50 χρόνια ζωής, 47 χρόνια καριέρας

Στα γυρίσματα της «Σιωπής των αμνών» η Τζόντι Φόστερ αντιμετώπιζε πρόβλημα με μια πολύ απλή σκηνή του φιλμ: η πράκτορας Κλαρίς Στέρλινγκ μπαίνει στο μπάνιο της και κάνει ένα ντους. Επειτα από μυριάδες αναβολές, η Φόστερ αποφάσισε τελικά να γυρίσει τη σκηνή στο τέλος και με την προϋπόθεση πως τα μέλη του συνεργείου που θα τη φιλμογραφούσε θα ήταν γυμνά, όπως κι αυτή.

Αυτό το περιστατικό λέει πολλά για μια ηθοποιό που μοιάζει να μην πέρασε ούτε ημέρα στην, ώρες ώρες, ευγενή σκιά της ανωνυμίας. Γιατί, βλέπετε, η Τζόντι Φόστερ είναι 50 ετών και μετράει 47 χρόνια καριέρας. «Κανείς εκεί έξω δεν νιώθει ενοχή για το “ανθρώπινο ενδιαφέρον” περί των κρεβατιών δημόσιων προσώπων. Παίρνουμε νέους ωραίους ανθρώπους, τους εξυψώνουμε και μετά τους προσγειώνουμε για να δούμε τα ελαττώματά τους, να δούμε πως είναι σαν εμάς. Και κανείς δεν σκέφτεται τις παιδικές ηλικίες που καταστρέφουμε στην πορεία», δήλωνε προς υπεράσπιση της Κρίστεν Στιούαρτ, που θυμίζουμε πως είχε ενσαρκώσει την κόρη της στην ταινία του 2002 «Δωμάτιο πανικού».

Μιλούσε όμως και για την ίδια. Που πρωτοστήθηκε μπροστά σε κάμερα στα τρία της χρόνια για ένα διαφημιστικό… αντηλιακού.

Προχθές, στην απονομή των Χρυσών Σφαιρών του 2013, η Τζόντι Φόστερ μίλησε για πρώτη φορά ανοιχτά για τη σεξουαλικότητά της, δίχως όμως ποτέ να προφέρει εκείνες τις επίμαχες λέξεις. Και πριν φτάσει εκεί, «έπαιξε» σαρκαστικά με το κοινό, που φυσικά δεν ήταν μονάχα το κοινό της αίθουσας – μπροστά κάθονταν τα παιδιά της, ο 14χρονος Τσαρλς και ο 12χρονος Κιτ, μαζί με την πρώην σύντροφό της Σίντνεϊ Μπερνάρ – αλλά τα εκατομμύρια ανά τον κόσμο που παρακολουθούσαν σε ζωντανή μετάδοση, κάνοντας κύκλους γύρω από μια εξομολόγηση που τελικά δεν ήρθε, τουλάχιστον όχι όπως κάποιοι θα ήθελαν να την ακούσουν.

Εδειξε να διστάζει, αλλά κι αυτό ήταν ένα μικρό ερμηνευτικό πείραγμα. Και το όλο νόημα ήταν σαφές: η Φόστερ είχε ήδη «αποκαλύψει» τη σεξουαλική της ταυτότητα σε όλους αυτούς που είχε σημασία, στους δικούς της ανθρώπους. Αυτό που δεν πολυακούστηκε όμως ήταν το κλείσιμο της ομιλίας της: «Μπορεί να μην ανεβώ σ’ αυτή τη σκηνή ξανά. Ή σε οποιαδήποτε σκηνή. Θα συνεχίσω να αφηγούμαι ιστορίες, απλά αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά, ίσως λιγότερο εντυπωσιακά. Οι ταινίες μου μπορεί να μην κάνουν πρεμιέρα ταυτόχρονα σε 3.000 αίθουσες. Ισως μόνο οι σκύλοι να τις αφουγκραστούν, έτσι ήσυχα που θα εμφανίζονται και θα εξαφανίζονται. Αλλά εγώ θα είμαι εδώ, και ακόμα είμαι εδώ, με την επιθυμία να με καταλάβουν και να μη νιώθω τόσο μόνη».

Κι άλλες σταρ βέβαια είχαν μιλήσει ανοιχτά για τη σεξουαλικότητά τους, όπως η Ελεν ΝτεΤζενέρις και η Κουίν Λατίφα, με μια διαφορά όμως: δεν ήταν σταρ του κινηματογράφου. Εκεί το κοινό έχει άλλες απαιτήσεις. Να σας θυμίσω την Αν Χεκ; Σταρ πρώτου μεγέθους πριν από περίπου δέκα χρόνια. Και λίγες ημέρες πριν από την πρεμιέρα της ταινίας «Εξι ημέρες, επτά νύχτες», όπου αυτή και ο Χάρισον Φορντ ναυαγούσαν σε ερημονήσι και ερωτευόντουσαν, αποφασίζει να «βγει από την ντουλάπα», που λένε. Ε, η ταινία με το ζόρι έβγαλε το κόστος της και εκείνη δεν ξαναεμφανίστηκε σε κανένα μπλοκμπάστερ. Η δε επόμενη ταινία της ήταν το ριμέικ του «Ψυχώ», όπου φυσικά τη σφάζουν στο πρώτο εικοσάλεπτο. Πόσοι από εσάς την είχατε ξεχάσει; Δεν ξέρω βέβαια αν το Χόλιγουντ μπορεί να απομονώσει εύκολα μια γυναίκα ήδη βραβευμένη με δύο Οσκαρ (το ένα για τη «Σιωπή των αμνών», το άλλο για τους «Κατηγορουμένους»). Υπάρχει κι αυτή η εμβληματική της εμφάνιση στον «Ταξιτζή» του Σκορσέζε…

Κάπου σ’ αυτή την ηλικία την είχε γνωρίσει ο Αντι Γουόρχολ και τότε την είχε ρωτήσει αν σκέφτεται μια «φυσιολογική ζωή κι έναν καλό γάμο» μεγαλώνοντας. Εκείνη του απάντησε: «Δεν θα ήθελα ποτέ να παντρευτώ. Η ιδέα τού να μοιράζεσαι το μπάνιο σου με κάποιον άλλο μου φαίνεται τρομερά βαρετή».