Το Leader άλλαξε την Καρδίτσα

«Πρέπει ο κόσμος να επιστρέψει, να ζωντανέψουν τα χωριά» θα ακούσεις να λένε συχνά οι ντόπιοι στα χωριά του θεσσαλικού κάμπου. Τα κοινοτικά πακέτα μέσα από το πρόγραμμα Leader είχαν αυτόν ακριβώς τον στόχο: να αναπτυχθεί η ύπαιθρος, να αρθεί η κοινωνική και οικονομική απομόνωση περιοχών.

Η τέταρτη φάση του προγράμματος για την περίοδο 2007-2013 προβλέπει ότι η κοινοτική συμμετοχή θα φτάσει τα 224 εκατομμύρια ευρώ. Τα περισσότερα ευρωπαϊκά κονδύλια θα δοθούν στην Ισπανία (800 εκατ. ευρώ) και ακολουθεί η Ιταλία (λίγο πιο κάτω από 700 εκατ. ευρώ). Αρμόδιες Αρχές ελέγχου στη χώρα μας είναι οι Αναπτυξιακές Εταιρείες. Αυτές φροντίζουν τα χρήματα να μη σπαταλώνται.

Αυτές καθορίζουν τι υλικά θα χρησιμοποιήσει ο επενδυτής, ο οποίος με τη σειρά του δεσμεύεται να λειτουργεί την επιχείρησή του τουλάχιστον για τα επόμενα πέντε χρόνια. Επιχειρηματίες από την περιοχή της Καρδίτσας που μίλησαν στα «ΝΕΑ» χαρακτηρίζουν τα μέτρα ελέγχου αυστηρά. Ωστόσο παραδέχονται πως – σε άλλες περιοχές, όχι τη δική τους λένε – έχουν υπάρξει περιστατικά υπερτιμολογήσεων και επιχειρήσεων που εισέπραξαν χρήματα και δεν λειτούργησαν ποτέ.

ΕΛΕΓΧΟΙ. Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο σε έκθεσή του το 2010 διαπίστωσε πως το ελληνικό γραφειοκρατικό πλέγμα αποθαρρύνει αρκετούς επιχειρηματίες και τους κρατά εκτός προγράμματος. Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να συμπληρώσουν μια αίτηση 22 σελίδων και να υποβάλουν 15 συνοδευτικά έγγραφα που θα αποδεικνύουν μεταξύ άλλων: ηλικία, εκπλήρωση στρατιωτικής θητείας, ότι δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι, ότι δεν συνταξιοδοτήθηκαν δηλώνοντας ψεύτικο πρόβλημα υγείας. Ο οδηγός που έπρεπε να συμβουλευθούν έφτανε τις 32 σελίδες. Παράλληλα το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο παρατήρησε για τη φάση Leader+ ότι στην Ελλάδα στις Ομάδες Τοπικής Δράσης που διαχειρίζονται το πρόγραμμα υπερισχύει ο δημόσιος τομέας έναντι του ιδιωτικού και μπορεί να επηρεάσει τη λήψη αποφάσεων για έγκριση ή απόρριψη αιτήσεων.

Αν και οι περισσότεροι κάτοικοι του Ελληνόπυργου προτιμούν – και γι’ αυτούς τους λόγους – να στηριχτούν σε ένα μοντέλο ανάπτυξης εκ των έσω, υπάρχουν και κάποιοι που διαφωνούν.

Πρόσφατα ένα μεσημέρι στο καφενείο του χωριού ο ιδιοκτήτης έλεγε πως αν δεν επέμβει η κυβέρνηση οι νέοι δεν θα βρουν δουλειά. Εβλεπε την επιδότηση ως μόνη λύση. Γρήγορα η κουβέντα στο καφενείο άναψε. Από τα γέλια, τα λόγια ξεστράτισαν σε θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης, στο ποιος πονά τον τόπο, ποιος δουλεύει γι’ αυτόν, ποιος δεν αναγνωρίζει τον κόπο άλλων. Οι τόνοι ανέβηκαν, κάποιος πειράχτηκε, μια καρέκλα άδειασε. «Μη μας βλέπεις τώρα έτσι, δεν έγινε τίποτα» είπε η Ρούλα Γκίκα, μόνιμη κάτοικος του χωριού και μέλος της πρωτοβουλίας για τη Χάρτα Εδαφικής Διακυβέρνησης. «Είμαστε αγαπημένοι εδώ. Το καλοκαίρι οι παρέες εναλλάσσονται στα τραπέζια. Οταν γίνεται μια εκδήλωση δεν απέχει κανείς. Δεν έχουμε προστριβές σε τέτοιο βαθμό που να μισεί ο ένας τον άλλον». Σ’ αυτήν την αγάπη και τους τοπικούς δεσμούς ποντάρουν οι συγχωριανοί της. Μόνο αυτή μπορεί να φέρει χρήματα στο κοινό ταμείο και να πριμοδοτήσει επενδύσεις. Μόνο εξαιτίας της θα βοηθήσουν οι πολλοί τους λίγους.