[Διαστάσεις] Οι κεραυνοί του Δία

Τρεις εβδομάδες. Τρεις ολόκληρες εβδομάδες κλείστηκαν σε ένα στούντιο στη Γαλλία ο Νικ Κέιβ και οι Bad Seeds – όλοι άντρες – για τις ανάγκες του τελευταίου τους δίσκου με το αισθησιακό εξώφυλλο και τον τίτλο «Push The Sky Away». «Ηταν κάτι σαν μια χαρούμενη αποτοξίνωση, αν υπάρχει τέτοιο πράγμα», είπε ο Rock king Cave στην Γκάρντιαν. Ο,τι κι αν έκαναν, έβγαλαν διαμαντάκια. Οπως το Higgs Boson Blues, όπου η ανακάλυψη του σωματιδίου του Θεού μπλέκεται με τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και τη Μάιλι Σάιρους να επιπλέει σε μια πισίνα.  Το Wide Lovely Eyes, όπου σε κατακλύζουν «κύματα και κύματα αποχαιρετιστήριας αγάπης». Το Jubilee Street, με το λογοκριμένο βιντεοκλίπ. Και το Lightning Bolts, που εξελίσσεται στον νέο ύμνο των καλτ ελλήνων αντιμνημονιακών.

Ο Κέιβ αγαπούσε από παλιά την Ελλάδα, όταν ζούσε στη Μελβούρνη σύχναζε σε ελληνικά στέκια. Η συνομιλία του με τον Δία για την ελληνική πραγματικότητα αποτελεί με μία έννοια τη μουσική εκδοχή της συνομιλίας του Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ με τον Σωκράτη, που μας είχε παρουσιάσει πέρυσι τέτοια εποχή ο Ντάνι όταν ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ της Νομικής. Αν ο Σωκράτης αναρωτιόταν κατά πόσον φταίμε εμείς, και μόνο εμείς, για την κρίση της ευρωζώνης, ο Δίας γελά (αλλά είναι από τα δακρυγόνα), όλοι οι νέοι της Αθήνας κλαίνε (από τα δακρυγόνα, φυσικά, αλλά γιατί μόνο οι νέοι;), κι εμείς είμαστε «ουσιαστικά χαμένοι». Δεν μπορώ να πω ότι πιάνω απολύτως τους στίχους, αλλά το τραγούδι είναι δυνατό, ο Κέιβ είναι αγαπημένος, και σε τελευταία ανάλυση θα προτιμούσα να ακούω από τα μεγάφωνα για «περιστέρια με αντιασφυξιογόνες μάσκες που κλέβουν τους κεραυνούς του Δία», παρά για καμπάνες που – είναι σίγουρο – όπου να ‘ναι θα σημάνουν. Μια απορία μόνο: γιατί το συγκεκριμένο τραγούδι περιλαμβάνεται μόνο στην deluxe, και κάπως τσουχτερή, έκδοση του δίσκου;

Οι Πορτογάλοι, πάλι, εκφράζονται αλλιώτικα. Το τραγούδι που ξανακούγεται τον τελευταίο καιρό στους δρόμους και στις πλατείες είναι το «Γκράντολα, Βίλα Μορένα», ένας ύμνος του Ζοζέ Αφόνσο στην αντιστασιακή πόλη Γκράντολα, που μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο τα ξημερώματα της 24ης Απριλίου 1974 κι έδωσε το σύνθημα για την Επανάσταση των Γαριφάλων και την ανατροπή της δικτατορίας. Πριν από λίγες ημέρες, την Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου, μια ομάδα 30 ανθρώπων διέκοψε με αυτό ακριβώς το τραγούδι την ομιλία του Πρωθυπουργού Πέντρο Πάσος Κοέλιο στο Κοινοβούλιο. Ηταν μια συγκλονιστική στιγμή. Ο Πρωθυπουργός άκουγε χαμογελαστός – το τραγούδι αυτό, άλλωστε, ανήκει σε όλους τους πορτογάλους δημοκράτες – και η φρουρά περίμενε να τελειώσουν οι επισκέπτες προτού τους οδηγήσει ευγενικά στην έξοδο.

Στις διαδηλώσεις του ερχόμενου Σαββάτου, βέβαια, μπορεί να μην κυριαρχήσει ακριβώς η ευγένεια.