Ο νυχτερινός περιπατητής και ο δρομέας του γυμναστηρίου

Οι αντιπροσωπείες μπορεί να είναι πολυμερείς. Και οι διαπραγματευτικές ομάδες να απευθύνονται στους «επάνω» για τις τελικές οδηγίες. Οπως όμως κάθε διαπραγμάτευση, έτσι και το παζάρι για το πακέτο των 11,8 δισ. γίνεται, κατά βάση, μεταξύ δύο ανθρώπων. Από τη μια μεριά, ο Πολ Τόμσεν. Από την άλλη, ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας. Δεν χρειάζεται να έχει κανείς ρεπορτάζ για το τι γίνεται μεταξύ τους στο τραπέζι για να έχει αντίληψη της ψυχολογίας του καθενός. Μπορεί να το δει και διαφορετικά.

Σάββατο βράδυ στο γυμναστήριο του Χίλτον ο Δανός του ΔΝΤ έτρεχε στον διάδρομο. Λεπτομέρεια: το μηχάνημα ήταν στο 11,4 – ενώ το πακέτο είναι στο 11,8 και βάλε. Αντιθέτως, ο Στουρνάρας δεν τρέχει. Ο υπουργός Οικονομικών βγάζει αργά το βράδυ βόλτα τον σκύλο του. Οπως πάντα, οι συμβολισμοί έχουν σημασία. Ο Τόμσεν τρέχει στον διάδρομο – δηλαδή επί της ουσίας δεν μετακινείται. Οσα χιλιόμετρα και να διανύσει είναι στην ίδια θέση. Ο Στουρνάρας πάλι περπατάει μόνος και είναι μια ευκαιρία να σκεφτεί – να καθαρίσει δηλαδή στο μυαλό του την κατάσταση. Ούτως ή άλλως, η σημειωτική οδηγεί στο ίδιο συμπέρασμα: Η διαπραγμάτευση είναι σε αδιέξοδο. Κάτι που εξηγεί την επίσκεψη της Ανγκελας Μέρκελ αύριο στην Αθήνα. Είτε η Καγκελάριος θα παίξει – αμφίβολο – τον ρόλο τού από μηχανής θεού στην ελληνική τραγωδία, όπως πιστεύουν οι αισιόδοξοι, είτε έρχεται η ίδια για να στηρίξει τον Αντώνη Σαμαρά επειδή δεν έρχονται άμεσα τα 31 δισ., όπως πιστεύουν οι απαισιόδοξοι, είναι προφανές ότι με την έλευσή της καλείται να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στον δρομέα του γυμναστηρίου και στον νυχτερινό περιπατητή.

Είμαστε πάλι στο κενό; Θεωρητικά και πρακτικά όχι. Διότι η διαπραγμάτευση για τα μέτρα είναι στατική, αλλά το τοπίο γύρω της κινείται. Πιο σημαντικές είναι οι εξελίξεις στο τραπεζικό πεδίο. Είναι το σημαντικότερο επίτευγμα της κυβέρνησης Σαμαρά αφού _ κακά τα ψέματα _ καμία μεταβολή στα τραπεζικά εν Ελλάδι ή διεθνώς δεν γίνεται ερήμην των κυβερνήσεων. Μέσα σε τρεις μήνες έχουμε πλήρη ανασυγκρότηση του τραπεζικού χώρου: Πειραιώς – Αγροτική – Γενική, Πίστεως – Εμπορική, Εθνική – Eurobank και εκκρεμεί μόνο η περίπτωση του ΤΤ. Οι άπιστοι Θωμάδες λένε βέβαια ότι δεν πρόκειται για λύση αλλά για γκρουπάρισμα προβλημάτων. Και ότι τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας ούτε ξεκίνησαν από τις τράπεζες ούτε είχαν σχέση με αυτές. Αρα τα γρήγορα ρεφλέξ του τραπεζικού τομέα δεν είναι φως στο τούνελ. Για μία φορά όμως δικαιούμαστε να είμαστε αισιόδοξοι. Η ανασυγκρότηση – χωρίς εγωισμούς – των ελληνικών τραπεζών δείχνει ότι κάτι μπορεί να γίνει σε αυτή τη χώρα και ότι αυτό μπορεί να γίνει γρήγορα. Αρα γρήγορα θα μπορούσε να έρθει και μια οριστική διευθέτηση του ελληνικού προβλήματος – έστω και αν αυτή δεν θα προκύψει στο Συμβούλιο Κορυφής της 18ης Οκτωβρίου. Αλλωστε πληροφορίες στο τέλος της περασμένης εβδομάδας από το επιτελείο του μόνιμου προέδρου του Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ έλεγαν ότι υπάρχει προβληματισμός για το αν το ελληνικό θέμα είναι ώριμο για να μπει στην ατζέντα. Αλλη μια απαισιόδοξη εξήγηση για την επίσκεψη Μέρκελ…