ΑΠΟΡΙΕΣ

Αδελφή με ψυχογενή βουλιμία

Η αδελφή μου είναι 22 ετών και τρώει κρυφά το βράδυ και μετά κάνει εμετό. Ο πατέρας μας είναι απών και η μητέρα μας βαριά άρρωστη. Φροντίζω όλη την οικογένεια, αλλά δεν ξέρω πώς μπορώ να βοηθήσω την αδελφή μου.

Στην ψυχογενή βουλιμία το άτομο ενδίδει τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα σε βουλιμικά επεισόδια κατά τα οποία καταναλώνει πολύ μεγάλες ποσότητες τροφής (συνήθως πλούσιες σε θερμίδες) σε μικρό χρονικό διάστημα (λίγες ώρες ή ακόμη και λεπτά). Κατά τη διάρκεια αυτών των επεισοδίων βιώνει μια αίσθηση απώλειας ελέγχου ως προς το τι και το πόσο τρώει. Στη συνέχεια υιοθετεί ακραίες μεθόδους ελέγχου του βάρους προκειμένου να κάψει τις θερμίδες που κατανάλωσε, όπως είναι η πρόκληση εμετών και η κατάχρηση διουρητικών. Η ψυχογενής βουλιμία συχνά συνοδεύεται από άγχος, κατάθλιψη και χαμηλή αυτοεκτίμηση όπως και από άλλα ψυχιατρικά νοσήματα και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί η βαρύτητα του προβλήματος από ψυχίατρο. Αν υπάρχει κατάθλιψη, είναι πιθανόν να χρειαστεί να χορηγηθεί και φαρμακευτική αγωγή. Παράλληλα προτείνεται να κάνει ψυχοθεραπεία προκειμένου να διαχειριστεί τις καταστάσεις που την οδηγούν στα βουλιμικά επεισόδια και να κανονικοποιήσει τη διατροφή της, αφού ελέγξει μέσα της το ψυχολογικό υπόβαθρο που εκλύει τα διατροφικά συμπτώματα. Πρέπει να της εξηγήσετε ότι η αποφυγή θεραπείας απλώς θα χειροτερέψει το πρόβλημα με την πάροδο του χρόνου. Εχει πέσει πάνω σας όλο το βάρος για τη λειτουργία της οικογένειας, το οποίο στηρίζετε με τεράστιο κόστος για τον εαυτό σας. Θα σας βοηθούσε και εσάς να μιλήσετε με ψυχολόγο αφού οι ευθύνες που έχετε αναλάβει είναι υπέρμετρες. Φαίνεται να υποδύεστε ψυχολογικά τον «άτρωτο γονιό», αλλά ο ρόλος σας είναι ψυχικά επώδυνος και επικίνδυνος.

Διαχείριση πένθους στο παιδί

Πρόσφατα πέθανε η αδελφή μου από καρκίνο και θα ήθελα να με συμβουλέψετε πώς πρέπει να μιλάμε για την απώλεια αυτή
στην κόρη της, η οποία είναι μοναχοπαίδι
και πηγαίνει στη Β’ Δημοτικού.

Ο θάνατος ενός γονιού είναι η ισχυρότερη απώλεια στη ζωή του μικρού παιδιού. Το πένθος του είναι ακατέργαστο, πολύπλοκο και μπορεί να διαρκέσει μέχρι και χρόνια. Η υποστηρικτικότητα του ευρύτερου οικογενειακού πλαισίου μετά την απώλεια είναι καθοριστική. Στην ηλικία της ανιψιάς σας μπορεί να παρουσιαστούν έκδηλες αλλαγές στη σχολική απόδοση, όπως απόσπαση της προσοχής λόγω της ενασχόλησής της με τη χαμένη μητέρα της και αλλαγές στη συμπεριφορά. Μπορεί να απομονωθεί από φίλους και να πιέζεται δίχως τη θέλησή της να απαντά πώς και γιατί πέθανε η μαμά της. Είναι σημαντικό να την αφήσετε να σας μιλήσει όταν εκείνη το αποφασίσει για τα συναισθήματά της. Προσπαθήσετε να συμβάλλετε στο να έχει καθημερινό σταθερό πρόγραμμα με αρκετές ευχάριστες δραστηριότητες και αγαπημένους φίλους. Η συμβουλευτική υποστήριξη, η δική σας ή του παιδιού, από ειδικούς στον τομέα της διαχείρισης του πένθους μπορεί να είναι πολύτιμη και ανακουφιστική.

Ομοφυλοφιλικές σκέψεις στην εφηβεία

Είμαι 15 ετών και νιώθω ότι με ελκύουν άλλες γυναίκες. Θυμώνω όταν το σκέφτομαι και θλίβομαι γιατί μέσα μου θέλω να είμαι ένα φυσιολογικό κορίτσι.

Ως έφηβη, διανύεις εκ των πραγμάτων μια εξαιρετικά επώδυνη και ψυχικά προκλητική περίοδο της ζωής σου, αγωνιάς να ενώσεις τα κατακερματισμένα κομμάτια της ταυτότητάς σου και να μάθεις ποια είσαι. Οι σεξουαλικές ορμές σου σε κατακλύζουν, πρώτη φορά φαντασιώνεσαι σεξουαλικά και γνωρίζεις το σώμα σου. Κατανοώντας τον εαυτό σου θα μπορέσεις να περάσεις σταδιακά στον κόσμο των ενηλίκων. Κατά κανόνα, ο σεξουαλικός προσανατολισμός στην εφηβεία δεν είναι προκαθορισμένος και σταθερός αλλά ρευστός και μεταβατικός. Είναι σύνηθες για μια έφηβη να έχει ερωτικά αισθήματα για άτομο του ίδιου φύλου, χωρίς να σημαίνει ότι είναι ομοφυλόφιλη. Χρειάζεσαι έναν συμβολικό χώρο για να επεξεργαστείς τα συναισθήματά σου και αν απενοχοποιηθείς από τις σκέψεις σου, μόνο έτσι θα καταλάβεις καλύτερα τον εαυτό σου.