Αυτό που θέλαμε!

Αυτό το ντέρμπι το είχε ανάγκη το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Κυρίως το ζητούσε απεγνωσμένα ο κόσμος. Οι φίλοι της μπάλας που ήθελαν κάπου να ακουμπήσουν, να σταθούν, να βρουν μια ελπίδα, ένα μήνυμα αισιοδοξίας. Το χθεσινό 2-2 ανάμεσα σε ΠΑΟ και Ολυμπιακό ήταν ένα από τα πιο «γεμάτα» ντέρμπι των τελευταίων χρόνων. Κάτι η μεγάλη βαθμολογική διαφορά, κάτι η δίψα και των δύο ομάδων να δώσουν «απαντήσεις», προέκυψε ένα ντέρμπι που ελάχιστοι ανέμεναν.

Είναι στιγμές που δεν χρειάζεται να ζηλεύουμε τους ξένους. Στο ΟΑΚΑ δεν συνέβη κάτι το μεμπτό, την ίδια ημέρα που οι άγγλοι οπαδοί τραυμάτισαν τον Φέρντιναντ στο ντέρμπι τού Μάντσεστερ. Ο διαιτητής ήταν άριστος – ακόμη κι αν δεχθούμε πως δεν του έτυχε η δύσκολη φάση, ο Μάνταλος έδειξε έτοιμος να διαχειριστεί την πίεση ενός τόσο σημαντικού ματς.

Αυτό το ντέρμπι έστειλε μηνύματα. Τα ήθελε ο κόσμος του Τριφυλλιού. Είδε έναν Μαυρία με το «7» στην πλάτη να φέρνει σε… Σαραβάκο. Υπερβολή; Μπορεί. Αλλά το γκολ, οι πλαγιοκοπήσεις, ο καλπασμός στη γραμμή, θύμιζαν τον αξεπέραστο «μικρό» του εγχώριου ποδοσφαίρου. Αυτό το ρόστερ του ΠΑΟ, σίγουρα έχει τις ελλείψεις του, με μικρές διορθώσεις ωστόσο μπορεί να σταθεί, να παρουσιάσει καλό ποδόσφαιρο και να διεκδικήσει διακρίσεις στην Ελλάδα. Δεν είναι για πέταμα.

Ναι, αυτό το ραντεβού το είχαμε ανάγκη. Για να ανοίξουμε κι άλλο τα μάτια μας και να δούμε πόσο ωραίο είναι το ποδόσφαιρο. Ωρες ώρες είναι καλό οι άμυνες να είναι τόσο ευάλωτες. Να δίνει το δίδυμο Βύντρα –  Τριανταφυλλόπουλου δύο εύκολα γκολ στον Τζιμπούρ. Και να παίρνουν τη σκυτάλη οι Σιόβας – Χολέβας, αφήνοντας ελεύθερους χώρους και τρεκλίζοντας μπροστά στον αεράτο Μαυρία και τον πανταχού παρόντα Ζέκα.

Τέτοιος ρυθμός, τέτοια ένταση, ελάχιστες φορές στο παρελθόν. Ματς με συν και χωρίς καθόλου σκιές. Ενα ωραίο και τόσο αναπάντεχο δώρο για τους φιλάθλους.