Τα δερμάτινα ρούχα αλλάζουν ταυτότητα

Στην εποχή του Μεσαίωνα οι ιππότες ορκίζονταν στις δέσποινες των λογισμών τους ότι θα τις υπηρετούσαν και θα τις προστάτευαν. Κι εκείνες πίστευαν ό,τι έβλεπαν: άνδρες ντυμένους με δέρματα και σιδερένιες πανοπλίες. Στη σύγχρονη εποχή η μόδα έλαβε υπόψη την ανεξαρτησία των γυναικών και επιμελήθηκε τα στοιχεία προστασίας της. Τα δερμάτινα ρούχα ανέλαβαν λοιπόν καθήκοντα.

Γυναίκες ντυμένες με δέρμα. Δείχνουν αλλά και είναι δυναμικές. Οταν όμως το ανακατεύουν με υφάσματα και υλικά διαφορετικής υφής και λεπτής ύφανσης, δηλώνουν την επικοινωνιακή τους διάθεση. Δέρμα και ύφασμα υπογραμμίζουν την εξωστρέφεια των γυναικών που είναι πρόθυμες να συνομιλήσουν με τον περίγυρό τους.

Κι επειδή το γυναικείο ντύσιμο χαρακτηρίζεται σέξι από συνδυασμούς στοιχείων που δημιουργούν ένα φάσμα από λεπτές διαβαθμίσεις του λίγου και γυμνού προς την κατεύθυνση πολλές στρώσεις και καλυμμένο σώμα, η παρουσία του δερμάτινου ρούχου λύνει πολλές απορίες θεατών.

Η μόδα ακολουθεί το ρεύμα της εποχής. Δηλαδή προσπαθεί να βρει ισορροπίες ανάμεσα στο παλιό και το νέο στυλ. Γι’ αυτό και τα δερμάτινα κομμάτια εμφανίστηκαν σε πολλές συλλογές.

Από τη μια πλευρά η εικόνα του μαύρου δερμάτινου ρούχου με την ερμηνεία του επιθετικού ύφους έδωσε έμφαση στον προστατευτικό του ρόλο. Ιδιαίτερα με τα μπουφάν μοτοσικλετιστή που κλείνουν ερμητικά με τα μεταλλικά τους φερμουάρ. Και με τα παντελόνια που εφαρμόζουν στενά πάνω στους μηρούς και τις γάμπες.

Ομως η επεξεργασία του δέρματος ώστε να αποκτήσει ένα φινίρισμα γυαλάδας, η ίσια γραμμή των μονοκόμματων παλτών και η προσθήκη σουέντ στοιχείων περασμένων με στρώσεις κεριού αλλάζουν τον κώδικα της ερμηνείας του. Οι σχεδιαστές το δουλεύουν με πολλούς τρόπους για να δημιουργήσουν τα στοιχεία της νέας του ταυτότητας.

Από αυτές τις επεξεργασίες και τους πειραματισμούς εμφανίζονται τα πρώτα αποτελέσματα: δέρμα σε αποχρώσεις λευκού, κόκκινου, μαύρου, μπλε ελεκτρίκ γίνεται φαρδιές οριζόντιες λωρίδες που μπαίνουν δίπλα σε ορθογώνια παραλληλόγραμμα και ράβονται πάνω σε επιφάνειες μάλλινης τσόχας, υφάσματος από κασμίρ ή μετάξι, σχηματίζοντας την πλάτη ενός παλτού, το μανίκι σε ένα σακάκι, τα διπλά πέτα σε ένα ιδιαίτερο κομμάτι. Το μήνυμα είναι σαφές και δηλώνει ότι η σύγχρονη γυναίκα ντύνεται άνετα με ρούχα που δεν είναι αποστειρωμένα από το ντιζάιν.

Σε αυτό το ιδιότυπο κολλάζ πρωταγωνιστής είναι το δέρμα που ανανεώνει τα βασικά κομμάτια της γυναικείας εμφάνισης. Η οποία κινείται ανάμεσα σε εργασιακές αβεβαιότητες, αμφισβητούμενες ανθρώπινες σχέσεις και σκληρές αστικές συνθήκες.

Το δερμάτινο ρούχο, ακόμη κι αν φθαρεί, εξακολουθεί να κάνει το καθήκον του: να δηλώνει αφοσίωση στο σώμα εκείνο που με τον καιρό παίρνει το σχήμα του και ζει μαζί του.