To Βερολίνο δείχνει τον δρόμο του Μνημονίου στο Παρίσι

Οι καμπάνες του Μνημονίου ήχησαν και στο Παρίσι. Οσο και αν ισχυρίζονταν πολλοί μέχρι σήμερα ότι η Ελλάδα και η Πορτογαλία δεν είναι τα μόνα αγκάθια στην προσπάθεια για την υπέρβαση της ευρωπαϊκής κρίσης, οι Γάλλοι δύσκολα θα πίστευαν ότι θα ερχόταν κάποτε η ημέρα που το Βερολίνο θα σήμαινε συναγερμό για την οικονομία της δικής τους χώρας.

Την περασμένη Παρασκευή διέρρευσε στον γερμανικό και στη συνέχεια στον διεθνή Τύπο ένα «προσχέδιο Μνημονίου» το οποίο – σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες – παρήγγειλε η γερμανική κυβέρνηση για τη γαλλική οικονομία, προφανώς εν αγνοία της Γαλλίας. Πέρα από τις τεχνικές λεπτομέρειες της πρότασης που κατέθεσε η επιτροπή σοφών της γερμανικής κυβέρνησης, το ζήτημα αποτελεί – όπως είναι φυσικό – μια ευθεία και απροσδόκητη πολιτική πρόκληση για το Παρίσι.

Παρά τις διαψεύσεις από τη γερμανική πλευρά και τις πυροσβεστικές δηλώσεις γάλλων αξιωματούχων προκειμένου να μη διαρραγεί ο γαλλογερμανικός άξονας, ακόμη και ο Φρανσουά Ολάντ αντιλαμβάνεται πλέον ότι τα περιθώρια πολιτικής διαχείρισης της κρίσης στενεύουν και για τη χώρα του όπως για όλη την Ευρώπη.

Στασιμότητα. Η δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας είναι γνωστή από τις απαρχές της κρίσης. Προϊούσης της κρίσης, όμως, το πρόβλημα έχει περάσει τα στενά δημοσιονομικά όρια και απλώνεται στο σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας.

Η μείωση του ελλείμματος στο 4,5% του ΑΕΠ δεν είναι ο μοναδικός πονοκέφαλος της κυβέρνησης του Ζαν-Μαρκ Ερό. Η οικονομία βρίσκεται σε στασιμότητα καθώς οι τελευταίες προβλέψεις της κεντρικής τράπεζας και της στατιστικής υπηρεσίας (Insee) τοποθετούν τον ρυθμό ανάπτυξης στο 0,2% στο τέλος του έτους. Παράλληλα η ανεργία αυξάνεται έχοντας ξεπεράσει ήδη το (ψυχολογικό) όριο του 10%.

Η λύση των Γερμανών. Η Γερμανία θεωρεί ότι σε αυτά τα προβλήματα η λύση δεν μπορεί να διαφέρει από εκείνη που έχει υιοθετηθεί για τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Φιγκαρό», η Γερμανία δεν βλέπει άλλη λύση από ένα «ισχυρό σοκ ανταγωνιστικότητας»: μείωση του εργασιακού κόστους, κατάργηση του 35ωρου, προώθηση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας με κατάργηση προνομίων και μηχανισμών προστασίας, συρρίκνωση της κρατικής παρέμβασης και παρουσίας στην οικονομία, απελευθέρωση επαγγελμάτων και αγορών, μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος και μείωση των φορολογικών βαρών για τις επιχειρήσεις. Αυτοί είναι οι άξονες πάνω στους οποίους θα πρέπει να κινηθεί το Παρίσι, είτε με Μνημόνιο είτε χωρίς, σύμφωνα με τις προτάσεις των γερμανών σοφών.

Χωρίς… παρεξήγηση. «Δεν υπάρχει ζήτημα γαλλογερμανικής παρεξήγησης. Οι οικονομίες μας είναι τόσο αλληλένδετες, η κοινή τους δυναμική τόσο απαραίτητη για την Ευρώπη, που θα έλεγα ότι κάνουμε πολλή φασαρία για το τίποτα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο γάλλος υπουργός Οικονομικών Πιερ Μοσκοβισί όταν κλήθηκε να σχολιάσει τα σχετικά δημοσιεύματα. Πρόσθεσε, όμως, ότι «θα δοθούν εκατέρωθεν εξηγήσεις αν χρειαστεί». Διότι των κατευναστικών παρεμβάσεων (από το Παρίσι και το Βερολίνο) είχαν προηγηθεί δηλώσεις όπως αυτή του αναπληρωτή υπουργού Προϋπολογισμού της Γαλλίας Ζερόμ Καϊζάκ, ο οποίος καταλόγισε «τακτικισμούς» αλλά και «ηγεμονισμό» στο Βερολίνο.

Ο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης περιορίστηκε να εκφράσει την πεποίθησή του ότι «η Γαλλία θα σεβαστεί τις απαιτήσεις του πακέτου σταθερότητας και ανάπτυξης».