Οι αντιδράσεις της οικογένειας στις φοβίες ενός μέλους της

Είμαι 40 ετών και οι φοβίες έχουν καταβάλλει τη ζωή μου. Κάποτε λάτρευα το αεροπλάνο, τώρα τρέμω. Το ίδιο και το αυτοκίνητο, έχω πλέον κλειστεί στο σπίτι από φόβο μην πάθω ατύχημα. Η κατάστασή μου χειροτερεύει και η οικογένειά μου θυμώνει μαζί μου.

Το πρόβλημά σας είναι οι πολλαπλές φοβίες, δηλαδή ο έντονος, επίμονος και παράλογος φόβος για μια σειρά καταστάσεων.

Η αποφυγή των αντικειμένων που σας φοβίζουν αποτελεί αναπόφευκτη παρενέργεια, που διαιωνίζει το άγχος σας και σας εγκλωβίζει σε έναν φαύλο κύκλο ανημποριάς και φόβου.

Η οικογένειά σας θυμώνει μαζί σας ίσως γιατί δεν μπορεί να κατανοήσει την ψυχολογική φύση του φόβου σας θεωρώντας π.χ. ότι «όλα είναι στο μυαλό σου» ή ότι«μπορείς να τα ξεπεράσεις μόνη σου» ή ότι οι φοβίες είναι «ένδειξη αδυναμίας χαρακτήρα».

Εξηγήστε τους ότι δεν είναι επιλογή σας να φοβάστε, αλλά ο τρόπος με τον οποίο σκέφτεστε σας οδηγεί σε λάθος «συμπεράσματα» για το μέγεθος των απειλών που νιώθετε ότι σας περιβάλλουν.

Από τη στιγμή που η ποιότητα της ζωής σας έχει αρχίσει και επηρεάζεται από τους φόβους σας, είναι η κατάλληλη στιγμή να απευθυνθείτε σε έναν ψυχολόγο για να επανακτήσετε τον έλεγχο της καθημερινότητάς σας.

Η θεραπεία συμπεριφοράς είναι μια παρέμβαση στο «εδώ και τώρα» και εστιάζεται την σταδιακή έκθεση στον φόβο με υποσχόμενα αποτελέσματα.

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια, email myrsi@hol.gr , twitter @myrsi1