Χειμωνιάτικο ξέσπασμα

Βροχή δυνατή στην Αθήνα, «καταιγίδα» απίστευτη στη Θεσσαλονίκη.

Ο ΠΑΟΚ είναι εδώ. Η πίεση μετά τα ανεπιτυχή αποτελέσματα λειτούργησε συσπειρωτικά για Δώνη και ποδοσφαιριστές. Ελάχιστες φορές στο παρελθόν οι παίκτες μπήκαν «με το μαχαίρι στα δόντια» σε ένα παιχνίδι. Το αυστηρό βλέμμα του Σαββίδη από τα «ορεινά» της Τούμπας ήλεγχε τα πάντα – ένα κριτήριο για όλους. Ο Δώνης το γνώριζε. Οι παίκτες είχαν άγχος, αλλά αυτό αποδείχθηκε  πολύ δημιουργικό.

Ο ΠΑΟΚ δεν είναι ούτε η χθεσινή ομάδα που γάζωσε την Καλλιθέα, ούτε το σύνολο που απαξιώθηκε τελείως μετά τα άσχημα αποτελέσματα στο πρωτάθλημα. Πρόκειται για μια ομάδα που χτίζεται, ένα σύνολο που έχει ανάγκη τον Κατσουράνη και τον Σαλπιγγίδη, αλλά παράλληλα θέλει να εξελίξει νεαρούς. Τον Κάτσε, τον Αθανασιάδη, τον Σταφυλίδη, τον Κίτσιου. Αυτή η διαδικασία έχει ωδίνες. Δεν είναι κάτι το απλό. Το καλύτερο, λοιπόν, για τον κόσμο είναι να στηρίξει την προσπάθεια και να σταθεί κοντά στους παίκτες. Με κριτική διάθεση. Οτιδήποτε άλλο συμβεί θα μοιάζει λες και μπαίνει φρένο.

Αυτές οι ημέρες, τα 24ωρα που προηγήθηκαν της ρεβάνς με την Καλλιθέα, ισοδυναμούσαν με το πρώτο μεγάλο ταρακούνημα επί εποχής Σαββίδη. Ενας μικρός σεισμός. Ο ΠΑΟΚ έδειξε ότι άντεξε. Ο Δώνης μπορεί να προχωρήσει τη δουλειά του χωρίς νέες σκέψεις και ασφαλώς με λιγότερη έννοια για το αν θα πετύχει σε αυτό το δεύτερο πέρασμά του από μεγάλο κλαμπ. Στο χέρι του είναι να αντιστρέψει εντελώς την κατάσταση και να πείσει τους εργοδότες για το σωστό πλάνο του.

Οσον αφορά τα πέντε γκολ του ΠΑΟΚ σε ένα ημίχρονο, το είχε ξανακάνει η ομάδα το καλοκαίρι του 2000, πάλι σε Κύπελλο, απέναντι στους Αμπελόκηπους. Πώς κατέληξε εκείνη η σεζόν; Με πανηγυρισμούς στον Λευκό Πύργο. Γιατί η ομάδα είχε κατακτήσει το τρόπαιο, είχε θριαμβεύσει στον τελικό.