[Αποψη] Καλή η δόση αλλά δεν φτάνει

Καλή η δόση – πόσω μάλλον όταν είναι υπερενισχυμένη – αλλά δεν μας φτάνει.

Επειδή δώσαμε τα πάντα – κυριολεκτικά, αυτή τη φορά – για να την πάρουμε, παραλίγο να γίνει αυτοσκοπός. Δεν είναι, όμως. Είναι το μέσο για να συνεχίσουμε να αναπνέουμε. Με την ελπίδα να βγούμε κάποτε από το τούνελ.

Η ίδια η δόση δεν θα μας βγάλει από το τούνελ. Θα πρέπει να το παλέψουμε αλλιώς. Και κυρίως σε δύο σημεία:

– Πρώτον, σταματώντας  την κατρακύλα της οικονομικής δραστηριότητας και επιστρέφοντας σε αναπτυξιακούς ρυθμούς γρήγορα. Εντός του 2013 πρέπει να έχει δοθεί το σήμα τη αντιστροφής. Ο κόσμος που έχει φτύσει αίμα με τις μειώσεις των αποδοχών του και τα χαράτσια και – ακόμη χειρότερα – οι απελπισμένοι άνεργοι δεν θα αντέξουν περισσότερο από έναν χειμώνα ακόμη. Αυτό σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι πρέπει εκταμιευθούν επιτέλους τα κάθε είδους διαθέσιμα ευρωπαϊκά κεφάλαια. Πρέπει επίσης να εφαρμοστούν κατά γράμμα οι επιταγές των Μνημονίων – ναι, των Μνημονίων – που αφορούν το άνοιγμα των αγορών και την κατάργηση των ολιγοπωλίων, τα οποία κρατούν ψηλά τις τιμές και κλείνουν τις πόρτες σε πιθανούς νέους επενδυτές. Μην κρατήσουμε από τα Μνημόνια για άλλη μια φορά μόνο τις περικοπές. Πάνω απ’ όλα, όμως, πρέπει να αλλάξει το κλίμα. Να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη, όπως έχουν πει και ξαναπεί και οι ευρωπαίοι ηγέτες. Μόνο που δεν κάνουν αυτό που απαιτείται γι’ αυτό, δηλαδή…

– Δεύτερον, να μειώσουμε δραστικά το δημόσιο χρέος, έτσι ώστε να είναι πιστευτό πλέον ότι είναι βιώσιμο, ότι μπορούμε να το πληρώσουμε σταδιακά. Ετσι θα μπορέσουμε να αφήσουμε πίσω μας το θέμα αυτό για να ασχοληθούμε με άλλα. Εύκολο; Οχι. Αλλά, αφού η Κριστίν Λαγκάρντ το θέλει και πολλοί Γερμανοί το ψελλίζουν, μπορούμε να χτίσουμε τις συμμαχίες μας.

Σε αυτά τα δύο πέφτουν οι προβολείς, μετά τα δισ. της δόσης.