«Τα ζάρια δεν έχουν μνήμη», λέει ο αφηγητής του βιβλίου Χρήστος Π. Και αυτό στα μαθηματικά λέγεται «ανεξαρτησία», όπως «Ανεξαρτησία» λέγεται και το μυθιστόρημα του καθηγητή Πληροφορικής στο Μπέρκλεϊ Χρίστου Παπαδημητρίου που κυκλοφορεί στις αρχές Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.
Αθεράπευτα ερωτευμένος με τα μαθηματικά, ο συγγραφέας δεν τα παραμερίζει εντελώς στο νέο του μυθιστόρημα, αν και τα περιορίζει αισθητά σε σχέση με το πρώτο του βιβλίο. Εδώ κρατάει κυρίως τη Θεωρία των Πιθανοτήτων και προσπαθεί - και μέσα από αυτή - να βγάλει άκρη στο κουβάρι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και στα σημαντικότερα γεγονότα, ελληνικά κυρίως αλλά και διεθνή, που σημάδεψαν τη γενιά του.
Ψάχνει, με άλλα λόγια, να βρει τι είναι τυχαίο και τι όχι στον ερχομό της δικτατορίας, στο Πολυτεχνείο, στην ένοπλη δράση του λεγόμενου «αντάρτικου πόλεων». Αλλά και στην Επανάσταση του '21. Αναρωτιέται τι είναι επανάσταση, αν το Πολυτεχνείο ήταν επανάσταση, αν η Πτώση του Τείχους ήταν επανάσταση, προσπαθεί να βρει το νήμα των μεγάλων προσωπικών αποφάσεων που κάποιες φορές καθορίζουν και τις κοινωνικές εξελίξεις. Εξετάζει κάθε φορά τον ρόλο και του κράτους και της Αριστεράς - του ΚΚΕ κυρίως που περιμένει πάντα να ωριμάσουν οι συνθήκες, αλλά και άλλων, λιγότερο υπομονετικών οργανώσεων.

Στο βιβλίο εμφανίζονται πρόσωπα πραγματικά: από τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη που μιλάει αυτοπροσώπως μέχρι άλλους που παρουσιάζονται χωρίς το όνομά τους, όπως ο δικτάτορας Παπαδόπουλος και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής - για τον οποίο οι χαρακτήρες του βιβλίου μιλούν ελάχιστα κολακευτικά.
Εμφανίζεται όμως και η οργάνωση 17 Νοέμβρη μεταμφιεσμένη σε Επαναστατικό Στρατό 25η Μάρτη. Η 17Ν, όσο συνέχιζε να δρα, αποτελούσε το μεγάλο μυστήριο της Μεταπολίτευσης και για πολλούς αποτελούσε και μύθο. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούσε πάντα και η συμμετοχή μιας γυναίκας σε αυτή, μιας γυναίκας που είχε πάρει μέρος σε ένοπλες ενέργειες, αλλά ποτέ δεν μαθεύτηκε με σιγουριά η ταυτότητά της. Ο Χρίστος Παπαδημητρίου, εντυπωσιασμένος προφανώς και αυτός από την ένοπλη αυτή γυναίκα - θρύλο, την έπλασε ξανά με τη φαντασία του. Είναι η μητέρα του αφηγητή, η Ελένη.
Ο Χρίστος Παπαδημητρίου τη θέλει με αμερικανικό διαβατήριο, Ελληνίδα που έζησε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στις ΗΠΑ και γύρισε μαθήτρια λυκείου στην Ελλάδα το 1967 και που τα καλοκαίρια, για χαρτζιλίκι, δουλεύει στην ΙΒΜ γιατί διακρίνεται στα μαθηματικά. Ομορφη, ευαίσθητη, έξυπνη και θυμωμένη για όσα συμβαίνουν στη χώρα της, ίσως και με ανάμειξη της άλλης της πατρίδας, και με πατέρα έναν μεσσήνιο ήρωα της αντίστασης κατά των Γερμανών, δεν αργεί να οργανωθεί στο ΚΚΕ. Για να περάσει, αμέσως μετά την εισβολή των Σοβιετικών στη Πράγα, σε μια από τις πολλές οργανώσεις που σχηματίστηκαν από πρώην ορθόδοξους κομμουνιστές. Και να συμμετάσχει σε βομβιστικές και άλλες ενέργειες κατά της δικτατορίας.
Στο μεταξύ, μετά τους πρώτους εφηβικούς έρωτές της - ιδίως με έναν ξανθό αμερικανό συμμαθητή -, γνωρίζει στο σπίτι μιας ποιήτριας - της Ελλης Ρούσσου, που συγκεντρώνει στοιχεία πολλών, λ.χ. της Ελλης Παππά, της Αλόης Σιδέρη και, κυρίως, του Γιάννη Ρίτσου - τον έρωτα της ζωής της: είναι ο Δημήτρης, που αργότερα θα τον πούνε Μπίθρο και θα μείνει γνωστός με το όνομα αυτό. Είναι 100% Τσιγγάνος, ένας Τσιγγάνος - εξαίρεση όμως στη φυλή του. Που καταφέρνει να σπουδάσει Φαρμακευτική, που μαθαίνει να χειρίζεται όπλα, ενώ οι Ρομά δεν έχουν καθόλου τέτοια παράδοση, που μιλάει λίγο, που χαμογελάει σπάνια, που είναι άφοβος, που είναι επίσης πολύ ευαίσθητος αλλά και που κουβαλάει πολύ θυμό.
Οι δυο τους θα βρεθούν στο Πολυτεχνείο μαζί με όλον τον κόσμο, αλλά φαίνεται πως αργότερα θα πάρουν έναν δρόμο πολύ πιο μοναχικό. Ο Μπίθρος δεν θα αργήσει να φάει σφαίρα στο κεφάλι από την Αστυνομία και η Ελένη - που θα πεθάνει αργότερα με τρόπο αναπάντεχο - το σκάει στην Ανατολική Γερμανία, όπου δουλεύει ως χάκερ για λογαριασμό της κυβέρνησης.

