Η τρύπα, οι υπερωρίες, οι ακυρώσεις κι η Πολεοδομία
Ε, λοιπόν, αν δεν είχαμε φανταστεί την περίφημη σκηνή του Ντομινίκ Στρος-Καν με την καμαριέρα, μια παράσταση υπό τον εύγλωττο τίτλο «Σουίτα 2806 - Τι ωραία που θα είχαμε περάσει» (σε ελεύθερη απόδοση) μας βοηθάει. Μόνον που εδώ ο ήρωας λέγεται Ντάνιελ Βάισμπεργκ και η ηρωίδα Εβαντζελίν. Το εντυπωσιακό είναι η ομοιότητα του πρωταγωνιστή στο Θέατρο Daunou στο Παρίσι, Ερίκ Ντεμπρός, με τον DSK (που σήμερα έχει φτάσει να παίρνει δανεικά από την πρώην σύζυγό του για να πληρώσει...)
Κοίτα να δεις τι μπορεί να θυμηθεί κάποιος: σε κάθε αλλαγή σκηνικών, επί χρόνια πολλά, οι τεχνικοί σκηνής στο θέατρο Ολύμπια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής προτιμούσαν να περιμένουν έως αργά τη νύχτα, για να τελειώσουν οι παραστάσεις όπερας, μέχρι να σηκώσουν τα κομμάτια των νέων σκηνικών, να τα περάσουν από το φουαγιέ και τις σκάλες και τους διαδρόμους και να τα απιθώσουν πίσω από τα ήδη χρησιμοποιούμενα σκηνικά.
Οοοοοοοχι, όλο αυτό δεν γινόταν για να εισπράττουν υπερωρίες καμιά πενηνταριά – κάποτε… – τεχνικοί που επέμεναν στη «χειροκίνητη» εργασία.
Οοοοοοοχι, δεν ήταν ότι δεν υπήρχε λύση. Ητοι: να ανοίξουν μια μεγάααααλη πόρτα προς το πίσω μέρος της σκηνής του θεάτρου Ολύμπια από το διπλανό οικόπεδο – πάρκινγκ, όπου θα μπορούσαν να έρχονται τα φορτηγά και να ξεφορτώνουν απευθείας.
Οταν δε κάποιοι διευθυντές και πρόεδροι της Λυρικής τολμούσαν να κάνουν πως ανοίγουν την «τρύπα» για να λύσουν το πρόβλημα, ως διά μαγείας έφτανε πάντα – επανειλημμένα και κατά συρροή – καταγγελία στην Πολεοδομία για «ατασθαλίες».
Οοοοοοοχι, δεν ήταν για να μη χάσουν τα πολλά εξτρά των υπερωριών οι τεχνικοί.
Πού πάμε και τα θυμόμαστε τώρα; Ε, είναι που βοηθάνε κι οι συνειρμοί που προκαλεί η απεργία των ίδιων τεχνικών – με αίτημα να μην ενταχθούν, αυτοί και μόνον, στο ενιαίο μισθολόγιο – που προκάλεσε ζημιές 20.000 ευρώ ήδη στη Λυρική, αλλά και ακυρώσεις παραστάσεων (εις βάρος, δηλαδή, του απλού θεατή / φορολογούμενου πολίτη). Μνήμη είναι αυτή. Να την τιθασεύσουμε;