Κομήτης πιο λαμπερός από το φεγγάρι

Ενας κομήτης που κατευθύνεται προς τον Ηλιο, προερχόμενος από τα βάθη του ηλιακού μας συστήματος, αναμένεται να μας πλησιάσει προς το τέλος του 2013 και να λάμψει στον ουρανό 15 φορές περισσότερο απ’ ό,τι το φεγγάρι.

Το όνομά του είναι ISON και προέρχεται από το τηλεσκόπιο International Scientific Optical Network με το οποίο τον εντόπισαν και τον φωτογράφισαν δύο ρώσοι αστρονόμοι, οι Βιτάλι Νέβσκι και Αρτιομ Νοβιτσόνοκ. Προς το παρόν ο κομήτης είναι αρκετά θαμπός καθώς βρίσκεται ιδιαίτερα μακριά, πέρα από την τροχιά του Δία. Οσο περνάει ο καιρός, η λάμψη του κομήτη θα γίνεται εντονότερη, μέχρι τις 28 Νοεμβρίου 2013, που όπως εκτιμάται θα περάσει σε απόσταση μικρότερη από δύο εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ηλιο.

Η διέλευση αυτή μπορεί να αποβεί μοιραία για τον μεγάλο κομήτη, όμως προτού συμβεί αυτό – και εφόσον επαληθευθούν οι εκτιμήσεις – ο ISON θα αποδειχθεί λαμπρότερος από τον πιο λαμπρό κομήτη που παρατηρήθηκε τον 20ό αιώνα, τον Ικέγια-Σέκι το 1965, αλλά και τον Μακ Νοτ ο οποίος τον Ιανουάριο του 2007, στο νότιο ημισφαίριο, ήταν το ίδιο λαμπρός με την Αφροδίτη.

Η τροχιά που ακολουθεί ο κομήτης είναι παραβολική και αυτό κατά τους ειδικούς σημαίνει ότι έλκει την καταγωγή του από τις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος, εκεί που βρίσκεται το νέφος του Οορτ. Το νέφος αποτελείται από θραύσματα πάγου και η απόστασή του από τον Ηλιο είναι 50.000 φορές μεγαλύτερη από την απόσταση Γης-Ηλίου.

Αν επιβιώσει από την πολύ κοντινή διέλευσή του από τον Ηλιο, τότε ενδέχεται να επισκεφθεί ξανά τις εσώτερες περιοχές του ηλιακού μας συστήματος ύστερα από χιλιάδες ή εκατομμύρια χρόνια.

Το επίσημο όνομα του κομήτη είναι C/2012S1 και η φωτεινότητά του θα αρχίσει να αυξάνεται όταν εισέλθει στην τροχιά του Δία. Τότε η θερμότητα από τις ακτίνες του Ηλιου θα αρχίσει να εξατμίζει το παγωμένο νερό που περικλείει, δημιουργώντας έναν λαμπερό πίδακα αερίου.

Οι κομήτες αποτελούνται συνήθως από πάγο και πετρώματα. Διαφέρουν στη σύστασή τους από τους αστεροειδείς, που αποτελούνται κυρίως από πετρώματα και μία ποικιλία μετάλλων. Οι αστεροειδείς είναι συνήθως απομεινάρια πλανητών ή φεγγαριών.

Οι κομήτες δεν ανακλούν το φως του Ηλιου. Μόνο το 4% των ηλιακών ακτίνων ανακλάται όταν προσπίπτει στην επιφάνειά τους, όπως ακριβώς συμβαίνει με τον άνθρακα.