεγονός το οποίο θα τον στενοχωρήσει, εκτιμώ, δραματικά! Μέχρι που βλέπω ότι ο πιστός Πάρις (Κουκουλόπουλος) θα οργανώσει χορό αρχαίας τραγωδίας να χτυπιέται μπροστά στο βήμα την ώρα που θα μιλάει ο αρχηγός, θρηνώντας και κραυγάζοντας «ωιμέ»…

Μισθοί Βουλγαρίας

Αφήνω τις προετοιμασίες για το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και πετάγομαι Βρυξέλλες όπου σημειώθηκε νέα ταραχή χθες για τον κατώτατο μισθό και την πιθανότητα να μειωθεί περαιτέρω, έπειτα από δηλώσεις, φυσικά, της επιτρόπου Μαρίας Δαμανάκη. Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί αυτή η ταραχή. Η επίτροπος Μαρία δεν είπε τίποτε περισσότερο απ’ ό,τι ακούει στις Βρυξέλλες όπου παρεπιδημεί. Και αυτό που ακούει στην έδρα της Κομισιόν δεν είναι τίποτε περισσότερο από αυτά που λέει το Μνημόνιο. Το οποίο αναφέρει πως το 2014, του χρόνου δηλαδή, θα εξεταστεί το ζήτημα «υπό το φως της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και της αύξησης της απασχόλησης». Δηλαδή, δεν απέφεραν τα μέτρα σε ανταγωνιστικότητα και μείωση της ανεργίας; Περικόπτεται και άλλο ο κατώτατος μισθός! Ωσπου να φτάσει σε επίπεδα που να τα βλέπει ο Βούλγαρος και ο Ρουμάνος και να σκάνε από τη ζήλεια τους!

Εκτός και αν στο μεταξύ μπει στη ζωή μας το αριστερό αγόρι Αλέξης (καρτερικέ μου Θανάση…) και ανεβάσει τον κατώτατο μισθό στα… 715 ευρώ, όπως πρόσφατα δήλωσε ο σύμβουλος του προέδρου Αλέξη, Μηλιός. Πώς θα γίνει αυτό το μαγικό; Μα τι απορίες έχετε κι εσείς, πια…

Αγένεια και σκληρότητα

Κανείς δεν είπε ότι στη Βουλή κατοικοεδρεύουν ευγενείς άνθρωποι ή άνθρωποι με ευαισθησίες. Υπάρχουν και τέτοιοι φυσικά, αλλά οι περισσότεροι διακρίνονται για τη σκληρότητά τους στην προσπάθεια να γίνουν όσο πιο δηκτικοί μπορούν σε βάρος των αντιπάλων τους. Με την έννοια αυτήν δεν μου προξένησε καμία εντύπωση η αναφορά της κοινοβουλευτικής εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ Εύης Χριστοφιλοπούλου κατά του πρώην συντρόφου της στο ΠΑΣΟΚ και νυν βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτη Κουρουμπλή ότι «όπως είδε φως και μπήκε στο ΠΑΣΟΚ, έτσι ακριβώς είδε φως και μπήκε στον ΣΥΡΙΖΑ». Θυμίζω σχετικά ότι και ο πρόεδρος Βαγγέλης είχε πει κάτι ανάλογο για τον Κουρουμπλή, ότι «βλέπει ως άλλος μάντης Τειρεσίας». Είπαμε, η πολιτική είναι πολύ σκληρό πράγμα. Δεν έχει ευαισθησίες…