«Βελτιώθηκε» με διασταυρώσεις

Η εκτροφή σολομού άρχισε λίγο μετά το 1900 στη Βρετανία. Περίπου 60 χρόνια αργότερα, η Νορβηγία πρωτοστάτησε εγκαθιστώντας πλωτούς κλωβούς στα φιορδ για την παραγωγή του. Επειδή όμως ο σολομός δεν ζει σε περιβάλλον αιχμαλωσίας, οι ειδικοί δημιούργησαν μια υβριδική ποικιλία από διασταυρούμενες γονιμοποιήσεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που παρέμενε στη μέθοδο ήταν η αργή ανάπτυξη του ψαριού: ο νεαρός σολομός έπρεπε να παραμένει σε πλωτό κλωβό περίπου για δύο χρόνια ώστε να φτάσει τα δύο κιλά που είναι το εμπορεύσιμο μέγεθος. Ετσι, οι ειδικοί τροποποίησαν τον σολομό Ατλαντικού τοποθετώντας του ένα γονίδιο από σολομό Σινούκ, το οποίο τον βοηθά να αναπτύσσεται δύο φορές πιο γρήγορα.