Δοκιμάζονται τα όρια ασθενών και γιατρών στις εφημερίες

Στα επείγοντα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων δοκιμάζονται οι αντοχές όλων: των πολιτών, που αναγκάζονται τις περισσότερες φορές να περιμένουν επί ώρες για να τους δει γιατρός, να υποβληθούν σε εξετάσεις και περιφέρονται από το ένα ιατρείο στο άλλο μεταφέροντας εξετάσεις και παραπεμπτικά· και των γιατρών που εφημερεύουν υπό συνθήκες «ιδανικές για λάθη», για τα ίδια τα νοσοκομεία και το δημόσιο σύστημα υγείας. Η κρίση έχει αυξήσει την προσέλευση ασθενών στο ΕΣΥ, έχει μειώσει τους γιατρούς που κάθε φορά εφημερεύουν και οι ελλείψεις είναι περισσότερο εμφανείς από ποτέ. «ΤΑ ΝΕΑ» βρέθηκαν την περασμένη Τρίτη στα επείγοντα περιστατικά πέντε μεγάλων νοσοκομείων της Αττικής και κατέγραψαν τρεις ώρες εφημερίας.

ΚΑΤ

Η εφημερία της περασμένης Τρίτης στο ΚΑΤ δεν ήταν μία από τις…«γνώριμες», όπου συνήθως παρατηρείται κοσμοσυρροή ασθενών και συνοδών, πράγμα που συνεπάγεται και ταλαιπωρία. Η εικόνα όμως στους θαλάμους και τους διαδρόμους του νοσοκομείου ήταν διαφορετική και έδειχνε τις «πληγές» του ΕΣΥ, αφού ακόμη και μέσα στο ίδιο νοσοκομείο η νοσηλεία μπορεί να είναι διαφορετικών ταχυτήτων. Οι θάλαμοι στο ΚΑΤ ήταν υπερπλήρεις σχεδόν σε όλες τις κλινικές του νοσοκομείου. Η ανακοίνωση σε κάθε πόρτα «απαγορεύονται οι παράνομες αποκλειστικές» δείχνει ότι το φαινόμενο να προσφέρονται νοσηλευτικές υπηρεσίες από γυναίκες που δεν έχουν την απαιτούμενη εκπαίδευση, αλλά κοστίζουν λιγότερο, δεν έχει εξαλειφθεί.

Η κατάσταση για ασθενείς και συνοδούς ήταν χειρότερη στα τμήματα του νοσοκομείου που δεν έχουν ανακαινιστεί. Ξαφνικά, ενώ περπατά κανείς στην Γ’ Ορθοπεδική ή στην Πανεπιστημιακή Ορθοπεδική Κλινική, στον ίδιο όροφο, ξεκινάει ένα νέο τμήμα. Α’ και Δ’ Παθολογική ή Β’ Παθολογική, πληροφορούν οι ταμπέλες, και ο επισκέπτης του νοσοκομείου βρίσκεται σε παλιές εγκαταστάσεις, στενούς διαδρόμους, μικροσκοπικούς θαλάμους, σκουπίδια. Είναι σαν να μπήκε ξαφνικά σε μηχανή του χρόνου και να μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ του… 1960.

Στη Β’ Παθολογική Κλινική είναι έντονη η δυσοσμία από τις κοινόχρηστες τουαλέτες. Το εμπόριο της νοσηλείας είναι παρόν και στο ΚΑΤ. Σε διαδρόμους, σαλονάκια και θαλάμους υπάρχουν κάρτες και αυτοκόλλητα που ενημερώνουν ότι «ενοικιάζονται – πωλούνται ξαπλώστρες συνοδών, τηλεοράσεις».

