Η σωστή προσέγγιση

Να δεχθούμε πως ο Κατίδης είναι το λεγόμενο «κακό παιδί»;

Ο αντιδραστικός ποδοσφαιριστής, αυτός που κάνει φασαρίες και δημιουργεί προβλήματα; Και τι κάνει μια ΠΑΕ, μια εταιρεία που επένδυσε χρήματα σε έναν ταλαντούχο παίκτη για να τον αξιοποιήσει; Τίποτα…

Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα των ελληνικών ΠΑΕ. Ο Κατίδης ήταν το μεταγραφικό απόκτημα του περασμένου καλοκαιριού, ένας επιθετικός μέσος με προοπτικές, σύμφωνα με όσα είχαμε δει από την παρουσία του στις μικρές εθνικές ομάδες. Πρόσφατα προέκυψε επεισόδιο με τον άμεσο συνεργάτη τού Λίνεν, τον Μανώλη Παπαδόπουλο. Τώρα, ένα 24ωρο πριν από το παιχνίδι με τον ΠΑΣ, ξανά ενεπλάκη ο Κατίδης σε καβγά, αυτή τη φορά με τον γυμναστή της ΑΕΚ, τον Γιώργο Πήδουλα. Να τραβάει ο οργανισμός του Κατίδη τα εξωαγωνιστικά θέματα; Είναι προφανές.  Σίγουρα, όμως, οι άνθρωποι που ασχολούνται με το ποδοσφαιρικό τμήμα της ΠΑΕ πρέπει να έχουν την πρέπουσα συμπεριφορά, να προσεγγίζουν τους παίκτες με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να αποτελούν κατά κάποιον τρόπο παιδαγωγούς. Οχι  να μιλούν υποτιμητικά ή απότομα στους πάντες. Κάθε παίκτης, ακόμη και αν μιλάμε για ποδοσφαιρική ομάδα, χρειάζεται ειδική μεταχείριση. Στην Ευρώπη οι φθασμένοι σύλλογοι ασχολούνται επισταμένως με τους ταλαντούχους παίκτες τους. Κοιτούν την εξέλιξή τους, και όχι μόνο την αθλητική. Φροντίζουν να διαμορφώνεται σωστά η προσωπικότητά τους, να έχουν άριστη συμπεριφορά, να ωριμάζουν μέσα σε υγιείς συνθήκες. Η ΑΕΚ σίγουρα δεν βιώνει τις καλύτερες ημέρες της και η πίεση παραμένει πολύ μεγάλη – αυτό φέρνει και τις απανωτές «εκρήξεις» στα αποδυτήρια. Ωστόσο, αν δεν θέλει να «κάψει» τις επενδύσεις της, αν η επιθυμία είναι μετά την κρίση να έχει κέρδος κάποια νέα παιδιά με ταλέντο, προκειμένου να τα παραχωρήσει έναντι χρηματικού ποσού, αξίζει τον κόπο να τα προσεγγίσει διαφορετικά.

Αλλωστε το λάθος σε τέτοιες περιπτώσεις δεν ανήκει μόνο στη μία πλευρά. Η σωστή σχέση είναι αμφίδρομη και απαιτούνται αμοιβαίες παραχωρήσεις.