Ακίνητα στα Ιωάννινα, κεφάλαια στο εξωτερικό

Το 2007 και ενώ η συνεργασία του ηρακλειώτη επιχειρηματία με τον κτηματομεσίτη Λιβανό συνεχιζόταν, τα κέρδη της εταιρείας συμμετοχών προσγειώθηκαν από τα 7,2 εκατομμύρια τον προηγούμενο χρόνο στα 42.000 ευρώ. Τον ίδιο χρόνο οι ζημιές της αναπτυξιακής-μελετητικής εταιρείας και των εμπορικών έφταναν τα 4 εκατομμύρια. Κατά τη διάρκεια του 2007 ο Καρούζος ίδρυσε άλλες δύο επενδυτικές εταιρείες, οι οποίες δεν δημοσίευσαν ούτε έναν ισολογισμό – για την ακρίβεια, καμία εταιρεία του δεν δημοσίευσε ισολογισμό από το 2008, χρονιά που σηματοδότησε την αρχή του κατήφορου.

Σιγά σιγά άρχισαν και οι πιέσεις από τον κτηματομεσίτη που απαιτούσε τα «οφειλόμενα» από τη συνεργασία. Οπως αποκαλύφθηκε αργότερα, ο κατασκευαστής κινήθηκε με μήνυση κατά του κτηματομεσίτη, ο οποίος συνελήφθη τον Απρίλιο του 2009 για εκβίαση του Καρούζου αφού στην κατοχή του είχαν βρεθεί επιταγές ύψους 650.000 ευρώ, οι οποίες ήταν προσημειωμένες. Εναν μήνα μετά δεσμεύθηκε η περιουσία του Καρούζου, ενώ έναν χρόνο αργότερα, τον Ιούνιο του 2010, ο Λιβανός πήγε στο ΣΔΟΕ όπου κατήγγειλε τον κατασκευαστή.

Η κατάθεση όπου ανέφερε τα ονόματα των κ.κ. Μεϊμαράκη, Βουλγαράκη και Λιάπη έγινε στο ΣΔΟΕ τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς και στον εισαγγελέα τον Μάιο του 2011. Σε αυτή την καταγγελία του ο κτηματομεσίτης ισχυρίστηκε ότι ο Καρούζος τού είπε πως η όλη μεθόδευση της ποινικής του εμπλοκής τον Απρίλιο του 2009 είχε «σχεδιαστεί και εκπονηθεί από τη σύζυγό του Ρεβέκκα Σκαφτούρα, η οποία τελικά εξαπάτησε και τον ίδιο». Επιπλέον ο κτηματομεσίτης υποστήριξε ότι ο Γιάννης Καρούζος έχει υποβάλει μήνυση και κατά της συζύγου του.

Στην ίδια κατάθεση ο Λιβανός προσέθεσε ότι ο κατασκευαστής τού είχε αναφέρει πως τα κεφάλαια που εξήγαγαν στο εξωτερικό μέσω ξένης τράπεζας και οφσόρ ξεπερνούσαν τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ – ποσό που από πολλούς θεωρήθηκε αστρονομικό.

Πηγές με γνώση του τρόπου λειτουργίας των «πλυντηρίων» αναφέρουν πως η συνήθης ταρίφα για ξέπλυμα χρήματος φτάνει το 50%. Δηλαδή για να έχει κάποιος «καθαρό προϊόν» ύψους 10 δισ. θα πρέπει τα «βρώμικα» να ανέρχονται σε 20 δισ. Ωστόσο, αν χρησιμοποιηθούν ακίνητα και δεν υπάρξει προμήθεια κέρδους για αυτόν που ξεπλένει, μπορεί το ποσοστό αυτό να πέσει και στο 12%-13%. Συγκεκριμένα, οι πηγές αναφέρουν πως αν κάποιος εμφανίσει ότι αγοράζει, για παράδειγμα, ένα ακίνητο με 10 εκατομμύρια ενώ η πραγματική του αξία είναι 1 εκατομμύριο, τότε επιβαρύνεται με 9%-11% από τον φόρο μεταβίβασης συν 2%-3% για τα συμβολαιογραφικά έξοδα. Και έτσι ξεπλένει 9 εκατομμύρια ξοδεύοντας 1,3 εκατομμύρια και του μένει και το ακίνητο.

ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ. Στην κατάθεσή του τον Μάιο του 2011 ο Λιβανός πήγε ακόμα παραπέρα: μνημόνευσε δύο εταιρείες που διαχειρίζεται η Ρεβέκκα Σκαφτούρα (Kalamakiou Avenue και Larissis Station είναι οι επωνυμίες τους σήμερα), οι οποίες ισχυρίστηκε ότι μεταβιβάστηκαν στα παιδιά της με τον Γιάννη Καρούζο.

Επιπλέον συνέδεσε στην υπόθεση την αδελφή τής Σκαφτούρα, τραπεζικό στέλεχος, καθώς – όπως σημείωσε ο κτηματομεσίτης – τα έγγραφα των μεταβιβάσεων «αφορούν δύο τράπεζες που ήταν διευθύντρια». Και εξέφρασε και την «εύλογη», όπως τη χαρακτήρισε, απορία: πώς, ενώ είχε γίνει δέσμευση της περιουσίας των εταιρειών του από τον Μάιο του 2009, ο Καρούζος κατάφερε να προμηθευθεί φορολογικές ενημερότητες στον όνομα εταιρειών του για να προχωρήσει σε πωλήσεις.