Οταν ο Ομπάμα «τάπωσε» τον Σαρκοζί

Νέα Υόρκη, έδρα των Ηνωμένων Εθνών. Ο Σαρκοζί εκφωνεί μια ομιλία για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Γνωστοποιεί τη θέση του υπέρ της δημιουργίας ενός παλαιστινιακού κράτους. [Ακολουθεί μια συνάντηση εργασίας με τον αμερικανό Πρόεδρο]. Ο Ομπάμα στέκεται στην είσοδο της αίθουσας. Μεγαλειώδης, χαμογελαστός, το χέρι απλωμένο, ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη. Θερμή υποδοχή. Εκεί είναι ακόμη η Χίλαρι Κλίντον, ο αμερικανός ομόλογός μου Τίμοθι Γκάιτνερ, λαμπερός και δραστήριος. Ο Ζιπέ αγκαλιάζει την Κλίντον. Οικογενειακή φωτογραφία. Οι δημοσιογράφοι αποχωρούν. Καθόμαστε στις θέσεις μας. Ο Ομπάμα σιγουρεύεται ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος εκτός από εμάς. Το πρόσωπό του σκοτεινιάζει. Κοιτάζει τον Σαρκοζί και παίρνει τον λόγο. «Ακου, Νικολά, οι φίλοι τα λένε όλα μεταξύ τους. Γι’ αυτό θα σου το πω. Επρεπε να με είχες προειδοποιήσει για την ομιλία σου. Αυτή τη στιγμή τη μαθαίνω. Και αυτό μας δημιουργεί πρόβλημα». Ο Σαρκοζί τον διακόπτει: «Εάν σε είχα προειδοποιήσει θα μου είχες ασκήσει τεράστια πίεση. Ηθελα να εκφωνήσω αυτή την ομιλία, το έκανα. Με στενοχωρεί το γεγονός ότι δεν σε είχα ενημερώσει, αλλά είχα τους λόγους μου». Ο Ομπάμα δεν βλεφαρίζει. Το βλέμμα του βυθίζεται στο βλέμμα του γάλλου Προέδρου: «Βλέπεις έχω ένα Νομπέλ Ειρήνης και παρ’ όλα αυτά δεν έχω κάνει ακόμη ειρήνη. Εσύ δεν έχεις κάνει ακόμη ειρήνη και δεν έχεις Νομπέλ Ειρήνης. Προηγούμαι. Οι φίλοι πρέπει να τα λένε όλα μεταξύ τους, πρέπει να μιλάνε».