[Εμπιστευτικά] Εθνικό σπορ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Οσοι θεωρούν ότι το καραγκιοζιλίκι είναι το εθνικό μας σπορ πρέπει να αισθάνονται δικαιωμένοι από όσα συμβαίνουν στην Προανακριτική Επιτροπή για τη λίστα Λαγκάρντ.
Να θυμίσω ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα η Προανακριτική έχει συγκροτηθεί για μία και μοναδική δουλειά: να εξετάσει αν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για αλλοίωση της λίστας από τον Γ. Παπακωνσταντίνου και τότε να προτείνει την παραπομπή του.
Αυτό και τίποτα άλλο.
Την επιτροπή δεν την αφορά ούτε ποιοι βρίσκονται στη λίστα ούτε πόσα λεφτά έχουν ούτε αν τα δήλωσαν ούτε πώς τα έβγαλαν έξω – αυτά είναι δουλειά του ΣΔΟΕ και ενδεχομένως της Δικαιοσύνης…
Ακόμη λιγότερο αφορά την επιτροπή τι έγινε με τη Siemens ή με το C4I , αν τη λίστα την εξαφάνισαν οι Σοφοί της Σιών σε συνεργασία με τους Ροδόσταυρους ή ποιος δολοφόνησε τον Κένεντι.
Ολα αυτά είναι πολύ σοβαρά ζητήματα τα οποία ασφαλώς μπορούμε κάποια στιγμή να ερευνήσουμε διεξοδικά – μαζί με το κορυφαίο ερώτημα «ποιος ψεκάζει τους Ελληνες».
Σύμφωνα με το Σύνταγμα όμως, η συγκεκριμένη επιτροπή κάνει άλλη δουλειά. Μια δουλειά πολύ σοβαρή αλλά εντελώς διαφορετική.
Καλώς Ή κακώς. Είτε αρέσει είτε δεν αρέσει.
Το καραγκιοζιλίκι λοιπόν ξεκινάει από τη στιγμή που ορισμένα μέλη της επιτροπής χρησιμοποιούν την επιτροπή για άλλους λόγους από αυτούς για τους οποίους συγκροτήθηκε.
Με το ατράνταχτο επιχείρημα ότι «πρέπει να μάθει ο ελληνικός λαός» και υπό τα χειροκροτήματα μιας μερίδας του Τύπου, προσπαθούν να μετατρέψουν την επιτροπή σε κοινοβουλευτικό Dancing With The Stars – όπου στη θέση των stars βάζουν τον εαυτό τους…
Αυτό είναι όλο το παραμύθι. Τόσο απλό και τόσο γελοίο ταυτοχρόνως.
Διότι όποιες απορίες και αν διακατέχουν γενικότερα τον ελληνικό λαό, το βέβαιο είναι ότι δεν αποτελούν αρμοδιότητα της συγκεκριμένης επιτροπής.
Και εξ όσων γνωρίζω ο ελληνικός λαός δεν έχει αναθέσει σε κανέναν αυτόκλητο ντετέκτιβ να του λύσει τις απορίες – τέτοια διαδικασία δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα…
Καταλαβαίνω φυσικά ότι το γενικό κλίμα ευνοεί το καραγκιοζιλίκι.
Η θεωρία ότι «κάπου» υπάρχει «κάποια αλήθεια» την οποία «κάποιοι» κρατούν κρυμμένη από τα μάτια του κόσμου ευδοκιμεί στην Ελλάδα περισσότερο και από την ελπίδα ότι «κάπου υπάρχει η αγάπη μου» – ρωτήστε και τον Σκουρλέτη…
Στην πλάτη αυτής της «κρυμμένης αλήθειας» και του «λαού που θέλει να τη μάθει» στήνει την μπίζνα του ο κάθε αρκουδιάρης της πολιτικής και της δημοσιογραφίας.
Διότι, δυστυχώς, όπου υπάρχει πελατεία υπάρχει εμπόριο.
Και το εμπόριο στην πολιτική οδηγεί συχνά στο καραγκιοζιλίκι.
Google news
