Γλυφάδα: «Περαστικά, Πρόεδρε Τσάβες»
Ξεκίνησε σαν σύναξη παλαιών συμμαθητών. Υπό την προτομή του απελευθερωτή της Βενεζουέλας Σιμόν Μπολίβαρ, στην ομώνυμη πλατεία της Γλυφάδας με τις πέντε ελιές και τους δύο φοίνικες, έλληνες πρώην μετανάστες διηγούνταν τις περιπέτειές τους προτού ασπρίσουν τα μαλλιά τους. Μιλούσαν για πλούσιες ψαριές, νυχτερινά κυνήγια, ευημερούσες επιχειρήσεις. Με τις αναμνήσεις ξεγελούσαν την αγωνία τους.
«Πώς πήγε;» ρώτησε τελικά κάποιος. «Φοβάμαι μήπως τελειώσει…» είπε άλλος. Είχαν συγκεντρωθεί για να απευθύνουν αγωνιστικά περαστικά στον Ούγκο Τσάβες.
HUGO THE BOSS. Καθώς ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας μάχεται τον καρκίνο, οι πρεσβευτές της πατρίδας του διοργάνωσαν χτες συγκεντρώσεις συμπαράστασης σαν κι αυτήν της Γλυφάδας σε όσες πόλεις του κόσμου που έχουν Πλατεία Μπολίβαρ και ομογενειακή κοινότητα. Η κατάσταση υγείας του Τσάβες χαρακτηρίζεται σταθερή έπειτα από εξάωρη επέμβαση στην οποία υπεβλήθη χτες στην Κούβα. «Προσευχόμαστε για την υγεία του. Ελπίζουμε ότι θα ξεπεράσει αυτή τη δυσκολία και θα συνεχίσει να αγωνίζεται για τον λαό μας», είπε ο πρεσβευτής της Βενεζουέλας στην Αθήνα, Φράνκλιν Γκονζάλες. Νωρίτερα είχε μοιράσει στους 30 συγκεντρωμένους κείμενο που αποκαλούσε τον 58χρονο Πρόεδρο «αναντικατάστατο». «Ο Τσάβες είναι ο λαός της Βενεζουέλας και ο λαός της Βενεζουέλας είναι ο Τσάβες», κατέληγε.
Παρά τις μεγάλες οικονομικές ανισότητες μεταξύ των τάξεων, τη συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια λίγων και την άνοδο της εγκληματικότητας, ο Ούγκο Τσάβες επί σχεδόν 14 έτη πείθει τους ψηφοφόρους του με το όραμα της «σοσιαλιστικής επανάστασης». Η προσωποπαγής διακυβέρνησή του τον έχει μετατρέψει σε πατρική φιγούρα για μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Μερικοί από τους ψηφοφόρους του βρέθηκαν χθες στη Γλυφάδα. Σχεδόν όλοι τους Ελληνες, που απέκτησαν διαβατήριο Βενεζουέλας (και δικαίωμα ψήφου) όσον καιρό έζησαν στην ξενιτιά.
ΟΥΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ. «Ο Τσάβες είναι ιδιαίτερα δημοφιλής. Σε στιγμές σαν κι αυτήν σημασία έχει η ζωή, ο άνθρωπος. Γι’ αυτό εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας», είπε ο Γιώργος Αγραπιδάκης. Εχει ζήσει 39 χρόνια στη Βενεζουέλα. Χθες παρακολουθούσε στην Πλατεία Μπολίβαρ εκπροσώπους νοτιοαμερικανικών οργανώσεων να εύχονται σε κάμερα της βενεζουελανικής πρεσβείας «περαστικά στον Πρόεδρο». Μεταξύ των ομιλητών ήταν και ο Χρήστος Κατσώτης, βουλευτής του ΚΚΕ. «Η Βενεζουέλα μας βοήθησε. Δέχτηκε τους ξένους», είπε ο κ. Αγραπιδάκης. Φορούσε καουμπόικο καπέλο, επενδυμένο με βελούδο, και στο πορτοφόλι κουβαλούσε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία του όταν ήταν μέλος της Εθνικής Ομάδας Ελληνορωμαϊκής, λίγο προτού μπαρκάρει για τη Βενεζουέλα. Εκεί εργάστηκε σε βιοτεχνία και καταστήματα ενδυμάτων, όπως και οι περισσότεροι Ελληνες που έφυγαν τη δεκαετία του ’50. Γραφεία ευρέσεως εργασίας τους διοχέτευαν εκεί, σε ένα μέρος που τους έβγαζε άμεσα ταυτότητα και σε δύο με πέντε χρόνια τους έδινε και διαβατήριο. Οι τομείς μεταναστευτικής δραστηριότητας ήταν μοιρασμένοι: η ενδυμασία στους Ελληνες, η εστίαση στους Πορτογάλους, τα παπούτσια στους Ιταλούς. Το ελληνικό κεφάλαιο αυξανόταν εκεί, ώσπου μπήκαν στην αγορά φτηνά ρούχα από Κίνα και Παναμά και περιορίστηκε ο τζίρος.
ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΡΑΚΑΣ ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ. Η ελληνική ομογένεια της Βενεζουέλας έφτανε τους 4.000 τη δεκαετία του 1980. Οσοι επαναπατρίστηκαν εγκαταστάθηκαν κυρίως στα βόρεια προάστια της Αθήνας (Χολαργό, Χαλάνδρι, Αγία Παρασκευή). Η Πλατεία Μπολίβαρ όμως κατασκευάστηκε στα νότια προάστια. Εγκαινιάστηκε τον Δεκέμβριο του 1978 από τον τότε δήμαρχο Σάββα Λαζαρίδη, ο οποίος υπήρξε μετανάστης στη Βενεζουέλα. Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες έζησε στη Βενεζουέλα και ο Αντώνης Παπαδόπουλος. Είχε τρία καταστήματα με ρούχα. Τα πούλησε και άνοιξε τεχνικό γραφείο στην Ελλάδα. Στις προηγούμενες εκλογές ψήφισε τον Τσάβες στην πρεσβεία της Βενεζουέλας στην Αθήνα. Κι αυτός ευχήθηκε χθες «περαστικά στη δεύτερη πατρίδα του».