Ο κ. «δώστε χρόνο» στην Ελλάδα

Στους επικριτές του απαντά ότι αυτές οι χώρες ενδιαφέρονται να ενημερωθούν για την ευρωπαϊκή πολιτική, την οποία σκοπεύει να ασκήσει μια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση στη Γερμανία.

Ο 67χρονος Σοσιαλδημοκράτης αποτελεί, έτσι κι αλλιώς, ξεχωριστή φυσιογνωμία στην πολιτική σκηνή του Βερολίνου, δεν μασάει τα λόγια του και οι δηλώσεις του προκαλούν. Πότε ζητά να μεταφερθούν όλα τα υπουργεία από την προηγούμενη πρωτεύουσα της Γερμανίας, τη Βόννη, στο Βερολίνο ξεσηκώνοντας εναντίον του τους συντρόφους του. Πότε ξεσηκώνει θύελλα λέγοντας ότι και ο τελευταίος διευθυντής μιας τράπεζας κερδίζει περισσότερα χρήματα από τη γερμανίδα Καγκελάριο. Και πότε εμπλέκεται ως ομιλητής σε ένα σίριαλ πλουσιοπάροχα αμειβόμενων διαλέξεων σε ιδρύματα και ιδιωτικές επιχειρήσεις, ασκώντας παράλληλα τα καθήκοντά του στη γερμανική Βουλή. Το πολιτικό μέλλον του Στάινμπρουκ και οι προοπτικές του για την Καγκελαρία διακυβεύτηκαν ουσιαστικά στις τελευταίες εκλογές του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας. Ο συνασπισμός Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων νίκησε οριακά με πλειοψηφία μόλις ενός βουλευτή σε μια εκλογή πραγματικό θρίλερ, αν και όχι χάρη αλλά σε… πείσμα της «υποστήριξης» που του παρείχε ο Στάινμπρουκ, όπως υπογραμμίζουν χαιρέκακα οι άσπονδοι φίλοι του.

Κάπως έτσι βρέθηκε να περιοδεύει στο εξωτερικό για να αποδείξει ότι αποτελεί προσωπικότητα ανάλογου βεληνεκούς με τη Χριστιανοδημοκράτισσα. Οι παλαιότερες καραβάνες τον γνωρίζουν, έτσι και αλλιώς, από τη θητεία του το 2005 ως υπουργού Οικονομικών στην κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού με Καγκελάριο την Ανγκελα Μέρκελ. Η κρίση της Lehman Brothers τον είχε πιάσει τότε αδιάβαστο, καθώς επέμενε για μεγάλο διάστημα ότι αφορά μόνο τις ΗΠΑ και αρχικά αρνήθηκε τη στήριξη των γερμανικών τραπεζών. Στη συνέχεια άλλαξε άποψη και το γερμανικό κράτος εγγυήθηκε για τα δάνειά τους.

Είχε προηγηθεί η θητεία του από το 2002 έως το 2005 στην πρωθυπουργία της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, όπου διαδέχθηκε τον παραιτηθέντα Βόλφγκανγκ Κλέμεντ. Ο Στάινμπρουκ χάνει στις τοπικές εκλογές του κρατιδίου το 2005, όπου το SPD συγκεντρώνει μόλις 37,1%, το χειρότερο αποτέλεσμα από το 1954 και μετά. Το 2009 χάνει σε ομοσπονδιακό επίπεδο την άμεση εκλογή του ως βουλευτής από τη Χριστιανοδημοκράτισσα αντίπαλό του, μπαίνει όμως στην Μπούντεσταγκ ως τρίτος στη λίστα του SPD στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Ανακοινώνει ότι στο μέλλον δεν πρόκειται να εμπλακεί σε κορυφαίο πολιτικό επίπεδο και γράφει ένα βιβλίο – απολογισμό. Ωστόσο η έλλειψη σοσιαλδημοκρατικού αντίπαλου δέους απέναντι στη Μέρκελ, τον επαναφέρει στην πρώτη γραμμή. Οι υποστηρικτές του εκτιμούν το επικοινωνιακό του χάρισμα, την επιθετική ρητορική του και τις αναμφισβήτητες ικανότητές του στα οικονομικά θέματα. Το άλλο στρατόπεδο επισημαίνει ότι έχει λάβει δύο φορές το χρίσμα του υποψηφίου στην πολιτική του καριέρα και απέτυχε και τις δύο. Ολοι συμφωνούν ωστόσο ότι η – διαφαινόμενη στις δημοσκοπήσεις – νίκη της Μέρκελ δεν είναι σίγουρη.

ΕΝΩΣΗ ΚΟΙΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ. Ο Σοσιαλδημοκράτης δήλωσε προχθές ενώπιον εκατοντάδων φοιτητών στη φημισμένη London School of Economics ότι πρέπει να δοθεί περισσότερος χρόνος στη χώρα μας για να πραγματοποιήσει τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές, «ακόμη και αν αυτό κοστίσει περισσότερα χρήματα». Ο Στάινμπρουκ αναφέρει συνεχώς ότι η Γερμανία βρίσκεται σε μια ένωση κοινής ευθύνης, καθώς εγγυάται μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας για τις υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης.

Είναι σαφές ότι ο δεινός σκακιστής και σινεφίλ από το Αμβούργο επιδιώκει σαφή διαφοροποίηση από τη Μέρκελ στο θέμα της ευρωκρίσης, καθώς στην ατζέντα της εσωτερικής πολιτικής έχουν γίνει δυσδιάκριτες οι διαφορές μεταξύ Σοσιαλδημοκρατών και Χριστιανοδημοκρατών. Ετσι καταλογίζει στην Καγκελάριο ότι ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό για την ένταση και τη διάρκεια της κρίσης καθώς θα αρκούσε να είχε χαρακτηρίσει ασφαλή τα ελληνικά ομόλογα ήδη από το 2010. Εχει αφήσει επίσης ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός νέου κουρέματος του ελληνικού χρέους, προκαλώντας μεγάλες αντιδράσεις από πλευράς γερμανών Φιλελευθέρων και Χριστιανοδημοκρατών, ενώ αμφισβητεί την πολιτική της σκληρής λιτότητας λέγοντας ότι «η δυστυχία κατατρώει τη δημοκρατία».

Ανγκελα, πες την αλήθεια
Εχει καλέσει επανειλημμένως την Ανγκελα Μέρκελ «να πει επιτέλους την αλήθεια στους Γερμανούς», ότι δηλαδή θα απαιτηθούν περισσότερα χρήματα για τη διάσωση των υπερχρεωμένων χωρών. Διάσωση η οποία εκτιμά ότι έχει ζωτική σημασία και για το μέλλον της ίδιας της Γερμανίας

Η διάσωση κοστίζει
Πρόσφατα δήλωσε ενώπιον εκατοντάδων φοιτητών στη φημισμένη London School of Economics ότι πρέπει να δοθεί περισσότερος χρόνος στη χώρα μας για να πραγματοποιήσει τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές, «ακόμη και αν αυτό κοστίσει περισσότερα χρήματα»