[Εναλλακτικά] Καλόγρια σε κακόφημο οίκο

«Η πρώτη σου φορά δεν μπορεί να είναι με οποιονδήποτε». Το λέει, σε ένα από τα τελευταία τηλεοπτικά σποτ της καμπάνιας Ομπάμα, μια νεαρή συγγραφέας που παρομοιάζει την ψήφο στις προεδρικές εκλογές της Τρίτης με – εκεί φθάσαμε – την απώλεια της παρθενιάς. Το διαφημιστικό δεν έχει τρελή πέραση στο YouTube – μόνο 275.000 το είδαν. Τα «likes» – αρέσει – είναι μάλιστα λιγότερα από τα «dislikes» – δεν αρέσει.

Και η πρώτη σου φορά στην ψήφιση πακέτου μέτρου που έχουν συμφωνηθεί με την τρόικα; Αυτή με ποιον πρέπει να είναι; Με κάποιον που είναι ωραίος και νοιάζεται – όπως λέει η νεαρά κυρία στη διαφήμιση υπέρ Ομπάμα; Λοιπόν το ενδιαφέρον σε ό,τι αφορά την ψηφοφορία της Τετάρτης 7 Νοεμβρίου για το πακέτο των 13,5 δισ. ευρώ είναι ότι δεν θα είναι η πρώτη φορά αυτών που θα ψηφίσουν. Η πρώτη φορά του Αντώνη Σαμαρά ήταν στις 12 Φεβρουαρίου 2012 – εκείνο το βράδυ Κυριακής που κάηκε η Αθήνα και ψηφίστηκαν τα μέτρα της δεύτερης δανειακής σύμβασης, η οποία ήταν παρακολούθημα του PSI. Μόνο που τότε στο Μαξίμου ήταν ο Λουκάς Παπαδήμος. Αρα, για τον Σαμαρά είναι η πρώτη του φορά ως Πρωθυπουργού. Για τον Βαγγέλη Βενιζέλο, πάλι, είναι η πολλοστή φορά. Τά ‘χει ψηφίσει όλα – αρχής γενομένης από το Μνημόνιο τον Μάιο του 2010 – ως υπουργός των κυβερνήσεων Παπανδρέου.

Και ο Φώτης Κουβέλης; Λοιπόν η ΔΗΜΑΡ μπορεί να μπήκε στην κυβέρνηση των τριών. Δεν θέλει όμως να χάσει την παρθενιά της στο θέμα της ψήφισης των μέτρων. Η πρώτη της φορά δεν θα είναι ούτε με τον Σαμαρά ούτε με τον Στουρνάρα ούτε με τον Τόμσεν. Με πρόσχημα ή αφορμή τα εργασιακά, είτε θα καταψηφίσουν είτε, το πιθανότερο, θα απόσχουν για να μην τους πουν ότι εμπόδισαν την ψήφιση. Αρα, ο πήχης χαμηλώνει. Τριακόσια μείον τους δεκαέξι της ΔΗΜΑΡ ίσον διακόσιοι ογδόντα τέσσερις παρόντες. Δηλαδή αρκούν, με όρους απόλυτης πλειοψηφίας των παρόντων, εκατόν σαράντα τρεις θετικές ψήφοι για να περάσει το πακέτο. Πάντα με την προϋπόθεση ότι δεν θα απόσχουν κι άλλοι, ας πούμε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Η ΔΗΜΑΡ δεν θέλει να χάσει την παρθενιά της. Και δικαιώνει τους πονηρούς που έλεγαν ότι ήταν σαν καλόγρια σε κακόφημο οίκο. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να είναι ένα αριστερό κόμμα σε μια κυβέρνηση στην οποία οι άλλοι δύο εταίροι δεν έχουν πρόβλημα με πολιτικές τύπου ΔΝΤ; Οταν η καλόγρια δεν μπορούσε να περάσει άλλο απαρατήρητη, δεν είχε πού αλλού να κρυφτεί και άρχισε να νιώθει τις καυτές ανάσες διαφόρων – έ, την έκανε.

Το κόμμα του Κουβέλη μάλλον θα βγει και εκτός κυβέρνησης, την οποία θα στηρίζει απέξω. Φυσικά, το ερώτημα είναι άλλο. Αν η ΔΗΜΑΡ δεν είχε πρόβλημα η πρώτη της φορά σε υπουργικό σχήμα να είναι με κάποιον σαν τον Σαμαρά, γιατί να έχει πρόβλημα μελλοντικά – δηλαδή έπειτα από εκλογές – να πάει και με κάποιον σαν τον Τσίπρα;