Λεπτή κόκκινη γραμμή τα σύνορα

Θα χρειαστούν πολύ περισσότερα από τον βομβαρδισμό μιας μεθοριακής πόλης για να αρχίσει ένας πραγματικός πόλεμος ανάμεσα στην Τουρκία και τη Συρία, υποστηρίζει ο Μάικλ Κόπλοφ, από το Israel Institute του Πανεπιστημίου του Τζόρτζταουν. Κατ’ αρχήν, επιχειρηματολογεί, το ΝΑΤΟ απλώς δεν έχει διάθεση να αναμειχθεί στη Συρία. Και χωρίς διεθνή στήριξη, η Τουρκία θα μείνει έξω από τη Συρία. Με τις πληροφορίες που θέλουν μαχητές της Χεζμπολάχ και ιρανούς Φρουρούς της Επανάστασης να επιχειρούν εντός των συριακών συνόρων, η τουρκική κυβέρνηση δεν θέλει να μπερδευτεί σε ένα σενάριο που μπορεί σύντομα να ξεφύγει από τον έλεγχό της.

Κι έπειτα, η Συρία δεν έχει κανέναν λόγο να συνεχίσει τις προκλήσεις. Το καθεστώς είναι ήδη αρκετά απασχολημένο με τους αντάρτες για να προσθέσει τον τουρκικό στρατό στο μείγμα· ακόμα και αν χτύπησε επίτηδες το χωριό Ακτσάκαλε, προκειμένου να δοκιμάσει την Αγκυρα, τα αποτελέσματα της δοκιμασίας ήταν σαφή.

«Η τουρκική κυβέρνηση πρέπει να φαίνεται ισχυρή όταν χύνεται τουρκικό αίμα, αλλά ο Ερντογάν παίζει επίσης αυτό το παιχνίδι πολύ προσεχτικά, διότι υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο να αναλαμβάνεις περιορισμένη δράση που αποπνέει ισχύ και αποφασιστικότητα και το να σύρεσαι σε έναν πραγματικό κυκεώνα στη Συρία», επισημαίνει ο Κόπλοφ. «Αυτό που περιμένω να συμβεί είναι ένας ακόμα γύρος από δριμείες καταδίκες, περισσότερο στριγγές απειλές επέμβασης στη Συρία, ανάπτυξη τεθωρακισμένων, πυροβολικού, αεροσκαφών και στρατιωτών στα σύνορα… και στο τέλος η Τουρκία θα μείνει στη δική της πλευρά της γραμμής».