Νομπελίστες στο Κρεμλίνο

Λουί Αραγκόν
Ποιητής, ο οποίος το 1924 έγινε ιδρυτικό μέλος του κινήματος του σουρεαλισμού, ο Αραγκόν (1897-1982) υπήρξε μέλος του Γαλλικού ΚΚ από το 1927 έως τον θάνατό του. Το 1939 παντρεύτηκε τη συγγραφέα Ελσα Τριολέ (1896-1970), αδελφή της Λίλι Μπρικ, σύντροφο του ρώσου ποιητή Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, και πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε με το Γκονκούρ (1945). Στη δεκαετία του 1960 ο Αραγκόν τάχθηκε κατά του σταλινισμού, ενώ υποστήριξε το κίνημα του Μάη του ’68.

Ζαν-Πολ Σαρτρ
Υπαρξιστής φιλόσοφος, θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, πολιτικός ακτιβιστής και λογοτεχνικός κριτικός, ο Σαρτρ (1905-1980) ήταν από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες της γαλλικής φιλοσοφίας και του μαρξισμού στον 20ό αιώνα. Νομπελίστας της Λογοτεχνίας (1964), αρνήθηκε να παραλάβει το βραβείο. Ηταν σύντροφος της φεμινίστριας φιλοσόφου Σιμόν ντε Μποβουάρ (1908-1986), συγγραφέως του «Δεύτερου φύλου».

Αντρέ Ζιντ (1869-1951)

Μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος και θεατρικός συγγραφέας, νομπελίστας της Λογοτεχνίας (1947). Στη δεκαετία του 1930 έγινε για λίγο κομμουνιστής ή μάλλον «συνοδοιπόρος», αφού ουδέποτε γράφτηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Επαψε να έχει ψευδαισθήσεις όταν περιόδευσε στην ΕΣΣΔ – και το περιέγραψε το 1936 στο βιβλίο του «Επιστροφή από την ΕΣΣΔ».

Ρομέν Ρολάν
(1866-1944)

Δραματουργός, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, ιστορικός της τέχνης και νομπελίστας της Λογοτεχνίας (1915). Μαχητικός ειρηνιστής, επισκέφθηκε το 1935 τη Μόσχα και συνάντησε τον Στάλιν. Είχε τάση προς τον μυστικισμό και ο Ερμαν Εσε του είχε αφιερώσει τον «Σιντάρτα».

Αντρέ Μαλρό
(1901-1976)

Μυθιστοριογράφος, θεωρητικός της τέχνης και πρώτος υπουργός Πολιτισμού της Γαλλίας, από το 1959 έως το 1969 επί προεδρίας Ντε Γκολ, ο Αντρέ Μαλρό συμπαθούσε τους κομμουνιστές. Δραστηριοποιήθηκε στο αντιφασιστικό Λαϊκό Μέτωπο και το 1934 επισκέφθηκε τη Μόσχα.