Το… άβατο του Φλοίσβου και τα συμφέροντα που κρύβονταν από πίσω έπνιξαν το εγχείρημα της AirSeaLines

Η AirSeaLines άρχισε τις πτήσεις της στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 2004 και μέχρι τα τέλη του 2008 πραγματοποίησε περίπου 18.500 πτήσεις, μεταφέροντας 180.000 επιβάτες.

Η εταιρεία του ελληνοκαναδού επιχειρηματία Μιχ. Πατέλλη είχε εξασφαλίσει άδειες και είχε δημιουργήσει δέκα υδατοδρόμια (θαλάσσιοι διάδρομοι για απογείωση – προσγείωση των υδροπλάνων και λυόμενες εξέδρες – προβλήτες για την ασφαλή αποβίβαση – επιβίβαση των επιβατών) σε νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου. Με προτροπή μάλιστα του τότε υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας Μ. Κεφαλογιάννη, η εταιρεία είχε κάνει την απαραίτητη προεργασία για τη δημιουργία ανάλογων υποδομών (υδατοδρόμια) για υδροπλάνα σε άλλα 29 μικρά νησιά με πληθυσμό έως 1.500 κατοίκους!

Ωστόσο, το μεγαλύτερο πρόβλημα για την εταιρεία παρέμενε η δημιουργία κατάλληλης βάσης στην Αττική. Η παραχώρηση έπειτα από πολλές γκρίνιες τμήματος του λιμανιού του Λαυρίου για τη δημιουργία υδατοδρομίου αποδείχθηκε ασύμφορη για πολλούς λόγους. Η πρόσβαση των επιβατών στο Λαύριο απαιτούσε πολύ χρόνο και κόστιζε ακριβά, ενώ και το υδατοδρόμιο όταν επικρατούσαν μελτέμια δεν ήταν κατάλληλο (ασφαλές) για την εκτέλεση πτήσεων.

Οι σχεδιασμοί της εταιρείας για τη δημιουργία βάσης στην περιοχή μεταξύ του Φλοίσβου και του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ), που θεωρείται ιδανικός χώρος για την εξυπηρέτηση υδροπλάνων και επιβατών, σκόνταφταν συνεχώς σε διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου (Ολυμπιακά Ακίνητα, Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης, Πολεμικό Ναυτικό κ.λπ.). Ωστόσο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι πίσω από το… άβατο του Φλοίσβου για τα υδροπλάνα κρύβονταν διάφορα επιχειρηματικά – ναυτιλιακά συμφέροντα που εκμεταλλεύονται τις γραμμές του Αιγαίου με γρήγορα πλοία.

ΠΑΡΑΛΥΣΗ. «Η επίμονη καθυστέρηση λειτουργίας υδατοδρομίου στην Αθήνα μάς παρέλυσε, με αποτέλεσμα καθημερινά να ξοδεύονται τα χρήματα που είχαν επενδυθεί ήδη, να απολύεται προσωπικό και σε γενικές γραμμές η εταιρεία να οδηγείται σε παράλυση», θυμάται ο τότε γενικός διευθυντής της AirSeaLines, Τάσος Γκόβας.

Το επιχειρηματικό πλάνο της AirSeaLines, στο οποίο μετείχαν και άλλοι καναδοί επενδυτές, προέβλεπε την επένδυση περίπου 80 εκατ. δολαρίων για την ανάπτυξη στόλου 50 υδροπλάνων στον ελλαδικό χώρο, καθώς και τη δημιουργία βάσεων συντήρησης και υποστήριξης του μέσου αυτού σε διάφορα σημεία της νησιωτικής Ελλάδας. Το ίδιο πλάνο προέβλεπε ότι εντός του πρώτου έτους λειτουργίας (2004 – 2005) θα έπρεπε να πετούν στην Ελλάδα τουλάχιστον 6 υδροπλάνα, αντί για 2-3 που υπήρχαν όλα αυτά τα χρόνια! Ετσι, το 2009 οι βασικοί μέτοχοι της εταιρείας αποχώρησαν, 70 άτομα απολύθηκαν από τα υδατοδρόμια όλης της Ελλάδας, οι πτήσεις ανεστάλησαν και 25 εκατ. ευρώ «πνίγηκαν στον βυθό» του Αιγαίου και του Ιονίου.