Ο φωτογράφος της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ

Λίγοι είναι οι φωτογράφοι που μπορούν πραγματικά να απαθανατίσουν το λαμπερό momentum μιας εποχής, και ακόμα λιγότεροι εκείνοι που το δημιουργούν. Ο Τζορτζ Χάρελ ανήκε οπωσδήποτε στη δεύτερη αποκλειστική λέσχη, αφού για τουλάχιστον δύο δεκαετίες – ξεκινώντας από το τέλος των 20s – ήταν αυτός που με τον φακό και τις πρωτοποριακές για την εποχή τεχνικές του κατοχύρωσε την ατμοσφαιρική εικόνα λάμψης και μυστηρίου για είδωλα του Χόλιγουντ, όπως ο Κλαρκ Γκέιμπλ, η Γκρέτα Γκάρμπο, ο Χάμφρι Μπόγκαρτ, η Τζόαν Κρόφορντ, η Τζιν Χάρλοου και πολλοί άλλοι. Οπως είχε χαρακτηριστικά γραφτεί σ’ ένα τεύχος του περιοδικού «Esquire» το 1936, «η σχέση ενός πορτρέτου από τον Χάρελ με ένα τυπικό φωτογραφικό πορτρέτο ηθοποιού είναι σαν τη σχέση μιας Ρολς Ρόις μ’ ένα πατίνι». Μέχρι πρόσφατα, πάντως, οι φωτογραφίες του ήταν περισσότερο γνωστές για τους σταρ που στέκονταν πρόθυμοι μπροστά από την κάμερά του, παρά για την υψηλή τεχνική και τον μοναδικό τρόπο προσέγγισης και στησίματος του εκλεκτού «αντικειμένου». Τώρα πλέον όμως, χάρη στις προσπάθειες ενός φανατικού θαυμαστή του αλλά και επίμονου συλλέκτη φωτογραφιών που δεν βρίσκεται πια στη ζωή, του Τζον Κόμπαλ, αποκαταστάθηκαν και συγκεντρώθηκαν σ’ ένα λεύκωμα με τίτλο «Hurrell: The Kobal Collection» από τις εκδόσεις Reel Art Press (περισσότερες πληροφορίες στο reelartpress.com).

Ο ίδιος ο Χάρελ είχε επιχειρήσει παλαιότερα να εξηγήσει την αλχημεία του έργου του, λέγοντας ότι «δούλευε με τις σκιές για να αποδώσει ανάγλυφα το πορτρέτο αντί να το πνίγει στο φως», μια τεχνική που έδινε έμφαση στα ζυγωματικά και το πιγούνι, δημιουργώντας έτσι ένα φυσικό «δραματικό» κοντράστ, το οποίο έμελλε να αποτελέσει για δεκαετίες το σήμα κατατεθέν της «glamour φωτογραφίας». Ο Χάρελ υπήρξε μάστορας του ρετούς και παρότρυνε τους σταρ που φωτογράφιζε  να μη χρησιμοποιούν μακιγιάζ, έτσι ώστε ο ίδιος να μπορέσει να επεξεργαστεί ελεύθερα το αρνητικό. Το ζενίθ στην καριέρα του θα πρέπει να τοποθετηθεί στις αρχές της δεκαετίας του ’40 με τα περίφημα πορτρέτα της σταρ του νουάρ Βερόνικα Λέικ αλλά και της Τζέιν Ράσελ στη διάσημη φωτογραφία με το όπλο (και το αβυσσαλέο ντεκολτέ) στον αχυρώνα, εικόνες που οι περισσότεροι αμερικανοί στρατιώτες κουβαλούσαν μαζί τους στα μέτωπα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οταν ο ίδιος ο Χάρελ όμως επέστρεψε από τη θητεία του, διαπίστωσε ότι τα πρότυπα στο Χόλιγουντ είχαν αλλάξει και η «μοιραία λάμψη» που ο ίδιος είχε καθιερώσει, ήταν εκτός μόδας. Το ύφος του ήρθε ξανά στην επικαιρότητα στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές της επόμενης, όταν και έκανε τα πορτρέτα σταρ όπως η Μπρουκ Σιλντς, ο Γουόρεν Μπίτι και η Σάρον Στόουν ενώ ήταν ακόμα εντελώς άγνωστη. Ο Τζορτζ Χάρελ έφυγε από τη ζωή στις 17 Μαΐου του 1992, σε ηλικία 88 ετών. Λίγο πριν από το τέλος είχε δηλώσει στους φίλους του: «Λοιπόν, το πάρτι τελείωσε. Ωρα να γυρίσω σπίτι».