Berlinale: Λίγο ακόμη πορνό και βρικόλακες

Δεν πρόλαβε να κοπάσει στην Μπερλινάλε ο θόρυβος από την προβολή της ταινίας «Λάβλεϊς», την ιστορία δηλαδή της πορνοστάρ που το 1972 έδειξε μέσα από τη μεγάλη οθόνη τις τεχνικές για το «Βαθύ λαρύγγι». Δεν πρόλαβαν να σβήσουν τα φλας που φωτίζουν την πρωταγωνίστρια Αμάντα Σέφριντ (τη μικρή του «Mamma Mia!») σε όλο και πιο σέξι πόζες. Και το πορνό καραδοκεί στην επόμενη γωνία…

Και μάλιστα πιο πέρα από το «βαθύ λαρύγγι». Με μπόλικο γυμνό και βρετανικό φλέγμα. Ο σκηνοθέτης της ταινίας «The look of love» Μάικλ Γουίντερμποτομ, άλλωστε, το ξεκαθάρισε στο Βερολίνο πως οι Βρετανοί έχουν διαφορετική σχέση με το πορνό από ό,τι οι γείτονές τους Γάλλοι, φερ’ ειπείν. Και αυτό το ταμπού των Βρετανών είναι που κάνει αυτό το πορνό… αλλιώτικο.

Βέβαια, είναι και το θέμα αλλιώτικο. Αφορά τον βρετανό «Βασιλιά του πορνό» ή αλλιώς «Βασιλιά του Σόχο» Πολ Ρέιμοντ και το θρυλικό σεξ κλαμπ Raymond Revuebar που άνοιξε το 1958, επεκτείνοντας τις δραστηριότητές του σε θεατρικές σκηνές πορνό και ανδρικά περιοδικά, αλλά εστιάζει και στο δράμα του.

Το κλαμπ, το οποίο έδωσε τη σκηνή του στους Beatles και στον Φρανκ Σινάτρα, έφτασε να αναδείξει τον Ρέιμοντ ως τον πλουσιότερο Βρετανό το 1992, τη χρονιά που η κόρη του βρέθηκε νεκρή από υπερβολική δόση ναρκωτικών, όπως έλεγε ο ηθοποιός που τον ενσαρκώνει, Στιβ Κούγκαν.

Μπορεί το πορνό στην Μπερλινάλε, όπως δείχνουν τα πράγματα, να σταματάει κάπου εδώ, το σεξ όμως έχει και άλλες εκφάνσεις στις οθόνες του φεστιβάλ, που φαίνεται να έχει μεγαλύτερη επισκεψιμότητα από ποτέ.

Πίσω, στα χρόνια της ντίσκο όταν και ο ομοφυλοφιλικός έρωτας είχε αρχίσει να απελευθερώνεται – προτού ενσκήψει η μάστιγα του AIDS – μας επιστρέφει μια γερμανική ταινία. Εντυπωσιακό, αλλά στη φετινή Μπερλινάλε οι γερμανικές ταινίες λες και έχουν βαλθεί να μπολιάσουν με αμερικανικά «σύμβολα» το σινεμά τους, που το γνωρίζουμε και το αναγνωρίζουμε κυρίως σε ταινίες όπως «Οι ζωές των άλλων» ή «Η πτώση» (του Χίτλερ).

Η ταινία «Lose your head» λοιπόν, του Στέφαν Βεστερβέλε και της «μητέρας» εταιρείας παραγωγής Mutter-Film, γυρισμένη στα αγγλικά, στο Βερολίνο και τη Μαδρίτη, εστιάζει σε ένα ανέμελο διήμερο διακοπών με μπόλικο ομοφυλοφιλικό σεξ – με το ανάλογο γυμνό –  βουτηγμένο στην ντίσκο (και στην αισθητική της) και στα ναρκωτικά που καταλήγει σε θρίλερ. Φλερτάροντας ακόμη και με το σπλάτερ. Δεν είναι τυχαίο ότι η προβολή της εν λόγω ταινίας «εισέπραξε» τα περισσότερα tweets στους λογαριασμούς κοινωνικής δικτύωσης της Μπερλινάλε, από νεαρόκοσμο.

Λεπτομέρεια: ο σαδιστής Βίκτορ, που επιτίθεται στην αντροπαρέα της ιστορίας μας, αποκαλύπτεται τελικά χάρη σε μια νεαρή Ελληνίδα που αναζητάει τα ίχνη του αδελφού της από τον οποίο δεν είχε νέα το τελευταίο διήμερο και ο οποίος είναι φτυστός ο Ισπανός Λούις, θύμα και μετέπειτα εραστής του Βίκτορ. Τι στόρι!

(Να θυμίσουμε εδώ πως και μια Ελληνίδα, η σκηνοθέτις και παραγωγός Αθηνά-Ραχήλ Τσαγγάρη, μετέχει φέτος στην κριτική επιτροπή του φεστιβάλ).