Κλεφτοπόλεμος στις πορείες για την επέτειο της δολοφονίας

 Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων στήθηκαν φλεγόμενα οδοφράγματα, έπεσαν δεκάδες μολότοφ, πέτρες και μάρμαρα προς τις αστυνομικές δυνάμεις που απάντησαν με δακρυγόνα, έξι συλλήψεις και 56 προσαγωγές.

Επεισόδια που δεν πήραν έκταση είχαν γίνει και νωρίς το μεσημέρι στην Ομόνοια, κατά τη διάρκεια του μαθητικού συλλαλητηρίου μνήμης. Εκεί μάλιστα τραυματίστηκε, ευτυχώς ελαφρά, μια περαστική που έσκασε στα πόδια της βόμβα μολότοφ. Η Αστυνομία είχε τεθεί από νωρίς χθες το πρωί σε συναγερμό και πάνω από 5.000 αστυνομικοί βρέθηκαν επί ποδός πολέμου από τον φόβο να εκδηλωθούν σοβαρά επεισόδια. Μάλιστα, στην Πλατεία Συντάγματος πρώτη φορά αστυνομικοί των ΜΑΤ σχημάτισαν αλυσίδα στο ύψος των ξενοδοχείων αποκλείοντας την πρόσβαση των μαθητών διαδηλωτών προς τη Φιλελλήνων, ενώ το ίδιο έκαναν και το απόγευμα, για το δεύτερο συλλαλητήριο. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, περίπου 2.000 ήταν οι μαθητές διαδηλωτές, ενώ το απόγευμα οι διαδηλωτές ήταν ακόμη λιγότεροι.

Το σκηνικό της έντασης άρχισε να διαμορφώνεται αμέσως μετά τη λήξη της πορείας, στην οποία μετείχαν η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Λίγο πριν από τις οκτώ, στην οδό Μπενάκη κουκουλοφόροι πυρπόλησαν κάδους απορριμμάτων σχηματίζοντας φλεγόμενα οδοφράγματα. Οι συγκρούσεις και οι οδομαχίες επεκτάθηκαν στην πλατεία και περιμετρικά σε όλη την περιοχή των Εξαρχείων. Οι οδομαχίες με καμένους κάδους, οδοφράγματα, κυνηγητό στα στενά και χρήση δακρυγόνων συνεχίστηκαν με αμείωτη ένταση μέχρι τις δέκα το βράδυ. Την ώρα των συγκρούσεων εμφανίστηκε το υδροβόλο όχημα της Αστυνομίας, το οποίο στάθμευσε στην οδό Τζωρτζ στο ύψος της διασταύρωσης με τη Στουρνάρη χωρίς να επέμβει. Το πρώτο επεισόδιο πάντως είχε σημειωθεί περίπου στις εξήμισι το απόγευμα όταν ομάδα νεαρών πέταξε δυναμιτάκια εναντίον αστυνομικών της ομάδας ΔΙΑΣ. Εκείνοι επενέβησαν επειδή προηγουμένως νεαροί είχαν εγκλωβίσει έναν τροχονόμο. Τα επεισόδια πήραν έκταση και οι αστυνομικοί έκαναν χρήση δακρυγόνων.

Λίγο πριν από τις εννέα το βράδυ επίκεντρο των επεισοδίων ήταν η Πλατεία Εξαρχείων όπου νεαροί πετούσαν βροχή μολότοφ εναντίον αστυνομικών, που έριχναν διαρκώς δακρυγόνα. Τα επεισόδια επεκτάθηκαν σε όλη την περιοχή των Εξαρχείων, μέχρι τη Ζωοδόχου Πηγής και τη Θεμιστοκλέους ενώ ανθρωποκυνηγητό γινόταν στα στενά.

Σε αυτή την αποπνικτική ατμόσφαιρα, στις εννέα όπως είχε προγραμματιστεί έγινε μνημόσυνο στη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου στο σημείο όπου δολοφονήθηκε, στη διασταύρωση της Τζαβέλλα με τη Μεσολογγίου.

Ενα τέταρτο αργότερα τα επεισόδια συνεχίστηκαν με συγκρούσεις στη Στουρνάρα και στην Αραχώβης. Στις εννιάμισι έγινε εκκαθαριστική επιχείρηση της Αστυνομίας στην Πλατεία Εξαρχείων.

Η κατάσταση ηρέμησε για λίγο μέχρι που άρχισαν πάλι οι συγκρούσεις στη Στουρνάρη, όπου νεαροί επιτέθηκαν με πέτρες ακόμα και με γλάστρες εναντίον των αστυνομικών.

Οι συγκρούσεις επεκτάθηκαν στην οδό Ναυαρίνου όπου η Αστυνομία έκανε χρήση χημικών, ενώ άγνωστοι πέταξαν μολότοφ σε διμοιρία έξω από τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, στην Ιπποκράτους. Ενταση σημειώθηκε και στο Χαλάνδρι κατά τη διάρκεια της πορείας μαθητών από τα σχολεία της περιοχής. Από τα επεισόδια προκλήθηκαν ζημιές σε δύο ΑΤΜ.

