Η καταστροφή στο Euro 2000 ξύπνησε τις συνειδήσεις

Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2006, στο οποίο η Γερμανία ήταν διοργανώτρια χώρα, δαπανήθηκαν 1,86 δισ. ευρώ για νέα και ανακαινισμένα γήπεδα, με αποτέλεσμα στην περσινή περίοδο οι γερμανικές ομάδες να έχουν συνολικά, 13,8 εκατ. θεατές, κάτι που αποτελεί ρεκόρ για τη λίγκα. Επίσης, αυτό βοήθησε και σε ένα νέο  εξαιρετικό τηλεοπτικό συμβόλαιο, μέρος του οποίου βοηθάει τις ομάδας να αναπτύξουν ακόμα καλύτερα τις υποδομές.  

Σήμερα, στο γερμανικό πρωτάθλημα αγωνίζονται αρκετοί νέοι παίκτες με σπουδαίο ταλέντο, όπως ο 23χρονος Μάρκο Ρόις και ο 21χρονος Μάριο Γκέτσε της Ντόρτμουντ, ο 22χρονος Αντρέ Σούρλε της Λεβερκούζεν, ο 23χρονος  Τόμας Μίλερ της Μπάγερν.

«Αυτή τη στιγμή βιώνουμε κάτι απίστευτο» είπε ο εκτελεστικός διευθυντής της Ντόρτμουντ Χανς-Γιοακίμ Βάτσκε, σε 1.300 μέλη του συλλόγου, στην καθιερωμένη ετήσια συνάντησή τους πριν από έναν μήνα. Δεν αναφερόταν μόνο στην αγωνιστική απόδοση της ομάδας, αλλά και στην εντυπωσιακή αύξηση των εσόδων κατά 40%. Τα έσοδα του συλλόγου έφτασαν τα 215,2 εκατ. ευρώ. «Θέλουμε να έχουμε τη μεγαλύτερη δυνατή αθλητική επιτυχία, αλλά παράλληλα και μία σταθερή οικονομική κατάσταση η οποία δεν θα δημιουργεί ούτε ένα ευρώ χρέος» πρόσθεσε ο Βάτσκε.  Αυτή η τελευταία φράση θα μπορούσε να ηχεί ως η καλύτερη μουσική στα αυτιά της  Ανγκελα Μέρκελ, η οποία είχε τοποθετηθεί με παρόμοια έμφαση σε ό,τι αφορά την οικονομία.

«Οι ομάδες έχουν κάνει αυτό που έπρεπε» είπε ο γενικός διευθυντής της Σάλκε, Χορστ Χελντ, επαναλαμβάνοντας άλλη μία αγαπημένη φράση της Ανγκελα Μέρκελ. «Μπορούμε να πληρώνουμε καλούς μισθούς, κάτι που δεν μπορούν να κάνουν άλλες χώρες».   

Η καλύτερη ανταμοιβή για το γερμανικό ποδόσφαιρο θα ήταν η κατάκτηση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου ή ενός Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Οι Γερμανοί έχασαν από την Ιταλία στον ημιτελικό του Euro 2012 στην Πολωνία. Η ιστορία του ποδοσφαίρου έχει πολλές φορές αναδείξει ομάδες που ποτέ δεν έφτασαν στη μεγάλη επιτυχία. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι η αποκαλούμενη χρυσή γενιά της Πορτογαλίας.   

Η (τότε) Δυτική Γερμανία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 περίπου έναν χρόνο μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, και λίγους  μήνες πριν από την επανένωση Ανατολικής  και Δυτικής Γερμανίας. Τότε, ο Φραντς Μπεκενμπάουερ είχε πει πως μία ενωμένη Γερμανία θα είναι ανίκητη τα επόμενα χρόνια. Ομως η δεκαετία του ’90 ήταν απογοητευτική για το γερμανικό ποδόσφαιρο, αφού παρά τις αισιόδοξες προβλέψεις η πραγματικότητα έφερε τη Γερμανία αντιμέτωπη με οικονομική κρίση. Το αποτέλεσμα ήταν ομάδες όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ Μαδρίτης να αποκτήσουν τεράστιο εμπορικό όνομα, ενώ οι γερμανικές να μπουν στο περιθώριο.

Το γερμανικό ποδόσφαιρο ήταν γνωστό για το «ρομποτικό παιχνίδι». Η απογοητευτική εμφάνιση της εθνικής ομάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000 ήταν το ναδίρ. Κάτι έπρεπε να γίνει και οι Γερμανοί είχαν μπροστά τους τη διοργάνωση του Μουντιάλ 2006. Από εκεί λοιπόν άρχισαν όλα. Οι Γερμανοί αναζήτησαν λύσεις στις ακαδημίες. Εκεί έριξαν το βάρος και συμβουλεύτηκαν τόσο τους γαλλικούς συλλόγους (που φημίζονται για την οργάνωση των ακαδημιών) όσο και τον Αγιαξ.

«Αναζητήσαμε κάθε καλή κίνηση, αλλά προσπαθήσαμε να την προσαρμόσουμε στα δικά μας δεδομένα» λέει ο Μπόντο Μένζε, διευθυντής των ακαδημιών της Σάλκε. Οι Γερμανοί δίνουν έμφαση στην κοινωνική δικαιοσύνη και έτσι προσφέρουν μεγαλύτερα ποσά στις ομάδες που δεν έχουν τόσα πολλά χρήματα για να συντηρήσουν τις ακαδημίες.