Στίγμα

Βολεύουν τους αποτυχημένους

ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ γνώριζα (το έλεγαν μεγαλύτεροι και σοφότεροι από εμένα) ότι η δημοσιογραφία μπορεί να σε οδηγήσει παντού – ακόμη και στην πολιτική. Φοβούμαι ότι θα πρέπει να αντιστρέψω ελαφρώς τον κανόνα: η πολιτική μπορεί να σε οδηγήσει παντού. Και όταν λέμε παντού, εννοούμε ΠΑΝ-ΤΟΥ!

ΤΟ ΘΥΜΗΘΗΚΑ με αφορμή την επιπέδου Μαυρογιαλούρου άτυπη συμφωνία των τριών κυβερνητικών εταίρων να προχωρήσουν σε αλλαγές στον κρατικό μηχανισμό, κατ’ αναλογίαν της κοινοβουλευτικής τους δύναμης. Ώς εδώ καλά και πρόβλημα ουδέν, εάν οι αλλαγές αφορούσαν αποτυχημένους, λαμόγια, άχρηστους, ανίκανους και κραυγαλέες περιπτώσεις ρουσφετιών. Ομως, όπως δείχνουν τα πράγματα, οι άνθρωποι, αφού… έσωσαν τη χώρα, τώρα έχουν στρέψει τις προσπάθειές τους στο πώς θα βολέψουν αποτυχημένους πολιτικάντηδες!

ΕΠΕΙΔΗ δε το πράγμα έχει λάβει χαρακτήρα επιδημίας, στρέφομαι πια στους πολιτικάντηδες, διότι το σκερτσόζο Τρίο Μπελκάντο που μας κυβερνάει δεν καταλαβαίνει Χριστό αναφορικά με τα μηνύματα που στέλνει σε μια κοινωνία η οποία έχει τα μισά παιδιά της άνεργα.

ΛΑΪΚΙΖΩ ίσως, αλλά πείτε μου εσείς τώρα, ποιος είναι ο λόγος που ο αποτυχών στις εκλογές υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ στην Ημαθία, πρώην υφυπουργός στην κυβέρνηση του Γιώργου, Αγγελος Τόλκας επιδίωξε και πέτυχε τον διορισμό του ως επικεφαλής του ΕΛΟΤ; Δικηγόρος στο επάγγελμα, 34 μόλις ετών, αντί να προσπαθήσει να εδραιωθεί στη δικηγορία, να προσπαθήσει να διευρύνει την πελατεία του, να διαβάσει και να γίνει καλύτερος, έβαλε στόχο να διοριστεί σε μια θέση που δεν τη γνωρίζει, με ένα αντικείμενο εντελώς άγνωστο γι’ αυτόν, και που για να μάθει, ας πούμε, πόσες πόρτες έχει το κτίριο θα του φάει περί τους έξι μήνες.

ΚΑΙ ΑΝΤΕ, αυτός το ήθελε και το επιδίωξε. Ο πρόεδρος Βαγγέλης που πίεσε για την καθαίρεση του έως τώρα προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου Νίκου Βιταντζάκη για να διοριστεί στη θέση του ο Τόλκας, άραγε δεν σκέφθηκε ότι με τον τρόπο αυτόν επανέρχεται στις χειρότερες περιόδους του πολιτικού συστήματος;

ΠΡΟΦΑΝΩΣ όχι. Σημασία έχει το επιτυχές του εγχειρήματος (να πετύχει το ρουσφέτι, δηλαδή), όλα τα άλλα – κάτι αξίες του είδους αξιοκρατία, διαφάνεια, αξιολόγηση, εξυγίανση, δημόσιος έλεγχος – είναι παραμύθια για μικρά παιδιά. Σπεύδω να διευκρινίσω ότι δεν έχω τίποτε προσωπικό με τον εν λόγω Τόλκα, τον δε αποχωρούντα από την προεδρία του ΕΛΟΤ Βιταντζάκη δεν τον γνωρίζω κατ’ όψιν.

ΑΝ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΑ στο θέμα Τόλκα είναι για να τονίσω ότι παρά το γεγονός ότι η πολιτική διέρχεται τόσο βαθιά κρίση, οι άνθρωποί της κάνουν ό,τι μπορούν για να τη ρίξουν πιο βαθιά στη λάσπη. Και είναι κρίμα γιατί στην… προσπάθεια συμμετέχουν και νέοι, εκτός από το φθαρμένο παλιό πολιτικό προσωπικό…

ΣΗΜΕΡΑ, πάντως, το κονκλάβιο των επτά του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο συζητάει ο πρόεδρος Βαγγέλης για να κάνει στη συνέχεια ό,τι έχει αποφασίσει εξαρχής, θα συζητήσει το θέμα των διορισμών…

Το θέατρο του πόθεν έσχες

ΥΠΑΡΧΟΥΝ όμως και φωτεινές εξαιρέσεις. Οπως αυτή του πρώην υπουργού και νυν βουλευτή Δωδεκανήσου καθηγητή Δημήτρη Κρεμαστινού (μικρή φωτογραφία). Ο οποίος, μην αντέχοντας όλο αυτό το καλαμπούρι που κάθε χρόνο τέτοια εποχή παίζεται στη Βουλή και έχει την κωδική ονομασία «πόθεν έσχες», απέστειλε επιστολή στον πρόεδρο Βαγγέλη, Βαγγέλα για τους φίλους, Μεϊμαράκη. Μεταφέρω μόνο το ακόλουθο, για να βγάλετε ασφαλές συμπέρασμα για το ύφος και το περιεχόμενο της, απόσπασμα:

