Η συνεργασία με τον Γ. Αρσένη

Δυο- τρεις μήνες μετά το Σοχούμι ο Ντερτιλής βρέθηκε στο Βελιγράδι. Πολύ γρήγορα δικτυώθηκε, όπως περιγράφουν οι τότε προϊστάμενοί του, αλλά και συντάκτες του στρατιωτικού ρεπορτάζ  που έκαναν δημοσιογραφικές αποστολές εκείνη την περίοδο στη σπαρασσόμενη Γιουγκοσλαβία. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι σ’ αυτό έπαιξαν ρόλο και οι άριστες σχέσεις που είχε με την αμερικανική πλευρά. Απέκτησε προσβάσεις σε όλους τους πρωταγωνιστές του γιουγκοσλαβικού δράματος.  «Είχε αναλάβει αποστολές σε αντιτιθέμενα στρατόπεδα και τελικά όλοι μιλούσαν γι’ αυτόν με σεβασμό», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, ένας από τους ανθρώπους που είχε συνεργασθεί στενά μαζί του, από τη θέση του υπουργού Εθνικής Αμυνας. Χαρακτηρίζει μάλιστα τον Ντερτιλή ως «υπόδειγμα αξιωματικού που έφερε με αξιοπρέπεια το βάρος του ονόματός του». «Επί της θητείας μου στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας», λέει στα «ΝΕΑ», «είχε αναλάβει ευαίσθητες επαφές στην τέως Γιουγκοσλαβία. Είχε αποκτήσει προσβάσεις σε σημαντικά πρόσωπα απ’ όλες τις πλευρές, τόσο στο Βελιγράδι, όσο και στο Σαράγεβο. Χάρη και στη δική του δουλειά, τον Ιούνιο του ’95,  άνοιξε ο δρόμος για τη μετάβαση τη δική μου και του Κάρολου Παπούλια, που ήταν τότε υπουργός Εξωτερικών, στη Βοσνία, όπου αναλάβαμε τη διαμεσολάβηση και επιτύχαμε την απελευθέρωση των κυανόκρανων τους οποίους κρατούσε ομήρους, ως ανθρώπινη ασπίδα για την αποτροπή ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών, ο Ράντοβαν Κάρατζιτς». «Ηθελες να κάνεις παρέα τον Ντερτιλή. Κέρδιζε την εμπιστοσύνη, ήταν ευφυής, τολμηρός και γεμάτος ενέργεια», καταλήγει. «Το έργο του στα Βαλκάνια ήταν ιδιαίτερα σημαντικό», λέει, από την πλευρά του, ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ναύαρχος Χρήστος Λυμπέρης. Οι δύο τους είχαν συναντηθεί αρκετές στιγμές στην καριέρα τους στο Πολεμικό Ναυτικό. Οπως θυμάται ο Λυμπέρης, την περίοδο ’87- ’89 που εκείνος ήταν αρχηγός του Στόλου, ο Ντερτιλής, αλλά και ένας συμμαθητής του με «βαρύ» όνομα βρέθηκαν να υπηρετούν στο επιτελείο του. Στην «τάξη του 1967» της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων βρίσκονταν οι γιοι δύο χουντικών: του Ντερτιλή και του Λαδά. Και οι δύο ξεχώρισαν ως αξιωματικοί – ο Ηλίας Λαδάς, μάλιστα, ήταν ο αρχηγός της τάξης. Λίγα χρόνια αργότερα, όταν πλέον ο ναύαρχος Λυμπέρης ήταν αρχηγός ΓΕΕΘΑ ο Ντερτιλής βρέθηκε και πάλι να υπηρετεί στο επιτελείο του. Ανάμεσά τους είχε χτισθεί μια σχέση εμπιστοσύνης και ήταν εκείνος ο οποίος του ανέθεσε τις πιο κρίσιμες αποστολές του.