ΕΙΝΑΙ σαν κάτι ομάδες μπάσκετ του ΝΒΑ που χτίζονται από την αρχή. Ο πυρήνας συγκροτείται γύρω από έναν ή δύο παίκτες. Δηλαδή, ένα καλό και πολλά υποσχόμενο ντραφτ από το κολεγιακό και καμιά καλή μεταγραφή που είναι συνήθως κάποιος έμπειρος παίκτης που ήθελε να αλλάξει ομάδα και να δοκιμάσει κάτι νέο. Μοιάζει λίγο με την κυβέρνηση, ε; Το καλό ντραφτ είναι ο Γιάννης Στουρνάρας και ο παίκτης που έχει πολλά χιλιόμετρα στα πόδια του ο Αντώνης Σαμαράς. Κάπως έτσι, με τον έναν έξω από τη ρακέτα και τον άλλο κάτω από το καλάθι, βγήκαν τα περισσότερα ματς του 2012 – και μάλιστα εντός και εκτός έδρας.
Το θέμα είναι αν βγαίνει και το 2013 με κυβέρνηση των δύο. Κανονικά θα έπρεπε να είναι των τριών. Στη συγκρότηση του υπουργικού σχήματος υπήρχαν μεγάλες προσδοκίες για τον Κωστή Χατζηδάκη. Στην πορεία όμως ο υπερυπουργός Ανάπτυξης με τα πολλά χαρτοφυλάκια δεν πολυέχει φανεί στο παρκέ. Ισως και να μην ήρθε ακόμη η ώρα του. Το μεγάλο πλεονέκτημα του Χατζηδάκη είναι ότι δεν δημιουργεί ποτέ προστριβές μέσα στα υπουργικά σχήματα. Αλλά είναι παίκτης-κλειδί στο θέμα της ανάπτυξης/ανάκαμψης, όσο και αν η μπάλα συνεχίζει να πηγαίνει στα χέρια του Σαμαρά.
Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι άλλοι παίκτες φάνηκαν μόλις τους δόθηκαν παραπάνω λεπτά. Ο Νίκος Δένδιας έχει πάει καλά σε θέματα ασφάλειας και, μέχρι ενός σημείου, λαθρομετανάστευσης. Ωστόσο το Μαξίμου δεν φαίνεται να έχει καταφέρει να ενσωματώσει τον υπουργό Δημόσιας Τάξης σε ένα ευρύτερο πολιτικό σχέδιο. Στο Αμυνας ο Πάνος Παναγιωτόπουλος ήλεγξε με αόρατο χέρι τα θέματα των παρελάσεων της 28ης Οκτωβρίου, όπου δεν είχαμε παρατράγουδα. Και κινήθηκε με σωστό ένστικτο στο κρίσιμο θέμα των Ναυπηγείων, όπου η πλευρά Σάφα πρότεινε προς στιγμήν να πουληθούν το δεύτερο και το τρίτο υποβρύχιο που περιμένει να παραλάβει το Πολεμικό Ναυτικό, ώστε να χρηματοδοτηθεί έτσι η κατασκευή άλλων, δηλαδή η λειτουργία του Σκαραμαγκά. Η κυβέρνηση αρνήθηκε την πρόταση, με σύμφωνη γνώμη Σαμαρά – Παναγιωτόπουλου. Στο υπουργείο Παιδείας ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος – χρήσιμη εφεδρεία – περπατεί προς το παρόν επί των υδάτων με επιτυχία. Και στα υπουργεία Υγείας και Εργασίας Λυκουρέντζος και Βρούτσης παίρνουν κόστος χαμογελώντας επειδή είναι στην κυβέρνηση. Από εκεί και πέρα είτε υπάρχουν οι άλλοι υπουργοί είτε όχι, κανείς δεν το ξέρει ή, τέλος πάντων, σποραδικά αυτό προκύπτει, ανάλογα με το αν πάρει καμιά πρωτοβουλία ο Μανιτάκης ή αν πετάξει κανένα πυροτέχνημα ο Ρουπακιώτης.
Με όρους παρκέ όχι του μπάσκετ αλλά της πολιτικής, ένα από τα ερωτήματα του 2013 είναι αν η κυβέρνηση θα παίξει με περισσότερους παίκτες. Και, αν ναι, με ποιους…