Οι άθλιες εικόνες

Την προηγούμενη Πέμπτη, Ρεάλ και Μπαρτσελόνα έδωσαν ένα επικό ματς για το Κύπελλο Μπάσκετ της Ισπανίας. Ενας πρόωρος τελικός που κρίθηκε ύστερα από δύο παρατάσεις, κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του κόσμου και απέσπασε κολακευτικά σχόλια στο Διαδίκτυο.

Αυτά, στο εξωτερικό: εκεί που ο αθλητισμός είναι ψηλά. Εκεί που γίνεται final 8, δηλαδή διοργάνωση με συμμετοχή των οκτώ πρώτων ομάδων στη βαθμολογία του πρωταθλήματος. Πρόκειται για πρακτική που ακολουθείται στις προηγμένες (και) μπασκετικά χώρες.

Εδώ, το ακριβώς αντίθετο. Για μία ακόμη φορά, στο ίδιο έργο θεατές. Σε μια άθλια παράσταση. Σε έναν τελικό που απευθύνεται μόνο σε οπαδούς τυφλωμένους από το πάθος, σε άτομα με αρρωστημένο εγωισμό, σε κάφρους. Ποιο final 8 και ποιο final 4; Ολα τα σχέδια μπήκαν στο συρτάρι. Η κληρωτίδα βγάζει τα ζευγάρια και στο τέλος έχουμε Ολυμπιακό – ΠΑΟ για να ανεβαίνει και η τηλεθέαση και να πέφτουν τα φράγκα. Αποτέλεσμα; Τελικός με ολίγους, πάει να πει με 600 άτομα από τη μια και 600 από την άλλη πλευρά. Αλλά και εδώ τζίφος. Οι χουλιγκάνοι εισχώρησαν. Φωτοβολίδα «σημάδεψε» τον Χάινς. Αιχμηρό αντικείμενο τραυμάτισε τον Μπράμος. Ο τελικός-παρωδία διακόπηκε και επιχειρήθηκε εκκένωση των εξεδρών. Ασχετα αν αργότερα φωνές ακούγονταν από κάθε μεριά.

Ο έλεγχος της Αστυνομίας, εντελώς ανεπαρκής. Γιατί είναι προφανές ότι οποιοσδήποτε περνούσε στο κλειστό ό,τι ήθελε. Οι στρατιές ήταν αδύνατο να σταματήσουν στη θέα των αστυνομικών και μάλιστα, μέσα στο παρκέ, κάποιοι φανατικοί τούς προκαλούσαν! Χωρίς συνέπειες.

Το να ειπωθεί η λέξη «ντροπή» είναι κάτι που δεν οδηγεί πουθενά. Ξανά τα ίδια θα έχουμε. Ολότελα προβλέψιμο σκηνικό – σαν την «κλήρωση» της ΕΟΚ. Οι αρμόδιοι δεν μπορούν να δώσουν λύση γιατί πολύ απλά δεν θέλουν. Εγκλωβισμένοι σε αδιέξοδα, θέλουν να έχουν κοντά τους τον «υπέροχο λαό». Τον ταΐζουν με εισιτήρια, ενώ οι παράγοντες ρίχνουν λάδι στον φανατισμό κάνοντας εμπρηστικές δηλώσεις.

Η αθλητική παιδεία είναι άγνωστη λέξη στην Ελλάδα. Κάπως έτσι φτάσαμε να διοργανώνουμε μια γιορτή χωρίς θεατές. Αξιοι της μοίρας μας.