Μάνος Χαραλαμπάκης

Παίδων

450 παιδιά κάθε ημέρα στα επείγοντα

Επτά και μισή το απόγευμα σε εφημερία: η μητέρα κρατά το μωρό στην αγκαλιά της. Εχει αφήσει πίσω της την έξοδο των Επειγόντων και κατευθύνεται προς την πύλη του νοσοκομείου. Μία άλλη μητέρα, η οποία εισέρχεται στο νοσοκομείο, τη ρωτά με αγωνία: «Εχει μεγάλη αναμονή;». «Οχι. Ευτυχώς, μας εξέτασαν πολύ γρήγορα», απαντά η πρώτη.

Ο μέσος όρος αναμονής το απόγευμα άγγιζε τα 45 λεπτά, όταν όμως βράδιασε έφτασε τη μία με μιάμιση ώρα. Το παιδιατρικό είχε την μεγαλύτερη κίνηση. Ακολουθούσε το ορθοπεδικό.

Τον χειμώνα, όταν οι ιώσεις φουντώνουν, παραδέχονται ότι η εικόνα είναι πιο δραματική, με αποτέλεσμα να δοκιμάζονται τα όρια της υπομονής γονέων και παιδιών, αφού η αναμονή μπορεί να φτάσει τις πέντε ώρες. Οταν φτάνει το βράδυ στην αίθουσα αναμονής αυξάνονται οι μικροί ασθενείς. Μία νοσηλεύτρια παίρνει σφυγμούς, θερμοκρασία και εκτιμά εάν το περιστατικό πρέπει να μπει σε προτεραιότητα. Οπως στην περίπτωση του πανικοβλημένου πατέρα: η κορούλα του έπεσε από 1,5 μέτρο ύψος. Κατευθείαν τον οδηγούν στο χειρουργικό, παρακάμπτοντας την ουρά.

Καθημερινά 5.500-6.000 άνθρωποι (προσωπικό, ασθενείς, συνοδοί, επισκέπτες), διακινούνται στους χώρους του νοσηλευτικού ιδρύματος.

Αντίστοιχα, σε κάθε εφημερία εξυπηρετούνται κατά μέσο όρο 400-450 μικροί ασθενείς, με τους γιατρούς να επισημαίνουν πως τα περιστατικά αυξάνονται όσο βαθαίνει η κρίση.

Σισμανόγλειο

Η ουρά ξεκινά από το γκισέ

Μιάμιση ώρα ήταν η μέση αναμονή για εξέταση στο Σισμανόγλειο. Η ουρά ξεκινούσε ήδη από το γκισέ της έκδοσης των παραπεμπτικών, που ξεπερνούσε τα τριάντα άτομα. Οι πολίτες, όμως, φαίνονταν εξοικειωμένοι με την ανάγκη της αναμονής και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που στους μεταξύ τους διαλόγους αναγνώριζαν τις ελλείψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.

«Τι να πρωτοκάνουν κι αυτοί! Δουλεύουν και δεν πληρώνονται. Προχθές δεν έκαναν απεργία για τις εφημερίες που δεν έχουν πληρωθεί εδώ και μήνες;» Η απάντηση του συνομιλητή έδειχνε ότι παρακολουθούσε τα προβλήματα του κλάδου: «Και οι γιατροί μη νομίζετε ότι είναι ευνοημένοι. Κάπου διάβαζα ότι ο μισθός τους έχει μειωθεί σχεδόν 40%. Τι να κάνουν κι αυτοί;»

Τουλάχιστον στο Σισμανόγλειο – νοσοκομείο που οι χώροι του ανακαινίστηκαν προ του 2004 – οι ασθενείς στην αναμονή μπορούν να σκοτώνουν την ώρα μέχρι να έρθει η σειρά τους βλέποντας τηλεόραση. Την προσοχή τους αποσπούσε κάθε λίγο η φωνή της νοσηλεύτριας, η οποία έπειτα από διαλογή ασθενών με βάση τα συμπτώματα, έκανε τις αναγγελίες των ονομάτων εκείνων που θα περνούσαν στα εξεταστήρια.

