Σχέδιο νέας ρύθμισης των ληξιπρόθεσμων

Ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών επεξεργάζεται ακόμη μία φορά το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης προσδοκώντας να κάμψει τις αντιδράσεις της τρόικας, οι οποίες φρέναραν όλες τις προηγούμενες απόπειρες διευκόλυνσης των φορολογουμένων να εξοφλήσουν τα χρέη τους προς το Δημόσιο.

Το ζήτημα της ρύθμισης επανήλθε στο προσκήνιο μετά τη δημιουργία νέας γενιάς ληξιπρόθεσμων οφειλών 13,2 δισ. ευρώ κατά τη διάρκεια του 2012, υπό το βάρος της υπερφορολόγησης και της παράλληλης συρρίκνωσης του διαθέσιμου εισοδήματος, αλλά και μετά το συναγερμό που σήμανε στο υπουργείο Οικονομικών η καθίζηση των εσόδων του προϋπολογισμού τον Ιανουάριο.

Ετσι, ενώ πριν από περίπου δεκαπέντε ημέρες ο υπουργός Οικονομικών Ι. Στουρνάρας απέκλειε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο νέας ρύθμισης ληξιπρόθεσμων οφειλών, με χθεσινή δήλωσή του στο «Βήμα της Κυριακής» αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο. «Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να δώσουμε αμνηστία σε φοροφυγάδες. Αυτό που μπορούμε να εξετάσουμε είναι να διευκολύνουμε όλους όσοι βρίσκονται σε πραγματική δυσκολία να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Και αυτό κάνουμε», δήλωσε ο υπουργός.

Παράλληλα, σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή της Κυριακής» ο γενικός γραμματέας Δημοσίων Εσόδων Χ. Θεοχάρης προανήγγειλε ρύθμιση στα πρότυπα των τραπεζικών διακανονισμών δανείων.

ΣΤΟΝ ΕΦΟΡΟ. Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς του οικονομικού επιτελείου, οι οφειλέτες παρουσιάζοντας στον προϊστάμενο της Εφορίας τους στοιχεία για την οικονομική τους κατάσταση, θα προτείνουν οι ίδιοι τον αριθμό των δόσεων και τη μηνιαία καταβολή οφειλής στην οποία μπορούν να ανταποκριθούν. Με τον τρόπο αυτό, η ρύθμιση θα είναι προσαρμοσμένη στις δυνατότητες του κάθε φορολογουμένου και θα έχει περισσότερες πιθανότητες να τηρηθεί μέχρι εξοφλήσεως της υποχρέωσης.

Στο τραπέζι έχουν τεθεί προτάσεις για ελάχιστη μηνιαία δόση της τάξεως των 100 ευρώ αλλά και προσαρμογή των δόσεων ανάλογα με τις δυνατότητες του οφειλέτη στη διάρκεια του έτους. Σύμφωνα με τον κ. Θεοχάρη, τουριστικές επιχειρήσεις για παράδειγμα κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών θα μπορούσαν να αυξήσουν το ποσό της μηνιαίας καταβολής εις βάρος των ποσών που εξοφλούν κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αρμόδιος υφυπουργός Οικονομικών Γ. Μαυραγάνης από το περασμένο καλοκαίρι είχε προαναγγείλει σχετική ρύθμιση, η οποία παρότι ήταν έτοιμη για κατάθεση στη Βουλή έμεινε στα αζήτητα έπειτα από παρέμβαση της τρόικας. Η πρόταση εκείνη προέβλεπε μάξιμουμ χρόνο εξόφλησης της οφειλής τους 60 μήνες, χρονικό περιθώριο που κρίθηκε υπερβολικά μεγάλο από την τρόικα. Αυτό ίσως αποτελεί ένδειξη για την πιθανή χρονική έκταση της νέας ρύθμισης.

Τώρα το οικονομικό επιτελείο θα επιχειρήσει να αμβλύνει τις αντιδράσεις των τροϊκανών ώστε η ρύθμιση να κατατεθεί άμεσα στη Βουλή.

Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελούν τα ληξιπρόθεσμα χρέη τα οποία κρίνονται ως ανεπίδεκτα είσπραξης. Από τα 56,6 δισ. ευρώ, μόνο το ένα τρίτο, ή ποσό που δεν ξεπερνά τα 20 δισ. ευρώ, κρίνεται εισπράξιμο. Ενδεικτικό είναι ότι από τα 56,6 δισ. ευρώ ληξιπρόθεσμα χρέη, το 1 δισ. ευρώ (1,019 δισ. ευρώ για την ακρίβεια) οφείλει ο λογιστής Γεώργιος Κασσιμάτης από τη Θεσσαλονίκη ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή εδώ και χρόνια για μεγάλη κομπίνα με ΦΠΑ στη συμπρωτεύουσα, 4,6 δισ. ευρώ χρωστά η Ακρόπολις Χρηματιστηριακή, 2,3 δισ. ευρώ είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του ΟΣΕ και περίπου 800 εκατ. ευρώ της παλιάς Ολυμπιακής Αεροπορίας. Δηλαδή, τρεις επιχειρήσεις και ένα φυσικό πρόσωπο χρωστούν περίπου 9 από τα 56 δισ. ευρώ ληξιπρόθεσμα χρέη και οι πιθανότητες είσπραξης είναι από ελάχιστες έως μηδαμινές.

Υπό αυτό το πρίσμα, το υπουργείο Οικονομικών μελετά νομοθετική ρύθμιση η οποία υπό αυστηρές προϋποθέσεις θα διαγράφει τα μη εισπράξιμα χρέη. Ανάλογη πρωτοβουλία είχε επιχειρήσει να αναλάβει στο παρελθόν ο Γ. Παπακωνσταντίνου, αλλά η συγκεκριμένη ρύθμιση αποσύρθηκε κακήν κακώς ύστερα από έντονες αντιδράσεις στη Βουλή. Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες, το ΔΝΤ έχει ζητήσει από την κυβέρνηση να εξαιρέσει από κάθε ρύθμιση όλες τις επιχειρήσεις που έχουν κλείσει ή έχουν κηρύξει πτώχευση και να αναθέσει τις υποθέσεις αυτές σε δικηγορικά γραφεία προκειμένου να διεκδικήσει και το Δημόσιο, όπως κάνουν οι τράπεζες και οι εργαζόμενοι, τις απαιτήσεις τους με ένδικα μέσα επιστρατεύοντας κατασχέσεις και πλειστηριασμούς περιουσιακών στοιχείων των εταιρειών, ακόμη και της περιουσίας των πρώην ιδιοκτητών.