Εξι ημέρες

1 Πόσες ημέρες δικαιούται ένας αμερικανός Πρόεδρος να χαρεί, ως άνθρωπος και ως πολιτικός, την επανεκλογή του; Στην περίπτωση του Μπαράκ Ομπάμα, ούτε εικοσιτετράωρο. Ας όψονται κάτι στρατηγοί – ο Ντέιβιντ Πετρέους και ο Τζον Αλεν – που στη μάχη μπορεί να έμειναν στητοί αλλά μπροστά στον εξωσυζυγικό πειρασμό λύγισαν ωσάν κλαράκια. Και να ‘ταν αυτός ο μοναδικός πονοκέφαλος του Ομπάμα… «Φορολογικός γκρεμός» πλησιάζει, κυκλώνας Σάντι πέρασε και ακόμα μαζεύουν συντρίμμια. Four more years! (Τέσσερα χρόνια ακόμα!)

2 Πάνω αριστερά, βλέπετε τον Ομπάμα στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου μετά την επανεκλογή του. Πάνω ακριβώς, βλέπετε εις πολλαπλούν τον γάλλο Πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου μετά την εκλογή του. Το είχε πει πως θα απευθύνεται στον γαλλικό λαό κάθε έξι μήνες. Είχε πει επίσης πως θα συγκαλεί τις συνεντεύξεις σε «ουδέτερο χώρο», όχι στο Ελιζέ – αυτό δεν το τήρησε. Στο 36% έχει πέσει η δημοτικότητά του, μια προεδρική «εσάνς» ήταν απαραίτητη.

3 Πέντε ισραηλινές σημαίες από τη μία, άλλες τόσες από την άλλη. Θα είχε ή όχι αρχίσει ο Μπενιαμίν Νετανιάχου μια νέα επιχείρηση εναντίον της Γάζας αν δεν έρχονταν εκλογές στο Ισραήλ τον Ιανουάριο; Ο,τι και να απαντήσει κανείς, αυθαίρετο θα είναι. Γεγονός παραμένει πως οι υπέροχοι ηλίθιοι που διαφεντεύουν τη Γάζα, Χαμάς, Ισλαμική Τζιχάντ και λοιποί, του σερβίρισαν για ακόμα μια φορά τους παλαιστίνιους αμάχους στο πιάτο με κύμα ρουκετών εναντίον του Νότιου Ισραήλ.

4 Κάποτε, τον Μάη του ’68, κάτω από το πλακόστρωτο βρισκόταν η παραλία. Σήμερα, στην Ευρώπη της κρίσης, κάτω από το πλακόστρωτο βρίσκεται η ανεργία, η φτωχοποίηση (καινούργια λέξη και αυτή, σαν το omnishambles, το απόλυτο χάος) και οργή, πολλή οργή. Εκατομμύρια εργαζόμενοι πραγματοποίησαν την Τετάρτη πορείες σε 23 χώρες της Ευρώπης ενάντια στις πολιτικές της λιτότητας. Η φωτογραφία είναι από τη Λισαβώνα. Οι πέτρες μπροστά στα παραταγμένα ΜΑΤ, στα σκαλοπάτια του Κοινοβουλίου, από τους διαδηλωτές.

5 «Η Κίνα θα πρέπει να γνωρίσει καλύτερα τον κόσμο και ο κόσμος καλύτερα την Κίνα», δήλωσε ο Σι Τζινπίνγκ στην πρώτη του ομιλία ως ηγέτης του ΚΚΚ. Οι εξόριστοι Θιβετιανοί στη Νταρμσάλα της Ινδίας, πάντως δεν πείστηκαν. Και το έδειξαν με μια εικόνα: φορώντας μάσκες του Σι, και κλείνοντας τα μάτια -στην ανελευθερία των κινέζων πολιτών, την καταπίεση των εθνοτικών μειονοτήτων, τη δογματική πίστη σε ένα μονοκομματικό σύστημα που εξ ορισμού ποτέ δεν μπορεί να αποτελέσει δημοκρατία. 

6 Τι κάνεις ως Ελλην(άρας) όταν ο εντεταλμένος της Φράου Μέρκελ, ο Χανς Γιόαχιμ Φούχτελ, υποστηρίζει πως «1.000 Γερμανοί διεκπεραιώνουν τη δουλειά 3.000 Ελλήνων» στην Τοπική Αυτοδιοίκηση; Μα είναι προφανές: προπηλακίζεις τον γερμανό πρόξενο και επιτίθεσαι στα υπόλοιπα μέλη της γερμανικής αντιπροσωπείας που συμμετέχει σε συνέλευση δημάρχων στο κτίριο της ΔΕΘ, στη Θεσσαλονίκη, με μπουκάλια νερού, αυγά, ακόμα και γροθιές. Στην επιστροφή, σπας στον ξύλο όποιον μετανάστη βρεθεί μπροστά σου. Και περιμένεις προκοπή.