Ευαγγελισμός

Στην αίθουσα αναμονής του νοσοκομείου Ευαγγελισμός περίμεναν υπομονετικά περίπου 30 ασθενείς, άλλοι με εμφανή τραύματα στα πόδια και στα χέρια κι άλλοι με μάσκες στο πρόσωπο.

Ο μέσος όρος αναμονής ήταν περίπου 30 λεπτά, μέχρι οι άνδρες της ιδιωτικής ασφάλειας να φωνάξουν την – κάθε φορά – «τυχερή πεντάδα» που θα έμπαινε στα επείγοντα. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, χρειάστηκε να σταματήσουν στην είσοδο των επειγόντων τους συνοδούς, οι οποίοι ήθελαν να μπουν μαζί με τους ασθενείς τους στην εξέταση. Ακόμη και περιστατικά τα οποία φαίνονταν πιο σοβαρά μπλοκάρονταν στην είσοδο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός ηλικιωμένου, ο οποίος έκανε αέρα με το βιβλιάριό του καθώς ζαλιζόταν. Μία γυναίκα που καθόταν δίπλα του ενημέρωσε τον σεκιούριτι ότι ο ασθενής δεν αισθανόταν καλά και πως πρόσφατα είχε κάνει επέμβαση καρδιάς, για να πάρει την αποστομωτική απάντηση: «Και τι μου το λες εμένα». Απευθύνεται εκ νέου στους υπαλλήλους του γραφείου κίνησης ασθενών και χρειάστηκε να περάσει άλλο ένα τέταρτο για να εμφανιστούν νοσηλευτές για να παραλάβουν τον ηλικιωμένο. Ενας άλλος, με επίδεσμο και αίματα στο πίσω μέρος του κεφαλιού, ζητούσε να περάσει στα επείγοντα μια και η σειρά του καθυστερούσε πολύ. Κι αυτός, όμως, γύρισε άπραγος στην αίθουσα αναμονής.

Εύη Σαλτού

Πολυκλινική

«Αν πονάτε πολύ να προηγηθείτε»

«Εσείς, κύριε, πονάτε πάρα πολύ; Αν ναι, να προηγηθείτε». Η υπάλληλος εταιρείας ασφαλείας απευθυνόταν στο νεαρό ζευγάρι, που περίμενε για ώρα τη σειρά του στα επείγοντα περιστατικά της ΓΝΑ Πολυκλινικής Αθηνών, στην Ομόνοια. Ο άνδρας έγνεψε καταφατικά. Στο ισόγειο ο χώρος αναμονής ήταν μισοάδειος, κρύος και σκοτεινός. Η τηλεόραση παρέμενε κλειστή. Στο πάτωμα, ένα αυτοκόλλητο ενημέρωνε για τον περυσινό αντιγριπικό εμβολιασμό του προσωπικού. Καθ’ όλη τη διάρκεια της εφημερίας της περασμένης Τρίτης οι δύο υπάλληλοι ασφαλείας του νοσοκομείου σημείωναν εκ περιτροπής τα στοιχεία των πολιτών που κατέφθαναν. Υστερα τα παρέδιδαν στους γιατρούς, οι οποίοι καθόριζαν τη σειρά εξέτασής τους. Βγαίνοντας στον χώρο αναμονής οι γιατροί καλούσαν το όνομα του επόμενου, φωνάζοντας δυνατά. «Εδώ έχουμε μεγάλο πρόβλημα. Τα βλέπετε», έλεγε η υπάλληλος ασφαλείας, ανοίγοντας κουβέντα με έναν από τους ασθενείς που περίμενε στην ουρά. Από τη μια, ανέφερε, οι μετανάστες που έρχονται στα επείγοντα δείχνουν την κόκκινη κάρτα και λαμβάνουν πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. «Από την άλλη φτάνουν και άνθρωποι άνεργοι, πλήρως ανασφάλιστοι. Χωρίς βιβλιάριο. Τους βάζουμε μέσα. Τι να κάνουμε; Να τους διώξουμε;»

      Κατερίνα Βουτσινά