Οπως εύκολα καταλαβαίνει κανείς, τα πρόσωπα αυτά είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές του βιβλίου, οι πιο δυνατοί χαρακτήρες του. Ο κατά το ήμισυ Τσιγγάνος Χρήστος Π., που δεν είναι αδιάφορος χαρακτήρας, είναι μπροστά τους - αλλά και μπροστά στον παππού του που ανδρώθηκε στον πόλεμο - σχεδόν ανιαρός. Για να τονιστεί η αντίθεση με άλλες γενιές που πέρασαν διά πυρός και σιδήρου, ταγμένες σε έναν αυστηρά προκαθορισμένο σκοπό, εκείνος γίνεται ο εραστής του ρίσκου και του τυχαίου. Παρατάει το διδακτορικό του στα μαθηματικά για να γίνει επαγγελματίας παίκτης στο τάβλι.
Κι αυτό γιατί «στο τάβλι μπορεί να παίξεις μια τέλεια παρτίδα και παρ' όλα αυτά να χάσεις». Γιατί στο τάβλι «διαλέγεις το καλύτερο που μπορείς ανάμεσα στις εναλλακτικές που σου προσφέρει η τύχη, χωρίς να ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον». Κάτι όμως που εν τέλει γίνεται παρωδία της ιστορίας όσων παίζουν στα ζάρια την ίδια τους τη ζωή.

Το πλήρες φως στην ιστορία της οικογένειας χύνεται στην πατρογονική Πύλο το καλοκαίρι των πυρκαγιών, το 2007, όπου ο Χρήστος Π. περνάει διακοπές με την αδελφή του και τον παππού τους. Ο παππούς ήθελε να εκμεταλλευτεί τουριστικά το κτήμα ενός ένδοξου προγόνου της οικογένειας, του Σαράντου, που διακρίθηκε στα χρόνια του Αγώνα - εδώ κολλάει και ο Κολοκοτρώνης, που ήταν ξάδελφος του Σαράντου και πολέμησαν μαζί.
Ο Σαράντος είχε και αυτός το δράμα του: μια όμορφη κόρη που την απήγαγε τούρκος πασάς. Αυτή ήταν και η αιτία που πήρε τα όπλα, ενώ στην αρχή είχε αρνηθεί, λέγοντας στον Κολοκοτρώνη ότι φοβάται τον βασιλιά που θα έρθει μετά γιατί κάνει εμπόριο με την Ιταλία και ξέρει ότι κάθε τόπος έχει τον βασιλιά του και ότι «άλλοι βασιλιάδες είναι καλοί και άλλοι κακοί, αλλά απ' ούλους τους βασιλιάδες που ηξεύρω ο Σουλτάνος δεν είναι ο χειρότερος επειδή παίρνει μικρότερο μερτικό από τη σοδειά από τους αλλουνούς».
Στην Πύλο, όπου ξεκίνησε η νέα εποχή της Ελλάδας με τη ναυμαχία του Ναβαρίνου, εκεί θα γραφτούν και οι τελευταίες σελίδες αυτής της τρελής οικογενειακής ιστορίας, που είναι λίγο και η ιστορία μιας συνεχώς εμπόλεμης ή εξεγερμένης Ελλάδας. Το βιβλίο τελειώνει με μια τελευταία ζαριά άγνωστης έκβασης σε ένα ματς ταβλιού που είναι τελικός. Θα μας κάτσει;
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από