Για διάγνωση ρωτήστε τον υπολογιστή

Ο δρ Γκουρπρίτ Νταλιγάλ, επίκουρος καθηγητής Κλινικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο, θεωρείται ένας από τους πιο ικανούς γιατρούς στη διάγνωση ασθενειών. Κάποιες φορές μπορεί να τύχει να συμβουλευτεί και ένα ειδικό πρόγραμμα στον υπολογιστή για να τσεκάρει την εγκυρότητα της διάγνωσής του. Σύμφωνα με τους «Νιου Γιορκ Τάιμς», εδώ και χρόνια άρχισε η ανάπτυξη ειδικών λογισμικών για τη βοήθεια γιατρών να κάνουν σωστές διαγνώσεις.

Ωστόσο, οι απόψεις διίστανται για το κατά πόσο πρέπει κάποιος γιατρός να ρωτά τον υπολογιστή για μια δεύτερη γνώμη.

Η ιστορία του επικουρικού ρόλου των υπολογιστών στη διάγνωση ασθενειών είναι μακρά και πλούσια. Τη δεκαετία του 1970, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ ανέπτυξαν ένα λογισμικό για τη διάγνωση περίπλοκων προβλημάτων στην ιατρική, το οποίο στη συνέχεια απέκτησε εμπορική εφαρμογή με την ονομασία Quik Medical Reference.

Από τη δεκαετία του 1980, το Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης έχει αναπτύξει και βελτιστοποιήσει το πρόγραμμα DXplain, το οποίο παρέχει μια ιεραρχημένη λίστα κλινικών διαγνώσεων. Η εταιρεία IBM αναπτύσσει το πρόγραμμα Watson for Healthcare. Κατά έναν τρόπο, η διαγνωστική μέθοδος που ακολουθεί ο δρ Νταλιγάλ είναι παρόμοια με εκείνη ενός άλλου προγράμματος της IBM. Του «σκακιστή» Deep Blue που το 1996 νίκησε τον Γκάρι Κασπάροβ, ο οποίος ήταν ο κορυφαίος σκακιστής τότε. Παρά το γεγονός ότι δεν διαθέτει δική του «αντίληψη», ο Deep Blue είχε στον εγκέφαλό του αποθηκευμένες εκατομμύρια κινήσεις, τις οποίες μπορούσε να αναλύσει ανά δευτερόλεπτο.

Το πρόγραμμα που χρησιμοποιεί ορισμένες φορές ο δρ Νταλιγάλ, λέγεται Isabel και το έφτιαξε ο Τζέισον Μάουντ, πρώην χρηματιστής από το Λονδίνο. Του έδωσε το όνομα της κόρης του. Το κορίτσι, σε ηλικία τριών ετών, έπαθε ανεμοβλογιά και οι γιατροί δεν μπόρεσαν να διαγνώσουν μια ακόμη πιο επικίνδυνη επιπλοκή, τη γαγγραινώδη απονευρίτιδα, μόλυνση η οποία κατατρώει τις σάρκες.

Οταν η ασθένεια αυτή διεγνώσθη τελικά, το κορίτσι είχε απολέσει σημαντικό μέρος από τη σάρκα του και σε ηλικία 17 ετών είχε υποβληθεί σε αλλεπάλληλες πλαστικές χειρουργικές επεμβάσεις. Ο πατέρας του κοριτσιού λέει ότι οι γιατροί που την εξέταζαν έδειχναν αγκιστρωμένοι στην ανεμοβλογιά μην μπορώντας να δουν πιο πέρα. Πιστεύει, δε, ότι αν είχαν εισαγάγει σε ένα διαγνωστικό πρόγραμμα τα συμπτώματά της, υψηλό πυρετό, έμετο, δερματικά εξανθήματα, η ασθένεια θα είχε κατά πάσα πιθανότητα διαγνωστεί.

Χιλιάδες ασθένειες είναι γνωστές και πολλές είναι σπάνιες. «Σε ασθένειες που εμφανίζονται με μικρή συχνότητα είναι δύσκολο να πάει το μυαλό του γιατρού και εδώ έγκειται η δύναμη του διαγνωστικού προγράμματος», υποστηρίζει ο κ. Μάουντ.