[Στίγμα] Τι να το κάνεις το Συνέδριο, άμα δεν έχεις φράγκο;

Ρώτησα για την περικοπή κατά μία ημέρα του Συνεδρίου. Μου απάντησαν – ο Νίκος Σαλαγιάννης συγκεκριμένα, έμπιστος του αρχηγού και υπεύθυνος για τα οικονομικά – ότι «η οικονομική μας κατάσταση μας επιβάλλει να πραγματοποιήσουμε ένα πλήρες μεν αλλά όσο πιο λιτό Συνέδριο γίνεται».

– Πόσο θα κοστίσει το Συνέδριο (το πετσοκομμένο, ήθελα να του πω, αλλά από λόγους ευγένειας το παρέλειψα).

– Περίπου το 10% του κόστους του προηγούμενου συνεδρίου μας, το 2008…

Με έβαλε σε κόπο είναι αλήθεια με τη σιβυλλική απάντηση, σε κόπο να ψάξω, αλλά το αποτέλεσμα με δικαίωσε.

Το Συνέδριο λοιπόν του 2008 (μεγάλη φωτογραφία) για το οποίο ποτέ δεν αποδόθηκε λογαριασμός – ήταν η εποχή που στο ΠΑΣΟΚ, ενόψει εκλογικού θριάμβου ήταν όλα large, και ο Γιώργος ο ίδιος επίσης – κόστισε, παρακαλώ οι όρθιοι να καθήσουν, τρία (αριθμητικώς 3) εκατομμύρια διακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώπουλα νέας κοπής!

Το «σεμνό και ταπεινό» τωρινό Συνέδριο θα κοστίσει δηλαδή 325.000 ευρώ και άλλες 100.000 ευρώ θα κοστίσει το Συνέδριο της Νεολαίας, που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη και την Τετάρτη. Το οποίο σημαίνει ότι και τα δύο Συνέδρια θα κοστίσουν κάτι λιγότερο από μισό εκατομμύριο ευρώ, τζάμπα δηλαδή. Ετσι όπως επιβάλλει η εποχή των ισχνών αγελάδων την οποία διέρχεται το καθημαγμένο Κίνημα…

Χριστιανικό έναντι εβραϊκού δικαίου…

Παραμένοντας στον ίδιο χώρο, δεν μπορώ παρά να εκθειάσω την πρωτοβουλία του προέδρου «είμαι μόνος αλλά σε λίγο έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα δεν θα είμαι και τόσο μόνος» Βαγγέλη να παρέμβει έστω και με non paper στη διαμάχη μεταξύ υποστηρικτών του και υποστηρικτών του Γιώργου, οι οποίοι δίνουν αγώνα μέχρις εσχάτων για τον έλεγχο των καρεκλών του κόμματος. Ο πρόεδρος «είμαι μόνος» κ.λπ. Βαγγέλης κάλεσε όλους να μην επιδεικνύουν υπερβάλλοντα ζήλο – άποψη την οποία εγώ τουλάχιστον επικροτώ.

Οχι όμως και εις εκ των Ηρακλέων του, ο οποίος μου σχολίασε ενοχλημένος και με δηκτικό τρόπο τη σχετική παρέμβαση:

– Ο πρόεδρος ζήτησε να μιμηθούμε τον Χριστό. Αν μας χτυπούν στο ένα μάγουλο να στρέφουμε και το άλλο. Δεν έχω αντίρρηση, αλλά οι άλλοι δεν σκέφτονται το ίδιο χριστιανικά…

Δεν πέτυχε!

Παρότι κινδυνεύω ολόκληρη η στήλη σήμερα να καταληφθεί από το ΠΑΣΟΚ, θα παραμείνω στον χώρο για να μεταφέρω την γκρίνια που προκάλεσε η επικοινωνιακή διαχείριση των δύο κορυφαίων θεμάτων του κόμματος το προηγούμενο 24ωρο: τις γροθιές μεταξύ παπανδρεϊκών – βενιζελικών και την επιστροφή του ντουέτου Σκανδαλίδης – Κουτσούκος και των ανεξάρτητων μεμονωμένων Κασσή και Γκερέκου. Παρότι το σωστό θα ήταν να αφεθεί να εξελιχθεί επικοινωνιακά το επεισόδιο με τις γροθιές και μία ημέρα μετά ή και δύο να ανακοινωθεί η επιστροφή των τεσσάρων, προτιμήθηκε όλο αυτό να γίνει την ίδια ημέρα «για να ανατραπεί», λέει, «το κλίμα». Το κλίμα φυσικά δεν ανατράπηκε, όλοι έμειναν στο επεισόδιο και η επιστροφή των τεσσάρων πέρασε στα κουφά – εξού και η γκρίνια.

