Η νύχτα που άλλαξε τη ζωή του

Τα χρόνια της αθωότητας θα τερματιστούν μέσα σε μια στιγμή για τον Νίκο Ρωμανό. Η ανέμελη βραδιά άρχισε με το ραντεβού που έδωσε με τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο στην οδό Μεσολογγίου στα Εξάρχεια, με σκοπό να συναντήσουν άλλους φίλους για να γιορτάσουν την ονομαστική του εορτή.

«Με το που ήρθε, πήγαμε σε ένα ψιλικατζίδικο δέκα μέτρα πιο πάνω και αγοράσαμε κάτι να φάμε και δύο αναψυκτικά… Γυρίσαμε πάλι στον πεζόδρομο της Μεσολογγίου για να φάμε… Οπως συζητούσαμε, ακούσαμε ένα μπαμ δυνατούτσικο… Δεν δώσαμε σημασία… Μετά από ενάμισι λεπτό ακούστηκε από 4-5 περαστικούς, “κατεβαίνουν οι μπάτσοι, κάτι έγινε”. Από περιέργεια, λοιπόν, και εγώ με τον Αλέξανδρο πήγαμε στη μέση της οδού Τζαβέλλα να δούμε τι είχε συμβεί… Είδαμε από απόσταση 15-20 μέτρων δύο αστυνομικούς… Ο Αλέξανδρος ήταν μπροστά μου και πίσω δεξιά του ήμουν εγώ… Κάποιος από πίσω μου πέταξε ένα άδειο πλαστικό μπουκάλι και φυσικά δεν έφτασε στους αστυνομικούς… Με το που έριξε κάποιος το πλαστικό μπουκάλι οι αστυνομικοί, και οι δύο αν δεν κάνω λάθος, έβγαλαν τα όπλα από τις θήκες… Δεν πυροβολούσαν ούτε προς τα επάνω ούτε προς τα κάτω. Σημάδεψαν προς το μέρος μας και πυροβόλησαν… Ο Αλέξανδρος έπεσε κάτω… Ο κόσμος φώναζε και κάποιοι σήκωσαν την μπλούζα του Αλέξανδρου. Είδα ότι είχε μια τρύπα στη μέση του θώρακα και λίγο προς την καρδιά. Είχε βγάλει και αίμα…».

Αυτή την κατάθεση έδωσε τότε ο Νίκος Ρωμανός. «Μετά τη δολοφονία δεν ήταν πια το ίδιο παιδί», λένε άνθρωποι που τον γνώριζαν από κοντά.