[Αποψη] Η φοροδιαφυγή έχει ονοματεπώνυμο

Η κυβέρνηση υπόσχεται τώρα πραγματική μεταρρύθμιση στη φορολογία με νέα δραστικά μέτρα κατά της φοροδιαφυγής που θα έλθουν το πρώτο εξάμηνο του 2013. Αυτήν τη στιγμή όμως, ένα είναι σίγουρο: τόσες και τόσες ανάλογες βαρύγδουπες υποσχέσεις από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ελάχιστα απέδωσαν, με αποτέλεσμα η συντριπτική πλειονότητα των μισθωτών και των συνταξιούχων, που πληρώνουν αβάσταχτους φόρους, να δυσπιστούν απέναντι στις νέες αυτές εξαγγελίες.

Και έχουν δίκιο. Οταν ο κάθε συνεπής φορολογούμενος, σε καθημερινή βάση, σκοντάφτει επάνω σε μία, δύο ή τρεις καραμπινάτες περιπτώσεις φοροδιαφυγής που με χαρακτηριστική άνεση κινούνται δίπλα του, είτε με τη μορφή της Πόρσε Καγιέν είτε του επιφανούς ελεύθερου επαγγελματία που δεν κόβει αποδείξεις, δηλώνει ελάχιστα αλλά ζει σε βίλα, είναι εύλογο να δυσπιστεί όταν ακούει από την κυβέρνηση ότι θα συγκροτήσει μία επιτροπή – ακόμη μία – που θα προτείνει μέτρα για τη φοροδιαφυγή. Οταν ο απλός πολίτης γνωρίζει τη φοροδιαφυγή με το ονοματεπώνυμό της, δεν μπορεί να πιστέψει ότι το κράτος χρειάζεται ακόμη μία επιτροπή για να την ανακαλύψει. Απαιτεί μέτρα εδώ και τώρα και με συγκεκριμένη στόχευση.

Είναι αλήθεια, και τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών το επιβεβαιώνουν, ότι ο χώρος των ελεύθερων επαγγελματιών έχει υψηλές επιδόσεις στο σπορ της φοροδιαφυγής. Και είναι επίσης γνωστό ότι τη μοναδική φορά που επιχειρήθηκε να εφαρμοσθεί ένας αποτελεσματικός μηχανισμός σύλληψης της φοροδιαφυγής στον χώρο αυτόν ήταν στα μέσα της δεκαετίας του ’90 όταν, εν μέσω θυελλωδών αντιδράσεων, ο τότε υπουργός Οικονομικών Αλέκος Παπαδόπουλος θέσπισε τα αντικειμενικά κριτήρια φορολόγησης, με αποτέλεσμα να αυξηθούν τα έσοδα και να επιτευχθούν οι στόχοι για την ένταξη στην ευρωζώνη. Στη συνέχεια, ο μηχανισμός αυτός θυσιάστηκε στην πυρά των εκλογών.

Τώρα είναι άλλη μία περίοδος όπου κρίνεται το μέλλον της χώρας. Και απαιτούνται αποφάσεις αντάξιες της κρισιμότητας των στιγμών.