Εχουν ζαλιστεί, είναι φανερό…

Αγάλι αγάλι

Στη Νέα Δημοκρατία, όπου το θέμα επικοινωνία το παίζουν στα δάχτυλα, δεν κάνουν τέτοια λάθη. Οχι. Για παράδειγμα, έχουν έτοιμο να επιστρέψει τον Κώστα Μαρκόπουλο (μικρή φωτογραφία). Εχουν προηγηθεί οι βολιδοσκοπήσεις, οι επαφές, το πώς θα γίνει, αλλά δεν το ανακοινώνουν, επιδιώκοντας να πραγματοποιηθεί η επανάκαμψη του πρώην υπουργού όταν θα υπάρξει κενό στην κυβερνητική προβολή. Γιατί να σπεύσουν άλλωστε;

Στο μεταξύ ολοκληρώνονται σήμερα οι εξετάσεις των υπουργών από τον πρόεδρο «λέω μόνο καθαρές κουβέντες» Αντώνη. Δεν έχω εικόνα να μεταφέρω τι ακριβώς αποκόμισε από τις εξετάσεις αυτές, αλλά αν κρίνω από το γεγονός ότι δεν πέρασαν από τον πάγκο όλοι οι υπουργοί, μου δημιουργεί την αίσθηση ότι όπου να ‘ναι, να εκεί στη στροφή του δρόμου, πλησιάζει ο ανασχηματισμός. Μετά το τέλος του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ θα γίνει πιο ορατός γιατί θα τρέχει με χίλια…

Ραντεβού με τα… τρακτέρ

Τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα δεν χρειάστηκε να τον εξετάσει – μιλάνε δέκα φορές την ημέρα στο τηλέφωνο, τι και γιατί να τον εξετάσει – μια χαρά τα πάει ο άνθρωπος. Με την ευκαιρία να αναφέρω το χθεσινό τηλεφώνημα που δέχθηκε όχι από τον πρόεδρο Αντώνη αλλά από τη γραμματέα Αλέκα αυτοπροσώπως.

– Εχεις τίποτε με τους κομμουνιστές και δεν τους δέχεσαι; τον ρώτησε.

– Προς Θεού όχι, για ποιο λόγο; ρώτησε με τη σειρά του ο υπουργός.

– Οποτε θέλουν, ήταν η απάντηση Στουρνάρα.

Ενα λεπτό μετά το τέλος της συνομιλίας, το γραφείο του υπουργού Οικονομικών δεχόταν το τηλεφώνημα του αειθαλούς, και αδιαφιλονίκητου πλέον, άρχοντα του κάμπου Βαγγέλη Μπούτα, με το οποίο κλείστηκε το ραντεβού αγροτών – υπουργού για την προσεχή Δευτέρα. Ετσι ώστε από Τρίτη να επιστρέψουν με το καλό σπίτι τους, γιατί έχουν και δουλειές στα χωράφια…

Η Προεδρία, όνειρο παντοτινό

Οπως είναι φυσικό, χαιρετίζω με θέρμη την επανάκαμψη στα κοινά του πράσινου, πιο πράσινος δεν γίνεται, Νίκου Κωνσταντόπουλου, αυτή τη φορά ως επικεφαλής του κονκλάβιου των σοφών που συγκάλεσε το αριστερό αγόρι Αλέξης στην προσπάθειά του να πείσει τους νοικοκυραίους ότι το κόμμα είναι αυτός και όχι οι Διαμαντόπουλοι, οι Καραγιαννίδηδες και η Ζωή με τις φίλες της. Για όσους δε αναρωτήθηκαν ποιο ρόλο αναζητεί ο πρόεδρος Νίκος, συνεισφέρω στη συλλογική σκέψη την άποψη «του πιθανού Προέδρου της Δημοκρατίας» – το 2015, άλλωστε, είναι τόσο κοντά. Ελπίζω μόνο να μη διαψευσθούν οι προσδοκίες του αυτή τη φορά – την προηγούμενη, θυμάστε, τον είχε «παραμυθιάσει» άσχημα εκείνος ο Καραμανλής…