[Διαστάσεις] Τρεις γυναίκες

Οι Ρώσοι έχουν τις Pussy Riot. Και οι Ισραηλινοί έχουν την Pussy Caracal. Οι πρώτες είναι στη φυλακή επειδή προσέβαλαν τα Θεία. Και η δεύτερη έχει γίνει ηρωίδα επειδή σκότωσε έναν τρομοκράτη. Η δεκανέας Σ. από το Τάγμα Καρακάλ, ανεβασμένη στο καπό ενός τζιπ με τα πόδια λίγο ανοιχτά και οπλισμένη μέχρι τα δόντια, μια θηλυκή Ράμπο δηλαδή, κοσμεί αυτές τις ημέρες τις πρώτες σελίδες των περισσοτέρων ισραηλινών εφημερίδων επειδή εξουδετέρωσε έναν τρομοκράτη στα σύνορα με την Αίγυπτο. «Οταν επιτέθηκα, σκεφτόμουν τους γονείς μου», δηλώνει. Πώς το έλεγαν οι οπαδοί της Γκόλντα Μέιρ για την πρώην πρωθυπουργό; «Ηταν ο μοναδικός άντρας στο υπουργικό συμβούλιο».

Να αποδεικνύει η περίπτωση της ατρόμητης γατούλας ότι η ισότητα των φύλων είναι πλέον γεγονός; Οχι, απαντά ο Γκίντεον Λέβι της «Χααρέτζ». Η ισότητα δεν επιτυγχάνεται στα πεδία των μαχών. Στην ίδια μάχη είχε λάβει μέρος άλλωστε και μια άλλη δεκανέας, που δεν ξέρουμε ούτε τα αρχικά της. Και δεν τα ξέρουμε επειδή όταν άρχισαν οι πυροβολισμοί μιλούσε στο κινητό με τη μητέρα της. Κι αντί να βγάλει το όπλο της, προτίμησε να κρυφτεί πίσω από τις ρόδες ενός Χάμερ. Καθόλου ηρωική συμπεριφορά, πράγματι. Πολύ γυναικεία. Ανάξια ενός αληθινού ισραηλινού πατριώτη.

Ανάμεσα στις δύο γυναίκες, την επώνυμη και την ανώνυμη, τη γενναία και τη δειλή, εισβάλλει στο προσκήνιο μία τρίτη που δεν υπηρετεί την πατρίδα αλλά την κοινωνιολογία, και δεν έγινε διάσημη στη χώρα της αλλά στο εξωτερικό. Πρόκειται για την Εβα Ιλούζ, που γεννήθηκε το 1961 στο Μαρόκο, έφτασε σε ηλικία 10 ετών στη Γαλλία, πήρε το διδακτορικό της από το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, για να εγκατασταθεί τελικά στην Ιερουσαλήμ και να γίνει γνωστή στις αρχές του 2011, όταν κυκλοφόρησε στη Γερμανία το βιβλίο της «Γιατί ο έρωτας κάνει κακό».

Η συγγραφέας υποστηρίζει ότι η κρίση που διέρχονται οι ερωτικές σχέσεις είναι αποτέλεσμα της σεξουαλικής επανάστασης και των έμμεσων συνεπειών της. Από την επανάσταση αυτήν, που μετέτρεψε το πάθος σε αντικείμενο ψυχρού υπολογισμού, χαμένες βγήκαν οι γυναίκες.

Αφού πούλησε 40.000 αντίτυπα στη Γερμανία, το βιβλίο μεταφράστηκε στα αγγλικά και μόλις κυκλοφόρησε στη Γαλλία από τις εκδόσεις Seuil. Η Ιλούζ ετοιμάζεται τώρα να δημοσιεύσει μια μελέτη αφιερωμένη σ’ ένα άλλο, πολύ μεγαλύτερο μπεστ σέλερ, τις «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι» (20 εκατομμύρια αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες). «Η πρωταγωνίστρια αυτού του μυθιστορήματος είναι για μένα ένα μεταφεμινιστικό πρόσωπο», λέει στη «Μοντ». Μπορεί κανείς να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει μαζί της, να του αρέσουν ή να μην του αρέσουν τα βιβλία της, σίγουρα όμως η κοινωνιολόγος είναι πιο ενδιαφέρουσα από τις δεκανείς, κι αυτό οφείλεται στον κοσμοπολιτισμό της, στις παραστάσεις που έχει προσλάβει από τις χώρες στις οποίες έχει ζήσει. Το αυτονόητο δηλαδή, αλλά καμιά φορά το ξεχνάμε.