[Πρόσωπα] Ενα «ρινγκ» για συγγραφείς

Τριάντα δύο περουβιανοί συγγραφείς, φορώντας μάσκες παλαιστών του κατς, διαγωνίστηκαν στη Λίμα για να δείξουν την επιδεξιότητά τους στη συγγραφή και να μπορέσουν να εκδώσουν ένα βιβλίο. Είναι η δεύτερη χρονιά που διεξήχθη ο διαγωνισμός αυτός, ο οποίος ολοκληρώθηκε τη Δευτέρα και βασίζεται σε μια ιδέα που είχε πριν από δέκα χρόνια ο συγγραφέας Κρίστοφερ Βάσκες.

Ο Βάσκες ήθελε τότε να εκδώσει μια συλλογή διηγημάτων. «Αρχισα να ψάχνω εκδότη και ανακάλυψα πως οι περισσότεροι δεν είναι παρά τυπογράφοι: πληρώνεις και τυπώνουν», αφηγείται. Ετσι αποφάσισε να εκδώσει το βιβλίο του με δικά του έξοδα. Και στη συνέχεια σκέφτηκε να οργανώσει έναν διαγωνισμό που θα επέτρεπε να ανακαλυφθούν νέα ταλέντα και θα βοηθούσε όλους τους συγγραφείς που κρατούν ένα ανέκδοτο βιβλίο στο συρτάρι τους – ή πλέον στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή τους. «Σκέφτηκα το σύνθημα “Lucha por tu libro” (Πάλεψε για το βιβλίο σου), μετά η διατύπωση συντομεύτηκε σε “Lucha libro”». Το μεξικανικό κατς ονομάζεται «lucha libre», δηλαδή «ελεύθερη πάλη» και η λέξη «libro» σημαίνει «βιβλίο» στα ισπανικά.

Η ιδέα έμεινε στο συρτάρι ώς το 2010 που η γυναίκα του, η Αντζι Σίλβα, του πρότεινε να την πραγματοποιήσει. Στρώθηκαν μαζί στη δουλειά, παρήγγειλαν μια σειρά από μεξικανικές μάσκες του κατς και, το κυριότερο, βρήκαν ένα κοινό που ενθουσιάστηκε με την ιδέα. Ο πρώτος διαγωνισμός διεξήχθη σ’ ένα μικρό καφενείο της Λίμας, αλλά ο συνωστισμός ήταν τέτοιος, που το δεύτερο τουρνουά οργανώθηκε στο Λα Νότσε, ένα από τα δημοφιλέστερα μπαρ της πρωτεύουσας. Αυτός ο δεύτερος διαγωνισμός, τον οποίο κέρδισε τη Δευτέρα ο Αλβαρο Σάντα Κρους Ρ., ξεκίνησε στις αρχές Αυγούστου με συμμετοχή 32 συγγραφέων-κατσέρ, προεπιλεγμένων από την κριτική επιτροπή, η οποία αλλάζει σε κάθε διαγωνισμό και στην οποία συμμετέχουν γνωστοί συγγραφείς, δημοσιογράφοι και καλλιτέχνες. Σε κάθε συνάντηση «συγκρούονταν» 8 από τους διαγωνιζομένους ενώπιον τουλάχιστον 200 θεατών που συγκεντρώνονταν στο Λα Νότσε για να εγκρίνουν ή να αμφισβητήσουν τις αποφάσεις των κριτών. Οι συγγραφείς φορούσαν τις μάσκες του κατς και μονομαχούσαν ανά δύο. Είχαν πέντε λεπτά για να γράψουν μια ιστορία που να περιλαμβάνει τρία στοιχεία επιλεγμένα από τους οργανωτές. Οι χαμένοι όχι μόνο αποκλείονταν, αλλά αναγκάζονταν να βγάλουν και τη μάσκα τους – ένα τελετουργικό εμπνευσμένο από την ταπείνωση στην οποία υποβάλλονται οι ηττημένοι παλαιστές στο Μεξικό. Ενα μέρος του κοινού δεν αρκείται μάλιστα να παρακολουθεί με μια μπίρα στο χέρι, αλλά συμμετέχει γράφοντας τις δικές του ιστορίες. «Η ιδέα είναι να διασκεδάζουν όλοι με τη λογοτεχνία», εξηγεί ο Βάσκες, ο οποίος διευκρινίζει πως υπάρχει «ένα εγχειρίδιο στη διάθεση όλων αυτών που θα θελήσουν ενδεχομένως να αναπαραγάγουν το εγχείρημα στην πόλη τους».