[Προβολείς] Απλή και άδολη αναλογική

Και το ρωτάς; Τώρα που βρήκαμε παπά, ευκαιρία να θάψουμε καμιά πεντακοσαριά, να χαρεί λίγο και ο κύριος Λοβέρδος.  Η απλή και άδολη αναλογική θα μας βγάλει, μου φαίνεται, από όσες  γκαντεμιές χτυπούν αλύπητα αυτό το διάστημα την πολιτική σταθερότητα της χώρας. Θα ‘χουμε λέει Χριστούγεννα και καρναβάλια καθ’ εκάστην, θα έχουμε και εκλογές ανυπερθέτως Τρίτη – Πέμπτη – Σάββατο, αλλά και τι έγινε;

Προσωπικά δεν βλέπω την ώρα να δω το τιμ Λαφαζάνη να πλαγιοκοπεί το corps de ballet του Αλέξη Τσίπρα και τις μαζορέτες  Βουδούρη να βγαίνουν από την καταπακτή της ΔΗΜΑΡ και να πληγώνουν βάναυσα την αισθητική και το class του κυρίου Κουβέλη.  Διότι τι παραπάνω χρειάζεται μια τάση (μια συνιστώσα πες εσύ) για να παίξει τον ρόλο της στη μακριά γαϊδούρα της εξουσίας; Στην καχύποπτη αργκό της Αριστεράς, κάτι τέτοια τα λέγαμε κάποτε φράξιες, εισοδισμούς και εγκάθετα σχήματα. Σήμερα έχει και η Δεξιά το μερτικό της στο ίδιο άθλημα. Το ανόθευτο αναλογικό σύστημα είναι καημός πολύ πικρός και στεναγμός πολύ μικρός. Από τις αποθήκες υψίστης ασφαλείας της Συγγρού ακούω κούφια τα τουφέκια, ακούω σμίξιμο σπαθιών, ακούω ξύλα, ακούω πελέκια, ακούω τρίξιμο δοντιών. Δεν ξέρω αν είναι ο Φαήλος ή ο Ψωμιάδης που κάνουν όλη τη φασαρία, ξέρω όμως ότι αυτή η «άδολη», άπαξ και την πάρεις τοις μετρητοίς, και νεκρούς ανασταίνει. Κουλτούρα συνεργασιών, σου λέει ο άλλος. Ε ναι, λοιπόν, φίλε μου, κι από εδώ με βύσμα αποφοιτήσαμε.