«Ειλικρινά διερωτώμαι πότε θα… σταματήσει αυτό το θέατρο. Τα ΜΜΕ φωτογραφίζουν βουλευτές που δηλώνουν τα υψηλότερα εισοδήματα, χωρίς όμως να αναφέρουν αν και πόσα αποκτήθηκαν από την πολιτική. Εν συνεχεία αρχίζουν διάφορα απίθανα σενάρια, με αποτέλεσμα να επιτυγχάνεται ο πλήρης αποπροσανατολισμός».

Αδικο έχει;

Ο… αποστάτης Μανώλης

ΑΝ ΚΡΙΝΩ πάντως από τα όσα κωμικοτραγικά εξελίσσονται στον χώρο του κόμματος Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες, όχι. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεν τους λυπάμαι καθόλου όλους αυτούς που τώρα παίρνουν αποστάσεις από τον πρόεδρο Πάνο. Δηλαδή, ρε φίλοι, όταν αποφασίζατε να ενταχθείτε σε ένα κόμμα το οποίο έχει αρχηγό τον Καμμένο τι (άλλο) διαφορετικό περιμένατε ότι θα συμβεί;

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ Μανώλης, ας πούμε – που χθες, προτού κλείσει το τηλέφωνο και σταματήσει να μιλάει σε κανέναν, μου είχε δηλώσει, σε κατάσταση λίγο πριν από το εγκεφαλικό, ότι δεν δέχεται καν ότι είναι αποστάτης, για τον απλούστατο λόγο ότι «δεν υπάρχει κόμμα για να έχω φύγει. Το κόμμα προσπαθούσαμε να το στήσουμε. Ο Καμμένος δεν ήθελε κόμμα. Ηθελε ένα μαγαζί που να το ελέγχει» -, γιατί ακριβώς διαμαρτύρεται;

ΠΑΡ’ ΟΛΑ αυτά έκανε (ή καλύτερα προσπάθησε να κάνει) και χιούμορ για τον αρχηγό: «Αν τον έχουν πληροφορήσει οι μυστικές υπηρεσίες ή ο Ομπάμα ότι πράγματι είμαι αποστάτης, ας το πει. Να με πείσει κι εμένα ότι υπάρχει αποστασία». Αναμένω την αντίδραση του αρχηγού.

Ο Ζώης δεν πάει στη ΝΔ

ΜΕΧΡΙ ΑΥΤΗ να έρθει αποφάσισα να τηλεφωνήσω στον έως χθες εκπρόσωπο του κόμματος Χρήστο Ζώη (στη μεγάλη φωτογραφία μαζί με τον Γιάννη Μανώλη), ο οποίος παραιτήθηκε από τη θέση του. Τον πέτυχα σε κατάσταση πλήρους απογοήτευσης, κουρασμένο και σε πολύ κακή διάθεση.

– Πιστέψαμε ότι θα μπορούσαμε, με ομαδική δουλειά και επιμονή, να φέρουμε έναν άλλο πολιτικό λόγο.

– Τι σκέφτεστε να κάνετε τώρα;

– Θα δούμε, χρειάζεται χρόνος…

– Αντιμετωπίζετε ίσως το ενδεχόμενο να επιστρέψετε στη Νέα Δημοκρατία;

– Στη Νέα Δημοκρατία; Ε, όχι. Φύγαμε για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Δεν υπάρχει τέτοια προοπτική.

– Σας έχουν βολιδοσκοπήσει καθόλου;

– Οχι, και καλά κάνουν που δεν παίρνουν τηλέφωνο, γιατί η απάντηση είναι δεδομένη…

ΕΙΝΑΙ; Ποτέ μη λες ποτέ, Χρήστο…

Επιμένει στο λάθος ο Δημαράς

ΥΠΑΡΧΟΥΝ αυτοί που φεύγουν από τους Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητους Ελληνες, υπάρχουν και αυτοί που μένουν, και μάλιστα προσπαθούν να εφεύρουν ένα άλλοθι γι’ αυτό. Ο φίλος Γιάννης Δημαράς επιμένει στο λάθος, το ίδιο λάθος που έκανε και τον περασμένο Απρίλιο, όταν προσχώρησε – και αυτός! – σε κόμμα υπό τον Καμμένο. Οπως δήλωσε χθες, «το εσωκομματικό πρόβλημα των Ανεξάρτητων Ελλήνων δεν με αγγίζει όσο δεν επηρεάζονται τα δεκατέσσερα σημεία συμφωνίας προεκλογικά. Εάν κάποιο από αυτά αλλάξει, εάν κάποιο από αυτά αναιρεθεί από τους εκπροσώπους των Ανεξάρτητων Ελλήνων, τότε θα δείτε ποια θα είναι η δική μου στάση, συμπεριφορά, εκτίμηση και πρόταση…».

ΑΣ’ ΤΟ, ρε Γιάννη, καταλάβαμε. Σημασία έχουν τα δεκατέσσερα σημεία της συμφωνίας σου με τον Καμμένο. Είναι φανερό…