Η αποκάλυψη

… είναι συνταρακτική. Από το 1940 έως το 1982, πεντακόσιοι έως εξακόσιοι κωφοί ηλικίας 8-17 ετών φέρεται ότι έπεσαν θύματα σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης σε ένα οικοτροφείο του Μόντρεαλ. Δράστες ήταν 28 μέλη της τοπικής καθολικής κοινότητας και έξι εργαζόμενοι στο οικοτροφείο. «Τουλάχιστον 300 παιδιά έπεσαν θύματα συστηματικής σεξουαλικής παρενόχλησης, γεγονός που καθιστά το σκάνδαλο αυτό το μεγαλύτερο στην ιστορία με θύματα κωφά παιδιά, μεγαλύτερο και από εκείνο που αποκαλύφθηκε το 2010 και αφορούσε 200 θύματα ενός αμερικανού ιερέα», λέει ο Κάρλο Ταρίνι, εκπρόσωπος της Ενωσης του Κεμπέκ για τα θύματα των ιερωμένων. «Υπό την αιγίδα της Καθολικής Εκκλησίας το Κεμπέκ ήταν εκείνη την εποχή ο παράδεισος των παιδεραστών ιερέων!».

Στις 22 Νοεμβρίου…

… μια συγκλονιστική εκπομπή της καναδικής τηλεόρασης έδωσε τον λόγο σε πρώην τροφίμους του οικοτροφείου. Προχθές το Κέντρο της κωφής κοινότητας του Μόντρεαλ οργάνωσε διαδήλωση μπροστά στο παλιό Ινστιτούτο Κωφαλάλων της πόλης, που μετατρέπεται τώρα σε πολυτελή διαμερίσματα. Από το κτίριο αυτό υπάρχουν ζοφερές αναμνήσεις για τους κωφούς που στέλνονταν εδώ από όλο το Κεμπέκ. Στόχος των θυμάτων είναι τώρα να κινητοποιήσουν την κοινή γνώμη, μετά την προσφυγή που κατέθεσαν την άνοιξη στο Ανώτατο Δικαστήριο. Η διαδικασία όμως είναι πολύ αργή. Ο μέσος όρος των κατηγορουμένων είναι τα 70 χρόνια. Αλλοι ιερείς έχουν πεθάνει, άλλοι εξακολουθούν να ασκούν τα καθήκοντά τους.

«Ο χρόνος πιέζει»…

… λέει ο Ζιλ Ριντ, διευθυντής του Κέντρου της κωφάλαλης κοινότητας του Μόντρεαλ, ο οποίος έχει συγκεντρώσει 124 μαρτυρίες και έχει ακούσει ιστορίες φρίκης. «Χτυπούσαν παιδιά με μπαστούνια του μπέιζμπολ, τα έσπρωχναν στη σκάλα ή τα έδερναν μέσα στην τραπεζαρία επειδή δεν τους άρεσε ένα φαγητό». Ενας οικότροφος αφηγείται ότι από τα 8 ως τα 12 χρόνια του υφίστατο σεξουαλική παρενόχληση τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα από τρεις ιερείς. Από τα 12 ως τα 14 χρόνια του ο ρυθμός έγινε καθημερινός. «Κάθε Παρασκευή βράδυ τα παιδιά που δεν επέστρεφαν στην οικογένειά τους ήταν στο έλεος των παιδεραστών», λέει ο Ριντ. Και την Κυριακή το βράδυ τα παιδιά που επέστρεφαν πρώτα υφίσταντο κι εκείνα σεξουαλική παρενόχληση. «Οι ιερείς ήταν εξουσιοδοτημένοι να εκπαιδεύουν τους νεαρούς κωφούς, αλλά εκείνοι εκμεταλλεύονταν την κατάστασή τους και τους κατέστρεφαν ψυχολογικά».

Κωφός και ο ίδιος…

… στάλθηκε στο οικοτροφείο από το 1973 έως το 1981, αλλά γλίτωσε τα χειρότερα γιατί με την πρώτη καταγγελία του επενέβη ο πατέρας του. Ο Μαριούς Πακέν, νευροψυχολόγος, κωφός και ο ίδιος από τα 15 του χρόνια, εργάστηκε από το 1993 έως το 2002 στο Ινστιτούτο Ρεμόν-Ντεουάρ, το κέντρο αποκατάστασης που διαδέχθηκε το Ινστιτούτο των κωφών. «Οι καταχρήσεις, οι σοδομισμοί, οι πεολειχίες ήταν στην ημερήσια διάταξη, και κανένας δεν τολμούσε να μιλήσει… Κάθε φορά που πέθαινε ένας ιερέας του παλιού οικοτροφείου, η σούπα άρχιζε να βράζει. Συντάσσαμε τον κατάλογο των εγκλημάτων και των θυμάτων του θανόντος». Ολοι ήξεραν όμως πως ό,τι και αν έκαναν το ψυχολογικό σοκ οι παλαιοί οικότροφοι δεν θα το ξεπερνούσαν ποτέ.