Το «δέσιμο» του παιδιού με τη νταντά

Η κόρη μου είναι 5 ετών και επειδή εγώ και ο πατέρας της είμαστε γιατροί με συχνές εφημερίες, το παιδί περνάει όλη τη μέρα με την νταντά. Ανησυχώ μήπως δεθεί μαζί της υπερβολικά και η απουσία μας την βλάψει ψυχολογικά.

Οι περισσότεροι γονείς εργάζονται σήμερα και αυτό από μόνο του δεν είναι πρόβλημα για το παιδί, εφόσον εκείνο λαμβάνει την φροντίδα και τον ποιοτικό χρόνο από τους γονείς.

Η νταντά θα πρέπει να παραμείνει στα όρια του ρόλου της και όχι υποκατάστατο μητέρας. Είναι σημαντικό να ακολουθεί τον τρόπο διαπαιδαγώγησης που θα υποδείξετε εσείς, ούτως ώστε το παιδί να μην παίρνει διπλά μηνύματα και μπερδευτεί για το τι περιμένετε από την συμπεριφορά του.

Προσπαθήστε να καταρχήν να απενοχοποιηθείτε. Ένα μικρό παιδί εύκολα εισπράττει την ενοχή του γονιού, ενώ ο ενοχοποιημένος γονιός συχνά γίνεται πιο ελαστικός με τα όρια απέναντι στο παιδί για να αντισταθμίσει τις ενοχές του.

Το πρόγραμμα και οι τελετουργίες της καθημερινότητας πρέπει να είναι σταθερά, ανεξάρτητα από το αν εσείς είστε ή όχι στο σπίτι και έχετε την φροντίδα του παιδιού.

Το μεγάλωμα των παιδιών δεν είναι θέμα ποσότητας χρόνου, αλλά ποιότητας. Κανείς δεν μπορεί να υποκαταστήσει το ιερό του δεσμού μάνας-παιδιού, εάν εκείνος βασίζεται στην άνευ όρων αγάπη και το παιδί νιώθει μέσα του ασφαλές κάθε στιγμή.

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια, email myrsi@hol.gr , twitter @myrsi1