4 τρισ. δολάρια στα σεντούκια επιχειρηματικών κολοσσών

Η κρίση ως ευκαιρία. Μια χιλιοειπωμένη φράση από χείλη πολιτικών παραγόντων, επιχειρηματιών και κάθε είδους δημοσιολογούντων περί της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης επανέρχεται στη δημοσιότητα. Αλλά αυτή τη φορά από την ανάποδη. Διότι η έρευνα του δικηγορικού γραφείου Hogan Lovells που δημοσιεύουν σε άρθρο τους οι βρετανικοί «Τάιμς» δείχνει ότι η τρέχουσα συγκυρία της παγκόσμιας οικονομίας υπήρξε πράγματι μια θαυμάσια ευκαιρία αποθησαύρισης για τους ανά τον κόσμο επιχειρηματικούς κολοσσούς.

Πρόκειται για τα τέσσερα τρισεκατομμύρια δολάρια (περίπου 3,1 τρισ. ευρώ) τα οποία παραμένουν ανενεργά με τη μορφή ρευστού αποθεματικού στα ταμεία των 500 μεγαλύτερων επιχειρήσεων του κόσμου.

Το διεθνές νομικό γραφείο (με έδρα στο Λονδίνο και στην Ουάσιγκτον) εκτιμά ότι τα ποσά που έχουν συσσωρευτεί από τις επιχειρήσεις «περιμένουν» καλύτερες μέρες για να επενδυθούν και να δώσουν ώθηση στην παγκόσμια οικονομία καθώς οι τρέχουσες συνθήκες δεν ευνοούν την άνθηση του επιχειρείν. Προφανώς τη μερίδα του λέοντος αυτού του θησαυρού κατέχουν αμερικανικές εταιρείες. Αντίθετα όμως με την εσχάτως επικρατούσα άποψη περί του «αμύθητου» πλούτου της Κίνας ή των αραβικών χωρών του Περσικού Κόλπου, φαίνεται ότι τα πραγματικά ποσά δεν επαληθεύουν αυτές τις βεβαιότητες.

Συγκεκριμένα, τα στοιχεία από τους ισολογισμούς των μεγαλύτερων (βάσει κερδοφορίας) εταιρειών των Ηνωμένων Πολιτειών δείχνουν ότι περίπου τα μισά από τα τέσσερα τρισ. δολάρια βρίσκονται «θαμμένα» σε αμερικανικό έδαφος. Περίπου μισό τρισ. δολάρια έχουν συσσωρεύσει οι εταιρείες της Ιαπωνίας, ενώ 259 και 228 δισ. δολάρια αντιστοίχως βρίσκονται «παγωμένα» σε ταμεία επιχειρήσεων της Γερμανίας και της Γαλλίας. Λίγο πιο πίσω από αυτές τις χώρες βρίσκονται οι κινεζικές επιχειρήσεις (112 δισ. δολάρια), ενώ οι επιχειρήσεις της Σαουδικής Αραβίας εμφανίζονται με αποθεματικά ύψους 26 δισ. δολαρίων.

Η δεύτερη ευκαιρία. Ομως η κρίση παρουσιάζεται και για έναν ακόμα λόγο ως ευκαιρία για τους μεγιστάνες αυτού του κόσμου καθώς προβάλλει ως η ιδανική αφορμή αναίρεσης ολόκληρου του νομικού πλαισίου που στέκεται ανάχωμα στην επένδυση του πλούτου.

«Είναι η χρονίζουσα οικονομική και πολιτική ρευστότητα» αυτή που στέκεται εμπόδιο στις επενδύσεις, παρατηρεί ο συνεργάτης του γραφείου Hogan Lovells Αντριου Πίρσον.

Ομως οι επιχειρηματίες δεν περιμένουν απλώς να κοπάσει η φουρτούνα στις διεθνείς αγορές. Ζητούν, όπως δείχνει η έρευνα, να περιοριστούν τα νομικά «προσκόμματα» που θέτουν οι εθνικές νομοθεσίες σχετικά με την υλοποίηση επιχειρηματικών επενδύσεων. Ονειρεύονται δηλαδή μια αγορά εργασίας με λιγότερο εργατικό δίκαιο, λιγότερους κανόνες εποπτείας στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, λιγότερο εμπορικό προστατευτισμό ή κανόνες κατά των καρτέλ και των πρακτικών αθέμιτου ανταγωνισμού.

«Πολλές εταιρείες δήλωσαν ότι οι υφιστάμενες ρυθμίσεις συνιστούν εμπόδιο για την ολοκλήρωση επιχειρηματικών συμφωνιών. Επιπλέον οι προστατευτικές διατάξεις προξενούν φόβο στους επιχειρηματίες», σημειώνει ο Πίρσον. Εως ότου αρθούν λοιπόν οι κάθε είδους περιορισμοί, οι πλουσιότεροι επιχειρηματίες θα συνεχίζουν να σωρεύουν κεφάλαια αναμένοντας στωικά ακόμα μεγαλύτερες επενδυτικές ευκαιρίες.