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΙΛΟΥΝ

Γεωργία Γκολφινοπούλου
16χρονη μαθήτρια Λυκείου
«Αυτή η πορεία είναι πάνω απ’ όλα πορεία αγανάκτησης. Δεν είναι μια πορεία μόνο για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, αλλά για όλα τα ζητήματα τα οποία απασχολούν εμάς τους νέους. Και πρώτο και βασικότερο την παιδεία που η Πολιτεία την έχει εντελώς παραμελήσει και μας έχει αφήσει εμάς τους μαθητές στην τύχη μας. Διαμαρτυρόμαστε φυσικά γι’ αυτό που γίνεται αυτήν τη στιγμή στη χώρα μας, για όλα αυτά που ζούμε εμείς και οι οικογένειές μας καθημερινά και κυρίως αντιδρούμε σε αυτήν την απάθεια που βλέπουμε να επικρατεί παντού γύρω μας»

Φάνης Μαυρόπουλος
17χρονος μαθητής λυκείου
«Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθώ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και κυρίως στο facebook, παιδιά της ηλικίας μου να θυμούνται τον Αλέξη Γρηγορόπουλο και να γράφουν στιχάκια και ποιήματα στη μνήμη του. Δεν τους ενδιέφερε, όμως, να πάρουν μέρος στη σημερινή πορεία που κατέβηκαν μαθητές από τα περισσότερα σχολεία της Αθήνας. Δεν μπορώ να το καταλάβω. Θα έπρεπε να είναι όλοι  στους δρόμους, να κατέβουν και να διαδηλώσουν. Μόνο όταν είμαστε ενωμένοι μπορεί κάτι να αλλάξει, να ακουστούμε. Αλλωστε, έτσι δεν συμβαίνει συνήθως;»

Χριστίνα Κορομηλά
16χρονη μαθήτρια Λυκείου
«Το 2008, όταν ο αστυνομικός σκότωσε τον Αλέξη, ήμουν 12 χρονών. Θυμάμαι όμως τα πάντα. Με είχε σοκάρει η είδηση που άκουγα στην τηλεόραση ότι ένας άνθρωπος, ένας αστυνομικός, στον οποίο απευθυνόμαστε για να μας βοηθήσει, δεν δίστασε να σηκώσει το πιστόλι και να πυροβολήσει ένα 15χρονο αγόρι. Και δεν σας κρύβω ότι τότε είδα όχι μόνο εγώ αλλά και πολλά παιδιά της ηλικίας μου, τους αστυνομικούς με άλλο μάτι, τους φοβόμασταν πια. Για να τιμήσουμε αυτό το παιδί είμαστε μια ολόκληρη γενιά στον δρόμο»

Λάμπης Μπάλας
16χρονος μαθητής Λυκείου
«Ο Αλέξης όταν δολοφονήθηκε ήταν στην ηλικία μας. Δεν θα μπορούσαμε λοιπόν να λείπουμε από αυτήν τη μέρα μνήμης. Τιμούμε, όμως, όχι μόνο αυτό το παιδί, αλλά όλα τα παιδιά που έχουν πέσει θύματα βίας και ιδίως από αστυνομικούς. Διαμαρτυρόμαστε και για ένα ζήτημα που τη δική μας γενιά την καίει: την παιδεία. Αν έπρεπε να στείλουμε ένα μήνυμα αυτό θα ήταν “δικαιοσύνη”. Να δούμε, δηλαδή, ένα σύστημα – σε όλους τους τομείς – που δεν θα στηρίζεται στις αδικίες»

Αφροδίτη Μουρελάτου
16χρονη μαθήτρια λυκείου
«Κάθε χρόνο θα δίνουμε αυτή τη μέρα δυναμικό «παρών» στους δρόμους. Είναι μια μέρα που για μας τη νεολαία έχει πλέον καθιερωθεί. Είναι πλέον ο τέταρτος χρόνος. {CR}Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου εμείς δεν τα ζήσαμε, τα μάθαμε όλα από το σχολείο ή τους μεγαλύτερους. Αυτό το τραγικό γεγονός, όμως, το ζήσαμε. Για τη γενιά μας, αυτή η μέρα έχει μεγαλύτερη σημασία, γιατί ήμασταν εδώ. Η 6η Δεκεμβρίου θα είναι η δική μας επέτειος μνήμης»

Δημήτρης Γεωργακαράκος
17χρονος μαθητής λυκείου
«Το 2008 θυμάμαι το χάος που είχε επικρατήσει μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου: κόσμος στους δρόμους, καμένα καταστήματα, σπασμένες βιτρίνες,  πετροπόλεμος στα στενά. Είχε πάρει φωτιά η Αθήνα. Τέσσερα χρόνια μετά, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τα περισσότερα παιδιά που είμαστε σήμερα εδώ στην πορεία, οι πιο πολλοί μαθητές, δεν έχουμε έρθει παρακινούμενοι από κάποια πολιτική παράταξη, όπως αρκετοί πιστεύουν»