Οταν ο Φωτόπουλος τσιτάρει Μάο

Οι εκπρόσωποι της τρικομματικής κυβέρνησης «δεν πάτησαν το πόδι τους», όπως διατυμπάνιζε με καμάρι on camera ο πρόεδρος Φωτόπουλος. Ολοι οι άλλοι ωστόσο έδωσαν το «παρών» στο συνέδριο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ: τα πρωτοβάθμια σωματεία, η μία και η άλλη ΠΑΣΚΕ, οι φωτοπουλικοί και αντιφωτοπουλικοί από όλη την Ελλάδα. Ωστόσο στο Novotel πρωταγωνίστησαν και ασώματες παρουσίες: το πνεύμα του Μάο, το φάντασμα του Τρότσκι,  η μούσα του Βάρναλη…

Για τρεις ημέρες η αίθουσα συνεδριάσεων και οι διάδρομοι του εκλογοαπλογιστικού συνεδρίου έγιναν το θέατρο αναβίωσης του παλιού, καλού ελληνικού συνδικαλισμού. Πηγαδάκια, συντροφικά μαχαιρώματα, υστερία για τη διαδικασία. Τσιγάρα, πολλά τσιγάρα.

Η επιλογή του ξενοδοχείου μάλλον δεν ήταν τυχαία. Οι εργαζόμενοι του Novotel στη Μιχαήλ Βόδα απεργούν 24 ολόκληρες ημέρες. Τώρα διαπραγματεύονται με την εργοδοσία, αλλά στο μοντέρνο λόμπι ανάμεσα στα ντιζαϊνάτα πόστερ με τα κομφόρ του ξενοδοχείου δεν υπήρχε τουρίστας.

Στην αίθουσα του υπογείου όπου τυπικά διεξάγονταν οι εργασίες του συνεδρίου, τα παρατημένα πάνω στις κόκκινες καρέκλες φυλλάδια του ΠΑΜΕ ήταν περισσότερα από τους συνέδρους. Αιτία; Οι εργασίες είχαν διακοπεί. Οι ζυμώσεις ωστόσο γίνονταν πίσω από τις κλειστές πόρτες των δωματίων. «Θα γίνουν οι δύο ΔΑΚΕ μία;», «θα τα βρουν οι του ΠΑΣΟΚ;», ήταν τα ερωτήματα. Τα ειρωνικά σχόλια όμως δεν έλειπαν. «Θα συζητήσουμε καθόλου; Στο προηγούμενο συνέδριο ήταν όλα μονοιασμένα. Οταν τα βρίσκουμε στη μοιρασιά…», έλεγε κάποιος παίζοντας νευρικά με τα κλειδιά του. «Δεν έχω καταλάβει τον ρόλο μου από χθες το απόγευμα. Περιμένω σαν μαλ…», συμπλήρωνε ένας άλλος. Το πρόγραμμα, όπως αναγραφόταν στους χάρτινους φακέλους που είχαν λάβει, είχε τιναχτεί στον αέρα. Το ένα τέταρτο διακοπής παρατάθηκε σε ώρες.

Στο 35ο συνέδριο, πρώτη φορά αμφισβητήθηκε ευθέως η παντοδυναμία Φωτόπουλου στη ΓΕΝΟΠ. Και μάλιστα εκ των έσω. Το ΠΑΣΟΚ, και στους συνδικαλιστές, ζει τον διχασμό. Από τη μια βρίσκεται ο Γιώργος Αδαμίδης, επικεφαλής του σωματείου Σπάρτακος, ο οποίος έθεσε υποψηφιότητα για τη θέση του προέδρου. Πιστεύει, όπως έλεγε, ότι «υπάρχει ανάγκη για μια άλλη άποψη από τους κόλπους της ΠΑΣΚΕ». Η κριτική που ασκεί στο Νίκο Φωτόπουλο είναι πως το στυλ διεκδίκησης που υιοθετεί, «με ακτιβιστικού τύπου διαδικασίες, αφορά την κοινωνία. Οι εργαζόμενοι όμως θέλουν να λύσουν τα δικά τους προβλήματα».  

Από την άλλη οι αφοσιωμένοι στον Φωτόπουλο, σαν μια παρέα από τις τέσσερις γωνιές της χώρας, είχαν πάρει θέση στη γαλαρία. «Μας αρέσει γιατί είναι ανυπόταχτος». Χωρίς φόβο και πάθος, ένας μαυροφορεμένος Κρητικός απηχεί τη σύνθεση του φωτοπουλικού μπλοκ: «Εγώ είμαι ΠΑΣΟΚ. Ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ, αλλά είμαι φιλοξενούμενος εκεί».

ΛΑΘΟΣ ΑΤΑΚΑ. Χθες ο Νίκος Φωτόπουλος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας, ήταν στις επάλξεις του Novotel από νωρίς και άκουσε προσεκτικά τους ομιλητές. Δεν σήκωσε κεφάλι από τις σημειώσεις του, ενώ από το βήμα πολλοί δεν του χαρίζονται. Τα παράπονα ποικίλλουν: για την οικονομική διαχείριση, την έλλειψη διαλόγου στο συνέδριο, «τον Ρακιντζή και τον κάθε Ρακιντζή (σ.σ.: τον επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης) που τον αφήνουμε να κάνει κάθαρση, ενώ θα έπρεπε να την κάνουμε μόνοι μας». Και πάει λέγοντας.

Οταν έρχεται η ώρα να πάρει τον λόγο υιοθετεί το γνώριμο στον τηλεθεατή τόνο του. Επιτίθεται, εκτός άλλων, στα συστημικά ΜΜΕ που τον παρουσιάζουν «ως γραφικό αιθεροβάμονα, καραγκιόζη». Με βροχή από τσιτάτα επιχειρεί να ντοπάρει το κοινό του: «Ελεγε ο Μάο ότι μια σπίθα μπορεί να βάλει φωτιά και να καεί ο κάμπος. Και ο Τρότσκι ότι το δύσκολο είναι από ένας να γίνουμε σαράντα. Από σαράντα όμως μπορούμε εύκολα να γίνουμε χιλιάδες». Θα κλείσει το προσκλητήριο λογοτεχνικά. «Οπως έγραψε κι ο Βάρναλης», λέει, «μη ρωτάς αν θα νικήσουμε ή αν θα νικηθούμε. Πολέμα!». Το γεγονός ότι η φράση προέρχεται από την «Ασκητική» του Καζαντζάκη δεν πλήττει, βεβαίως, τη ρητορική της δύναμη…